Hebrews, Chapter 4 Modern Greek

01 Ας φοβηθώμεν λοιπόν, μήποτε, ενώ μένει εις ημάς επαγγελία να εισέλθωμεν εις την κατάπαυσιν αυτού, φανή τις εξ υμών ότι υστερήθη αυτής.
02 Διότι ημείς ευηγγελίσθημεν, καθώς και εκείνοι  αλλά δεν ωφέλησεν εκείνους ο λόγος τον οποίον ήκουσαν, επειδή δεν ήτο εις τους ακούσαντας ημωμένος με την πίστιν.
03 Διότι εισερχόμεθα εις την κατάπαυσιν ημείς οι πιστεύσαντες, καθώς είπεν, «Ούτως ώμοσα εν τη οργή μου, Δεν θέλουσιν εισέλθει εις την κατάπαυσιν μου»  αν και τα έργα αυτού ετελείωσαν από καταβολής κόσμου.
04 Διότι είπεν εν μέρει τινι περί της εβδόμης ούτω, «Και κατέπαυσεν ο Θεός εν τη ημέρα τη εβδόμη από πάντων των έργων αυτού.»
05 Και εν τούτω πάλιν, «Δεν θέλουσιν εισέλθει εις την κατάπαυσιν μου.»
06 Επειδή λοιπόν μένει να εισέλθωσι τινές εις αυτήν, και οι πρότερον ευαγγελισθέντες δεν εισήλθον δι' απείθειαν,
07 πάλιν διορίζει ημέραν τινά, «Σήμερον,» λέγων δια του Δαβίδ, μετά τοσούτον καιρόν, καθώς είρηται, «Σήμερον, εαν της φωνής αυτού ακούσητε, μη σκληρύνητε τας καρδίας σας.»
08 Διότι εαν ο Ιησούς του Ναυή είχε δώσει εις αυτούς κατάπαυσιν, δεν ήθελε μετά ταύτα λαλεί περί άλλης ημέρας.
09  Άρα μένει κατάπαυσις εις τον λαόν του Θεού.
10 Διότι ο εισελθών εις την κατάπαυσιν αυτού, και αυτός κατέπαυσεν από των έργων αυτού, καθώς ο Θεός από των εαυτού.
11 Ας σπουδάσωμεν λοιπόν να εισέλθωμεν εις εκείνην την κατάπαυσιν, δια να μη πέση τις εις το αυτό παράδειγμα της απειθείας.
12 Διότι ο λόγος του Θεού είναι ζων, και ενεργός, και κοπτερώτερος υπέρ πάσαν δίστομον μάχαιραν, και διέρχεται μέχρι διαιρέσεως ψυχής τε και πνεύματος, αρμών τε και μυελών, και διερευνά τους διαλογισμούς και τας εννοίας της καρδίας.
13 Και δε είναι ουδέν κτίσμα αφανές ενώπιον αυτού, αλλά πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα εις τους οφθαλμούς αυτού, προς ον έχομεν να δώσωμεν λογον.
14 ΕΧΟΝΤΕΣ λοιπόν αρχιερέα μέγαν, όστις διήλθε τους ουρανούς, Ιησούν τον Υιον του Θεού, ας κρατώμεν την ομολογίαν.
15 Διότι δεν έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον να συμπαθήση εις τας ασθενείας ημών, αλλά πειρασθέντα κατά πάντα καθ' ομοιότητα ημών, χωρίς αμαρτίας.
16 Ας πλησιάζωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος, δια να λάβωμεν έλεος, και να εύρωμεν χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ χρείας.
-































































