Galatians, Chapter 3 Modern Greek

01 Ω ΑΝΟΗΤΟΙ Γαλάται, τις σας εβάσκανεν, ώστε να μη πείθησθε εις την αλήθειαν σεις, έμπροσθεν εις τους
οφθαλμούς των οποίων ο Ιησούς Χριστός διεγράφη σταυρωμένος μεταξύ σας;
02 Τούτο μόνον θέλω να μάθω από σας, Εξ έργων νόμου ελάβετε το Πνεύμα, ή εξ ακοής της πίστεως;
03 τόσον ανόητοι είσθε; αφού αρχίσατε με το Πνεύμα, τώρα τελειόνετε με την σάρκα;
04 εις μάτην επάθετε τόσα; αν μόνον εις μάτην.
05 Εκείνος λοιπόν όστις χορηγεί εις εσάς το Πνεύμα, και ενεργεί θαύματα μεταξύ σας, εξ έργων νόμου κάμνει ταύτα, ή εξ ακοής πίστεως;
06 καθώς ο Αβραάμ επίστευσεν εις τον Θεόν, και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην.
07 Εξεύρετε λοιπόν ότι οι όντες εκ πίστεως, ούτοι είναι υιοί του Αβράαμ.
08 Προϊδούσα δε η γραφή ότι εκ πίστεως δικαιόνει τα έθνη ο Θεός, προήγγειλεν εις τον Αβράαμ, " Ότι θέλουσιν ευλογήσιν ευλογηθή εν σοι πάντα τα έθνη."
09  Ώστε οι όντες εκ πίστεως, ευλογούνται μετά του πιστού Αβράαμ.
10 Διότι όσοι είναι εξ έργων νόμου, υπό κατάραν είναι επειδή είναι γεγραμμένον, "Επικατάρατος πας όστις δεν εμμένει εν πάσι τοις γεγραμμένοις εν τω βιβλίω του νόμου, ώστε να πράξη αυτά."
11  Ότι δε ουδείς δικαιούται δια του νόμου ενώπιον του Θεού, είναι φανερόν  διότι " ο δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως."
12 Ο δε νόμος δεν είναι εκ πίστεως  αλλ' " ο άνθρωπος ο πράττων αυτά, θέλει ζήσει δι' αυτών."
13 Ο Χριστός εξηγόρασεν ημάς εκ της κατάρας του νόμου, γενόμενος κατάρα υπέρ ημών  διότι είναι γεγραμένον," Επικατάρατος πας ο κρεμάμανος επί ξύλου."
14 Δια να έλθη εις τα `Εθνη η ευλογία του Αβράαμ δια Ιησού Χριστού, ώστε να λάβωμεν την επαγγελίαν του Πνεύματος δια της πίστεως.
15 Αδελφοί, κατά άνθρωπον ομιλώ  όμως και ανθρώπου διαθήκην κεκυρωμένην ουδείς αθετεί, ή προσθέτει εις αυτήν.
16 Πρός δε τον Αβράαμ ελαλήθησαν αι επαγγελίαι και προς το σπέρμα αυτού  δεν λέγει, Και προς τα σπέρματα, ως περί πολλών, αλλ'ως περί ενός, " Και προς το σπέρμα σου," όστις είναι ο Χριστός.
17 Τούτο δε λέγω, ότι διαθήκην προκεκυρωμένην εις τον Χριστόν υπό του Θεού, ο μετά έτη τετρακόσια τριάκοντα γενόμενος νόμος δεν ακυρόνει, ώστε να καταργήση την επαγγελίαν.
18 Διότι εαν η κληρονομία ήναι εκ νόμου, δεν είναι πλέον εξ επαγγελίας  αλλ' εις τον Αβράαμ δι' επαγγελίας εχάρισε ταύτην ο Θεός.
19 Δια τι λοιπόν εδόθη ο νόμος; Εξ αιτίας των παραβάσεων προσετέθη εωσού έλθη το σπέρμα προς το οποίον έγεινεν η επαγγελία, διαταχθείς δι' αγγέλων δια χειρός μεσίτου.
20 Ο δε μεσίτης δεν είναι ενός  ο Θεός όμως είναι εις.
21 Ο νόμος λοιπόν εναντίος των επαγγελιών του Θεού είναι; Μη γένοιτο! διότι εαν ήθελε δοθή νόμος δυνάμενος να ζωοποιήση, η δικαιοσύνη ήθελεν είσθαι τωόντι εκ του νόμου
22 η γραφή όμως συνέκλεισε τα πάντα υπό την αμαρτίαν, δια να δοθή η επαγγελία εκ πίστεως Ιησού Χριστού εις τους πιστεύοντας.
23 Πριν δε έλθη η πίστις, εφρουρούμεθα υπό τον νόμον, συγκεκλεισμένοι εις την πίστιν ήτις έμελλε να αποκαλυφθή.
24 ' Ωστε ο νόμος έγεινε παιδαγωγός ημών εις τον Χριστόν, δια να δικαιωθώμεν εκ πίστεως
25 αφού όμως ήλθεν η πίστις, δεν είμεθα πλέον υπό παιδαγωγόν.
26 Διότι πάντες είσθε υιοί Θεού δια της πίστεως της εν Χριστώ Ιησού.
27 Επειδή όσοι εβαπτίσθητε εις Χριστόν, Χριστόν ανεδύθητε.
28 Δεν είναι πλέον Ιουδαίος ουδέ  Έλλην  δεν είναι δούλος
ουδέ ελεύθερος  δεν είναι άρσεν και θήλυ  διότι πάντες σεις είσθε εις εν Χριστώ Ιησού.
29 Εαν δε ήσθε του Χριστού, άρα είσθε σπέρμα του Αβράαμ, και κατά την επαγγελίαν κληρονόμοι.
_




























































































