Galatians, Chapter 2 Modern Greek

01 Έπειτα μετά δεκατέσσαρα έτη πάλιν ανέβην εις Ιεροσόλυμα μετά του Βαρνάβα, συμπαραλαβών και τον Τίτον
02 ανέβην δε κατά αποκάλυψιν, και παρέστησα προς αυτούς το ευαγγέλιον το οποίον κηρύττω μεταξύ των εθνών, κατ' ιδίαν δε προς τους επισημοτέρους, μήπως τρέχω, ή έτρεξα εις μάτην.
03 Αλλ' ουδέ Τίτος ο μετ' εμού,  Έλλην ων ηναγκάσθη να περιτμηθή
04 αλλά δια τους παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οίτινες παρεισήλθον, δια να κατασκοπεύσωσι την ελευθερίαν ημών την οποίαν έχομεν εν Χριστώ Ιησού, δια να μας καταδουλώσωσιν
05 εις τους οποίους ουδέ προς ώραν υπεχωρήσαμεν υποτασσόμενοι, δια να διαμείνη εις εσάς η αλήθεια του ευαγγελίου.
06 Περί δε των νομιζομένων ότι είναι τι οποίοι ποτέ και αν ήσαν, ουδόλως φροντίζω  ο Θεός δεν βλέπει εις πρόσωπον ανθρώπου  διότι εις εμέ οι επισημότεροι δεν προσέθεσαν ουδέν περισσότερον
07 αλλά το εναντίον, αφού είδον ότι ενεπιστεύθην να κηρύττω το ευαγγέλιον προς τους απεριτμήτους, καθώς ο Πέτρος προς τους περιτμημένους
08 (διότι ο ενεργήσας εις τον Πέτρον ώστε να αποσταλή προς τους περιτμημένους, ενήργησε και εις εμέ προς τους εθνικούς )
09 και αφού εγνώρισαν την χάριν την δοθείσαν εις εμέ, Ιάκωβος και Κηφάς και Ιωάννης, οι θεωρούμενοι ότι είναι στύλοι, δεξιάς έδωκαν κοινωνίας εις εμέ και εις τον Βαρνάβαν, δια να υπάγωμεν ημείς μεν εις τα έθνη, αυτοί δε εις τους περιτμημένους
10 μόνον μας παρήγγειλαν να ενθυμώμεθα τους πτωχούς  το οποίον και εσπούδασα αυτό τούτο να κάμω.
11  Ότε δε ήλθον ο Πέτρος εις την Αντιόχειαν, ηναντιώθην εις αυτόν κατά πρόσωπον, διότι ήτο αξιόμεμπτος
12 επειδή πριν έλθωσι τινές απο του Ιακώβου, συνέτρωγε με τους εθνικούς  ότε δε ήλθον, συνεστέλλετο και απεχώριζεν εαυτόν, φοβούμενος τους εκ περιτομής.
13 Και μετ' αυτού συνυπεκρίθησαν και οι λοιποί Ιουδαίοι ώστε και ο Βαρνάβας συμπαρεσύρθη εις την υπόκρισιν αυτών.
14 Αλλ' ότε εγώ είδον, ότι δεν ορθοποδούσι προς την αλήθειαν του ευαγγέλιου, είπον προς τον Πέτρον έμπροσθεν πάντων, Εαν συ Ιουδαίος ων, ζης εθνικώς, και ουχί Ιουδαίκώς, δια τι αναγκάζεις τους εθνικούς να Ιουδαίζωσιν;
15 Ημείς εκ γεννήσεως Ιουδαίοι όντες, και ουχί εκ των εθνών αμαρτωλοί,
16 εξεύροντες ότι δεν δικαιούται άνθρωπος εξ έργων νόμου, ειμή δια πίστεως Ιησού Χριστού, και ημείς επιστεύσαμεν εις τον Ιησούν Χριστόν, δια να δικαιωθώμεν εκ πίστεως Χριστού, και ουχί εξ έργων νόμου  διότι δεν θέλει δικαιωθή εξ έργων νόμου ουδείς άνθρωπος.
17 Αλλ' εαν ζητούντες να δικαιωθώμεν εις τον Χριστόν, ευρέθημεν και ημείς αμαρτωλοί, άρα ο Χριστός αμαρτίας είναι διάκονος;  Μη γένοιτο.
18 Διότι εαν όσα κατέστρεψα, ταύτα πάλιν οικοδομώ, παραβάτην δεικνύω εμαυτόν.
19 Διότι εγώ δια του νόμου απέθανον εις τον νόμον, δια να ζήσω εις τον Θεόν.
20 Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην  ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί  καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε, και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.
21 Δεν αθετώ την χάριν του Θεού  διότι αν η δικαίωσις γίνηται δια του νόμου, άρα ο Χριστός εις μάτην απέθανε.








































