Hebrews, Chapter 4 Demotic Greek

1. Ας έχουμε λοιπόν το φόβο, καθώς παρατείνεται ακόμα η υπόσχεση για να μπούμε στην ανάπαυση τη δική του, μήπως διαπιστωθεί τελικά πως κάποιος από σας την έχει στερηθεί.
2. Και είναι βέβαια γεγονός ότι ακούσαμε τα καλά νέα, όπως έγινε και μ' εκείνους, αλλ' όμως δεν τους ωφέλησε εκείνους το απλό άκουσμα, επειδή δε συνένωσαν την πίστη τους με την πίστη εκείνων που υπάκουσαν.
3. Γιατί στην ανάπαυση μπαίνουμε μόνο όσοι έχουμε πιστέψει, όπως το έχει πει σ' εκείνους που απίστησαν: «Όπως το ορκίστηκα μέσα στην οργή μου: Δε θα μπουν στην ανάπαυση τη δική μου». Κι αυτό, παρόλο που τα έργα του Θεού είχαν ολοκληρωθεί από τότε που δημιούργησε τον κόσμο.
4. Γιατί λέει κάπου η Γραφή για την έβδομη μέρα: «Και αναπαύθηκε ο Θεός την έβδομη μέρα από τη δημιουργία όλων των έργων του».
5. Κι όμως, εδώ επιμένει: «Δε θα μπουν στη δική μου ανάπαυση».
6. Επειδή λοιπόν παρατείνεται ακόμα η υπόσχεση ότι θα μπουν μερικοί στην ανάπαυση αυτή κι επειδή αυτοί που άκουσαν προηγουμένως το χαρμόσυνο άγγελμα δεν μπήκαν εξαιτίας της απείθειάς τους,
7. γι' αυτό, ύστερα από τόσο καιρό, πάλι ορίζει κάποια τακτή χρονική περίοδο, που την ονομάζει «σήμερα» μέσω του Δαβίδ, ο οποίος, όπως ειπώθηκε πιο πάνω, λέει: «Σήμερα - αν ακούσετε τη φωνή του - μη σκληρύνετε τις καρδιές σας».
8. Γιατί, αν πραγματικά τους είχε οδηγήσει αυτούς ο Ιησούς του Ναυή στην ανάπαυση, δε θα μιλούσε αργότερα για άλλη ανάπαυση.
9. Επομένως, ισχύει ακόμα για το λαό του Θεού η υπόσχεση για το Σαββατικό ξεκούρασμα.
10. Γιατί όποιος πιστός έχει μπει στην ανάπαυση του Θεού, αναπαύθηκε κι ο ίδιος από τα έργα του, όπως ακριβώς και ο Θεός από τα δικά του έργα.
11. Επομένως, ας φροντίσουμε επιμελώς να μπούμε σ' εκείνη την ανάπαυση, έτσι που κανένας μας να μην ακολουθήσει το παράδειγμα εκείνων πέφτοντας στο ίδιο παράπτωμα της απείθειας.
12. Γιατί ο Λόγος του Θεού είναι ζωντανός και αποτελεσματικός και κοφτερότερος από οποιοδήποτε δίκοπο μαχαίρι, και εισχωρεί βαθιά, μέχρι το σημείο να διαχωρίζει την ψυχή από το πνεύμα και τις αρθρώσεις από το μεδούλι, κι έχει τη δύναμη να διακρίνει τους διαλογισμούς και τις προθέσεις της καρδιάς,
13. μια και δεν υπάρχει κανένα δημιούργημα αδιερεύνητο για το Θεό, κι είναι όλα γυμνά και διάφανα μπροστά στα μάτια του, στον οποίο και θα δώσουμε λόγο.
14. Αφού λοιπόν έχουμε ένα μεγάλο αρχιερέα, ο οποίος έχει πορευθεί μέσα από τους ουρανούς, δηλαδή τον Ιησού, το Γιο του Θεού, ας διατηρούμε την πίστη που ομολογούμε.
15. Γιατί δεν έχουμε έναν αρχιερέα που να μην μπορεί να μας συμπονέσει για τις αδυναμίες μας, αλλά έχουμε έναν αρχιερέα που έχει περάσει απ' όλες τις δοκιμασίες, παρόμοια μ' εμάς, χωρίς όμως ν' αμαρτήσει.
16. Ας προσερχόμαστε λοιπόν θαρρετά στο θρόνο της χάρης του Θεού, για να δεχτούμε το έλεός του και να βρούμε τη χάρη που χρειαζόμαστε για βοήθεια στην κατάλληλη στιγμή.
-































































Matthew 1

Hebrews, Chapter 4 Ancient Greek

1. Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε, καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι.

2. καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι, καθάπερ κἀκεῖνοι· ἀλλ' οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους μὴ συγκεκραμένους τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν.

3. εἰσερχόμεθα γὰρ εἰς τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες, καθὼς εἴρηκεν· ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου· καίτοι τῶν ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων.

4. εἴρηκε γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτω· καὶ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ·

5. καὶ ἐν τούτῳ πάλιν· εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.

6. ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεταί τινας εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι' ἀπείθειαν,

7. πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν, σήμερον, ἐν Δαυῒδ λέγων, μετὰ τοσοῦτον χρόνον, καθὼς εἴρηται· σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.

8. εἰ γὰρ αὐτοὺς Ἰησοῦς κατέπαυσεν, οὐκ ἂν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας·

9. ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ.

10. ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός.

11. Σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν, ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας.

12. Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τε καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας,

13. καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ, πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος.

14. Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας.

15. οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ' ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας.

16. προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

 

































































Hebrews, Chapter 4 (KJV)

1. Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it.
2. For unto us was the gospel preached, as well as unto them: but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it .
3. For we which have believed do enter into rest, as he said, As I have sworn in my wrath, if they shall enter into my rest: although the works were finished from the foundation of the world.
4. For he spake in a certain place of the seventh day on this wise, And God did rest the seventh day from all his works.
5. And in this place again, If they shall enter into my rest.
6. Seeing therefore it remaineth that some must enter therein, and they to whom it was first preached entered not in because of unbelief:
7. Again, he limiteth a certain day, saying in David, To day, after so long a time; as it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts.
8. For if Jesus had given them rest, then would he not afterward have spoken of another day.
9. There remaineth therefore a rest to the people of God.
10. For he that is entered into his rest, he also hath ceased from his own works, as God did from his.
11. Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief.
12. For the word of God is quick, and powerful, and sharper than any twoedged sword, piercing even to the dividing asunder of soul and spirit, and of the joints and marrow, and is a discerner of the thoughts and intents of the heart.
13. Neither is there any creature that is not manifest in his sight: but all things are naked and opened unto the eyes of him with whom we have to do.
14. Seeing then that we have a great high priest, that is passed into the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast our  profession.
15. For we have not an high priest which cannot be touched with the feeling of our infirmities; but was in all points tempted like as we are, yet without sin.
16. Let us therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace to help in time of need.
-































































-