I Corinthians, Chapter 4 Modern Greek

01 Ούτως ας μη θεωρή πας άνθρωπος, ως υπηρέτας του Χριστού, και οικονόμους των μυστηρίων του Θεού.
02 Το δε επίλοιπον, ζητείται μεταξύ των οικονόμων να ευρεθή έκαστος πιστός.
03 Εις εμέ δε ελάχιστον είναι να ανακριθώ υφ' υμών, ή υπό ανθρωπίνης κρίσεως  αλλ' ουδέ ανακρίνω εμαυτόν.
04 Διότι η συνείδησίς μου δεν με ελέγχει εις ουδέν  πλην με τούτο δεν είμαι δεδικαιωμένος  αλλ' ο ανακρίνων με είναι ο
Κύριος.
05  Ώστε μη κρίνετε μηδέν προ καιρού, εως αν έλθη ο Κύριος όστις και θέλει φέρει εις το φως τα κρυπτά του σκότους, και
θέλει φανερώσει τας βουλάς των καρδιών  και τότε ο έπαινος θέλει γείνει εις έκαστον απο του Θεού.
06 Ταύτα δε, αδελφοί, μετέφερα παραδειγματικώς εις εμαυτόν και εις τον Απολλώ, δια σας  δια να μάθητε δια του
παραδείγματος ημών να μη φρονήτε υπέρ οτι είναι γεγραμμένον, δια να μη επαίρησθε εις υπέρ του ενός κατά του άλλου.
07 Διότι τις σε διακρίνει απο του άλλου; και τι έχεις το οποίον δεν έλαβες; Εαν δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη
λαβών;
08 Τώρα είσθε κεχορτασμένοι, τώρα επλουτήσατε, εβασιλεύσατε χωρίς ημών  και είθε να εβασιλεύετε, δια να συμβασιλεύσωμεν και ημείς με σας.
09 Διότι νομίζω ότι ο Θεός απέδειξεν ημάς τους αποστόλους εσχάτους, ως καταδεδικασμένους εις θάνατον  διότι εγείναμεν
θέατρον εις τον κόσμον, και εις αγγέλους και εις ανθρώπους.
10 Ημείς μωροί δια τον Χριστόν, σεις δε φρόνιμοι εν Χριστώ ημείς ασθενείς, σεις δε ισχυροί σεις ένδοξοι, ημείς δε άτιμοι.
11 Εως της παρούσης ώρας και πεινώμεν, και διψώμεν, και γυμνητεύομεν, και ραπιζόμεθα, και περιπλανώμεθα,
12 και κοπιώμεν εργαζόμενοι με τας ιδίας ημών χείρας λοιδορούμενοι, ευλογούμεν  διωκόμενοι, υποφέρομεν
13 βλασφημούμενοι, παρακαλούμεν  ως περικαθάρματα του κόσμου εγείναμεν, σκύβαλον πάντων εως της σήμερον.
14 Δεν γράφω ταύτα προς εντροπήν σας, αλλ' ως τέκνα μου αγαπητά νουθετώ.
15 Διότι εαν έχητε μυρίους παιδαγωγούς εν Χριστώ,δεν έχετε όμως πολλούς πατέρας  επειδή εγώ σας εγέννησα εν Χριστώ
Ιησού δια του ευαγγελίου.
16 Σας παρακαλώ λοιπόν, γίνεσθε μιμηταί μου.
17 Δια τούτο σας έπεμψα τον Τιμόθεον, όστις είναι τέκνον μου αγαπητόν και πιστόν εν Κυρίω όστις θέλει σας ενθυμίσει
τας οδούς μου τας εν Χριστώ, καθώς διδάσκω πανταχού εν πάση εκκλησία.
18 Τινές όμως εφυσιώθησαν, ως εαν εγώ δεν έμελλον να έλθω προς εσάς
19 πλήν θέλω ελθεί ταχέως προς εσάς, εαν ο Κύριος θελήση, και θέλω γνωρίσει ουχί τον λογον των πεφυσιωμένων, αλλά την
δύναμιν.
20 Διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι εν λόγω, αλλ' εν δυνάμει.
21 Τι θέλετε; με ράβδον να έλθω προς εσάς, ή με αγάπην και με πνεύμα πραότητος;
_







































