Galatians, Chapter 2 Demotic Greek

1. Έπειτα, αφού πέρασαν δεκατέσσερα χρόνια, ανέβηκα πάλι στα Ιεροσόλυμα μαζί με το Βαρνάβα, παίρνοντας και τον Τίτο μαζί μας.
2. Ανέβηκα, μάλιστα, με θεία αποκάλυψη και εξέθεσα σ' αυτούς, και ιδιαίτερα στους επισήμους, το Ευαγγέλιο που κηρύττω στα έθνη, μήπως και αγωνίστηκα άσκοπα.
3. Πάντως, ακόμα κι ο Τίτος που ήταν μαζί μου, παρόλο που ήταν εθνικός, δεν εξαναγκάστηκε να περιτμηθεί,
4. ιδίως για να μη δοθεί αφορμή στους παρείσακτους ψευδαδέλφους, που τρύπωσαν ανάμεσά μας για να κατασκοπεύσουν την ελευθερία που έχουμε αποκτήσει χάρη στο έργο του Ιησού Χριστού, με σκοπό να μας θέσουν κάτω από δουλεία.
5. Στους ανθρώπους αυτούς ούτε για μια στιγμή δε δείξαμε διάθεση υποχώρησης, ώστε να παραμείνει η αλήθεια του Ευαγγελίου ανόθευτη μεταξύ σας.
6. Όσο γι' αυτούς που θεωρούνται ότι είναι τίποτε σπουδαίοι, - όποιοι κι αν ήταν κάποτε - καθόλου δε μ' ενδιαφέρει. Ο Θεός δεν κάνει προσωποληψία. Πάντως δεν πρόσθεσαν τίποτε παραπάνω στη δική μου διδαχή.
7. Απεναντίας μάλιστα, όταν είδαν πως μου έχει ανατεθεί από το Θεό να κηρύττω το Ευαγγέλιο στους απερίτμητους, όπως έχει ανατεθεί στον Πέτρο να κηρύττει στους περιτμημένους -
8. γιατί αυτός που ενέργησε για να γίνει ο Πέτρος απόστολος στους περιτμημένους ενέργησε επίσης για να γίνω κι εγώ απόστολος στους εθνικούς -
9. κι επειδή διαπίστωσαν τη χάρη που μου δόθηκε και ο Ιάκωβος και ο Κηφάς και ο Ιωάννης, που θεωρούνται ότι είναι στυλοβάτες της χριστιανικής διδαχής, μας έδωσαν το χέρι σ' εμένα και στο Βαρνάβα σε ένδειξη ομοψυχίας, ώστε εμείς να κηρύττουμε στους εθνικούς κι αυτοί στους περιτμημένους.
10. Μας ζήτησαν μόνο να θυμόμαστε τους φτωχούς, και σ' αυτό το πράγμα φρόντισα με προθυμία να ανταποκριθώ.
11. Κι όταν ο Πέτρος ήρθε στην Αντιόχεια, ήρθα σε αντίθεση μαζί του κατά πρόσωπο, καθότι ήταν άξιος ελέγχου.
12. Γιατί, πριν έρθουν μερικοί από τον Ιάκωβο συνέτρωγε με τους εθνικούς, μα όταν αυτοί ήρθαν αποτραβιόταν και αποχωριζόταν απ' αυτούς, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους.
13. Μαζί του, μάλιστα, υποκρίθηκαν και οι υπόλοιποι Ιουδαίοι, τόσο που στην υποκρισία τους συμπαρασύρθηκε ακόμα και ο Βαρνάβας!
14. Έτσι, σαν είδα πως δε βαδίζουν σύμφωνα με την αλήθεια του Ευαγγελίου, είπα στον Πέτρο μπροστά σε όλους: «Αν εσύ που είσαι Ιουδαίος ζεις με τον τρόπο που ζουν οι εθνικοί και όχι οι Ιουδαίοι, γιατί αναγκάζεις τους εθνικούς να ζουν σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό τρόπο ζωής;»
15. Εμείς από τη γέννησή μας είμαστε Ιουδαίοι και δεν προερχόμαστε από τους εθνικούς αμαρτωλούς.
16. Επειδή όμως ξέρουμε ότι ο άνθρωπος δε δικαιώνεται με τα έργα του νόμου, παρά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι' αυτό κι εμείς στον Ιησού Χριστό πιστέψαμε, για να δικαιωθούμε με την πίστη στον Χριστό και όχι με τα έργα του νόμου. Γιατί με τα έργα του νόμου δε θα δικαιωθεί κανένας απολύτως.
17. Κι αν ζητώντας να δικαιωθούμε με τη χάρη του Χριστού αποδειχτήκαμε κι εμείς οι ίδιοι αμαρτωλοί, σημαίνει μήπως ότι ο Χριστός εξυπηρετεί την αμαρτία; Όχι βέβαια!
18. Γιατί, αν εκείνα που γκρέμισα αυτά και ξαναχτίζω, αποδείχνω τον εαυτό μου παραβάτη.
19. Διότι στην πραγματικότητα, με βάση το νόμο πέθανα εγώ απέναντι στο νόμο, για να ζήσω για το Θεό. Μαζί με το Χριστό έχω σταυρωθεί.
20. Κι έτσι δε ζω πια εγώ, αλλά μέσα μου ζει ο Χριστός. Και καθόσο τώρα ζω μέσα στο σώμα, ζω με πίστη στο Γιο του Θεού, που μ' έχει αγαπήσει κι έχει παραδώσει τον εαυτό του για χάρη μου.
21. Δεν απορρίπτω τη χάρη του Θεού, γιατί αν η δικαίωση μπορούσε να εξασφαλιστεί με το νόμο, τότε ο Χριστός πέθανε χωρίς λόγο.
_









































