Galatians, Chapter 3 Demotic Greek

1. Ανόητοι Γαλάτες! Ποιος σας μάτιασε, ώστε να μην πείθεστε στην αλήθεια, εσείς, που μπροστά στα μάτια σας δημόσια περιγράφηκε ο Χριστός σταυρωμένος;
2. Τούτο μόνο θέλω να μάθω από σας: Με βάση τα έργα του νόμου λάβατε το Πνεύμα ή με βάση την πίστη στο Ευαγγέλιο που ακούσατε;
3. Τόσο ανόητοι είστε; Ενώ ξεκινήσατε με το Πνεύμα καταλήγετε τώρα στη σάρκα;
4. Τόσα που δοκιμάσατε πήγαν όλα χαμένα; Αν, βέβαια, πήγαν χαμένα.
5. Εκείνος λοιπόν που σας χορηγεί το Πνεύμα και πραγματοποιεί θαύματα μεταξύ σας, το κάνει με βάση τα έργα του νόμου ή με βάση την πίστη στο Ευαγγέλιο που ακούτε;
6. Όπως, λόγου χάρη, «ο Αβραάμ πίστεψε στο Θεό κι αυτό υπολογίστηκε για τη δικαίωσή του».
7. Μάθετε επομένως ότι οι υιοθετημένοι μέσω της πίστης, αυτοί είναι γιοι του Αβραάμ.
8. Κι έχοντας προβλέψει η Γραφή, πως ο Θεός δικαιώνει τους εθνικούς μέσω της πίστης, προανάγγειλε στον Αβραάμ το χαρμόσυνο άγγελμα ότι «χάρη σε σένα θα ευλογηθούν όλα τα έθνη».
9. Επομένως, εκείνοι που ζουν μέσω της πίστης, ευλογούνται μαζί με τον πιστό Αβραάμ.
10. Γιατί βέβαια, εκείνοι που ζουν στηριζόμενοι στα έργα του νόμου, βρίσκονται κάτω από κατάρα, καθόσο λέει η Γραφή: «Καταραμένος είναι όποιος δεν παραμένει αμετακίνητα σε όλα όσα είναι γραμμένα στο βιβλίο του νόμου, έτσι που να τα εκτελεί».
11. Και είναι φανερό ότι με το νόμο δε δικαιώνεται κανένας μπροστά στο Θεό, αφού, όποιος έχει δικαιωθεί μέσω της πίστης, αυτός θα ζήσει.
12. Ο νόμος όμως δε στηρίζεται στην πίστη. Αντίθετα, «Ο άνθρωπος που τα εκτέλεσε αυτά, θα ζήσει χάρη σ' αυτά».
13. Εμάς μας εξαγόρασε ο Χριστός από την κατάρα του νόμου, έχοντας γίνει ο ίδιος κατάρα για λογαριασμό μας - αφού λέει η Γραφή: «Καταραμένος είναι ο καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο» -
14. για να πραγματοποιηθεί στους εθνικούς η ευλογία του Αβραάμ χάρη στον Ιησού Χριστό, και ν' αποκτήσουμε έτσι μέσω της πίστης το Πνεύμα που μας έχει υποσχεθεί ο Θεός.
15. Αδελφοί, από την ανθρώπινη ζωή σάς φέρνω ένα παράδειγμα. Όμως ακόμα κι ενός ανθρώπου την επικυρωμένη διαθήκη κανένας δεν μπορεί να την ακυρώσει ή να την τροποποιήσει.