Galatians

Galatians, Chapter 2 Ancient Greek

1. Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρνάβα, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον·

2. ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν· καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ' ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μήπως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.

3. ἀλλ' οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι,

4. διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται·

5. οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.

6. ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι, ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει· ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο,

7. ἀλλὰ τοὐναντίον ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς·

8. ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη·

9. καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν·

10. μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

11. Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.

12. πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.

13. καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.

14. ἀλλ' ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ Ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;

15. Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,

16. εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

17. εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

18. εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

19. ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. Χριστῷ συνεσταύρωμαι·

20. ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

21. Οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.

 































































































Galatians, Chapter 2 (KJV)

1. Then fourteen years after I went up again to Jerusalem with Barnabas, and took Titus with me also.
2. And I went up by revelation, and communicated unto them that gospel which I preach among the Gentiles, but privately to them which were of reputation, lest by any means I should run, or had run, in vain.
3. But neither Titus, who was with me, being a Greek, was compelled to be circumcised:
4. And that because of false brethren unawares brought in, who came in privily to spy out our liberty which we have in Christ Jesus, that they might bring us into bondage:
5. To whom we gave place by subjection, no, not for an hour; that the truth of the gospel might continue with you.
6. But of these who seemed to be somewhat, (whatsoever they were, it maketh no matter to me: God accepteth no man's person:) for they who seemed to be somewhat in conference added nothing to me:
7. But contrariwise, when they saw that the gospel of the uncircumcision was committed unto me, as the gospel of the circumcision was unto Peter;
8. (For he that wrought effectually in Peter to the apostleship of the circumcision, the same was mighty in me toward the Gentiles:)
9. And when James, Cephas, and John, who seemed to be pillars, perceived the grace that was given unto me, they gave to me and Barnabas the right hands of fellowship; that we should go unto the heathen, and they unto the circumcision.
10. Only they would that we should remember the poor; the same which I also was forward to do.
11. But when Peter was come to Antioch, I withstood him to the face, because he was to be blamed.
12. For before that certain came from James, he did eat with the Gentiles: but when they were come, he withdrew and separated himself, fearing them which were of the circumcision.
13. And the other Jews dissembled likewise with him; insomuch that Barnabas also was carried away with their dissimulation.
14. But when I saw that they walked not uprightly according to the truth of the gospel, I said unto Peter before them  all, If thou, being a Jew, livest after the manner of Gentiles, and not as do the Jews, why compellest thou the Gentiles to live as do the Jews?
15. We who are Jews by nature, and not sinners of the Gentiles,
16. Knowing that a man is not justified by the works of the law, but by the faith of Jesus Christ, even we have believed in Jesus Christ, that we might be justified by the faith of Christ, and not by the works of the law: for by the works of the law shall no flesh be justified.
17. But if, while we seek to be justified by Christ, we ourselves also are found sinners, is therefore Christ the minister of sin? God forbid.
18. For if I build again the things which I destroyed, I make myself a transgressor.
19. For I through the law am dead to the law, that I might live unto God.
20. I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.
21. I do not frustrate the grace of God: for if righteousness come by the law, then Christ is dead in vain.
_