16. Οι υποσχέσεις, λοιπόν, δόθηκαν στον Αβραάμ και στον απόγονό του, γιατί, δε λέει η Γραφή: «Και τους απογόνους» στον πληθυντικό, σαν να επρόκειτο για πολλούς, αλλά μιλάει για έναν: «στον απόγονό σου», ο οποίος είναι ο Χριστός.
17. Και με τούτο εννοώ πως τη διαθήκη που αναφέρεται στο Χριστό και έχει επικυρωθεί προηγουμένως από το Θεό, δεν μπορεί να την ακυρώσει ο νόμος που θεσπίστηκε ύστερα από τετρακόσια τριάντα χρόνια, με αποτέλεσμα να καταργήσει την υπόσχεση.
18. Γιατί βέβαια, αν η κληρονομιά αποκτιόταν με βάση το νόμο, θα σήμαινε πως δεν αποκτιέται με βάση την υπόσχεση. Όμως στον Αβραάμ μέσω της υπόσχεσης έχει χορηγήσει ο Θεός τη χάρη του.
19. Τότε λοιπόν, ποιος είναι ο ρόλος του νόμου; Εξαιτίας των παραβάσεων προστέθηκε ο νόμος, ώσπου να έρθει ο απόγονος τον οποίο αφορούσε η υπόσχεση. Και ο νόμος έχει θεσμοθετηθεί μέσω αγγέλων με το χέρι ενός μεσίτη.
20. Μεσίτης όμως δε νοείται αν υπάρχει ένα μόνο πρόσωπο. Και ο Θεός βέβαια είναι ένας.
21. Στρέφεται, λοιπόν, ο νόμος ενάντια στις υποσχέσεις του Θεού; Όχι βέβαια! Γιατί, αν είχε δοθεί ένας νόμος που θα είχε τη δύναμη να παράσχει ζωή, τότε θα παρεχόταν πράγματι μέσω του νόμου η δικαίωση.
22. Η Γραφή όμως διακήρυξε πως τα πάντα συμπεριλαμβάνονται κάτω από την αμαρτία, έτσι ώστε να εκπληρωθεί η υπόσχεση μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό σε όσους πιστεύουν.
23. Προτού λοιπόν να ισχύσει η πίστη, μας φρουρούσε περικλεισμένους μέσα στην εξουσία του ο νόμος, ώσπου να ισχύσει η πίστη η οποία επρόκειτο να αποκαλυφθεί στο μέλλον.
24. Άρα λοιπόν, ο νόμος έχει γίνει ο παιδαγωγός μας για τον Χριστό με σκοπό να δικαιωθούμε μέσω της πίστης.
25. Κι από τότε που ίσχυσε η πίστη, δεν είμαστε πια κάτω από την κυριαρχία παιδαγωγού.
26. Έτσι λοιπόν, είστε όλοι γιοι του Θεού μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό.
27. Γιατί βέβαια όσοι βαφτιστήκατε στ' όνομα του Χριστού, το Χριστό περιβληθήκατε.
28. Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άντρας και γυναίκα, γιατί όλοι εσείς είστε ένας χάρη στον Ιησού Χριστό.
29. Κι αφού εσείς είστε του Χριστού, άρα είστε απόγονοι του Αβραάμ κι επομένως κληρονόμοι του, σύμφωνα με την υπόσχεση.
_





























































































Galatians

Galatians, Chapter 3 Ancient Greek

1. Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ' ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;

2. τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ' ὑμῶν· ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

3. οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;

4. τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ; εἴ γε καὶ εἰκῆ.

5. ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν, ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

6. καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

7. Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ.

8. προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεός, προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

9. ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ.

10. Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσίν, ὑπὸ κατάραν εἰσί· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

11. ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ, δῆλον· ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται·

12. ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ' ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

13. Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου,

14. ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.

15. Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται.

16. τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ' ὡς ἐφ' ἑνός, καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.

17. τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.

18. εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.

19. Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι' ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.

20. ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.

21. ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο· εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·

22. ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.

23. Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

24. ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

25. ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.

26. Πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

27. ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

28. οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29. εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

 































































































Galatians, Chapter 3 (KJV)

1. O foolish Galatians, who hath bewitched you, that ye should not obey the truth, before whose eyes Jesus Christ hath been evidently set forth, crucified among you?
2. This only would I learn of you, Received ye the Spirit by the works of the law, or by the hearing of faith?
3. Are ye so foolish? having begun in the Spirit, are ye now made perfect by the flesh?
4. Have ye suffered so many things in vain? if it be yet in vain.
5. He therefore that ministereth to you the Spirit, and worketh miracles among you, doeth he it by the works of the law, or by the hearing of faith?
6. Even as Abraham believed God, and it was accounted to him for righteousness.
7. Know ye therefore that they which are of faith, the same are the children of Abraham.
8. And the scripture, foreseeing that God would justify the heathen through faith, preached before the gospel unto Abraham, saying , In thee shall all nations be blessed.
9. So then they which be of faith are blessed with faithful Abraham.
10. For as many as are of the works of the law are under the curse: for it is written, Cursed is every one that continueth not in all things which are written in the book of the law to do them.
11. But that no man is justified by the law in the sight of God, it is evident: for, The just shall live by faith.
12. And the law is not of faith: but, The man that doeth them shall live in them.
13. Christ hath redeemed us from the curse of the law, being made a curse for us: for it is written, Cursed is every one that hangeth on a tree:
14. That the blessing of Abraham might come on the Gentiles through Jesus Christ; that we might receive the promise of the Spirit through faith.
15. Brethren, I speak after the manner of men; Though it be but a man's covenant, yet if it be confirmed, no man disannulleth, or addeth thereto.
16. Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, And to seeds, as of many; but as of one, And to thy seed, which is Christ.
17. And this I say, that the covenant, that was confirmed before of God in Christ, the law, which was four hundred and thirty years after, cannot disannul, that it should make the promise of none effect.
18. For if the inheritance be of the law, it is no more of promise: but God gave it to Abraham by promise.
19. Wherefore then serveth the law? It was added because of transgressions, till the seed should come to whom the promise was made; and it was ordained by angels in the hand of a mediator.
20. Now a mediator is not a mediator of one, but God is one.
21.  Is the law then against the promises of God? God forbid: for if there had been a law given which could have given life, verily righteousness should have been by the law.
22. But the scripture hath concluded all under sin, that the promise by faith of Jesus Christ might be given to them that believe.
23. But before faith came, we were kept under the law, shut up unto the faith which should afterwards be revealed.
24. Wherefore the law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith.
25. But after that faith is come, we are no longer under a schoolmaster.
26. For ye are all the children of God by faith in Christ Jesus.
27. For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ.
28. There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free, there is neither male nor female: for ye are all one in Christ Jesus.
29. And if ye be Christ's, then are ye Abraham's seed, and heirs according to the promise.
_