I Corinthians, Chapter 4 Demotic Greek

2. Κι  εκείνο που απαιτείται μεταξύ των οικονόμων είναι να βρεθεί ο καθένας πιστός στη διαχείρισή του.
3. Όσο για μένα, έχει πολύ μικρή σημασία να ανακριθώ από σας ή κάτω από το σημερινό ανθρώπινο φως. Μα ούτε κι εγώ ο ίδιος ανακρίνω τον εαυτό μου,
4. αφού η συνείδησή μου δε με ελέγχει σε τίποτε. Αυτό όμως δε σημαίνει πως έχω πραγματικά δικαιωθεί. Γιατί οπωσδήποτε ο ανακριτής μου είναι ο Κύριος!
5. Επομένως, για τίποτε μη βγάζετε πρόωρα συμπεράσματα, ώσπου να έρθει ο Κύριος, ο οποίος θα φωτίσει όλα εκείνα που είναι κρυμμένα στο σκοτάδι και θα αποκαλύψει τις προθέσεις των καρδιών. Και τότε ο έπαινος στον καθένα θα γίνει από το Θεό.
6. Κι γι' αυτά, αδελφοί, που σας είπα, χρησιμοποίησα ως παράδειγμα τον εαυτό μου και τον Απολλώ για χάρη σας, ώστε να μάθετε με το δικό μας παράδειγμα, να μην έχετε ιδέες πέρα από εκείνα που έχουν γραφτεί και να μη νιώθετε περηφάνια για τον ένα σε βάρος του άλλου.
7. Κι επιτέλους ποιος σε κάνει διαφορετικό από τους άλλους; Και τι το δικό σου έχεις, που δε σου έχει δοθεί από το Θεό; Κι αφού σου έχει δοθεί, τι καυχιέσαι σαν να μην το έχεις πάρει από το Θεό;
8. Εσείς τώρα πια νιώθετε πως είστε χορτάτοι! Πως τώρα πια πλουτίσατε! Πως γίνατε κιόλας βασιλιάδες χωρίς εμάς! Αλλά μακάρι να είχατε γίνει βασιλιάδες, για να γίνουμε κι εμείς κοντά σε σας βασιλιάδες!
9. Γιατί θαρρώ πως ο Θεός εμάς τους αποστόλους μας παρουσίασε τελευταίους στη σειρά σαν τους καταδικασμένους σε θάνατο, αφού γίναμε το θέατρο του κόσμου και για τους αγγέλους και για τους ανθρώπους!
10. Εμείς, λοιπόν, φτάσαμε να θεωρούμαστε ανόητοι για χάρη του Χριστού, ενώ εσείς γνωστικοί κοντά στο Χριστό! Εμείς αδύνατοι, εσείς δυνατοί! Εσείς αποκτήσατε υπόληψη, εμείς πέσαμε σε ανυποληψία!
11. Ακόμα και μέχρι τώρα και πεινάμε, και διψάμε, και χωρίς ρουχισμό μένουμε, και μας δέρνουν, και περιπλανιόμαστε από τόπο σε τόπο χωρίς να έχουμε μια μόνιμη κατοικία,
12. και κοπιάζουμε εργαζόμενοι με τα ίδια μας τα χέρια. Κι ενώ μας χλευάζουν, εμείς ευλογούμε, ενώ μας κατατρέχουν, εμείς κάνουμε υπομονή,
13. ενώ μας βλαστημούν εμείς εμψυχώνουμε. Σαν απορρίμματα του κόσμου καταντήσαμε! Γίναμε το σκουπίδι όλων μέχρι και τώρα!
14. Δεν τα γράφω αυτά για να σας ντροπιάσω, αλλά σας συμβουλεύω σαν παιδιά μου αγαπητά.
15. Γιατί, κι αν ακόμα έχετε αναρίθμητους δασκάλους στη ζωή σας τη χριστιανική, όμως δεν έχετε πολλούς πατέρες. Γιατί βέβαια, στη ζωή που παρέχει ο Χριστός, εγώ σας γέννησα μέσω του Ευαγγελίου.
16. Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μιμείστε το παράδειγμά μου.
17. Γι' αυτό και σας έστειλα τον Τιμόθεο, που είναι παιδί μου αγαπητό και πιστός στην υπηρεσία του Κυρίου. Αυτός θα σας υπενθυμίσει τις αρχές που με κατευθύνουν στη ζωή μου για το Χριστό, όπως τις διδάσκω παντού σε κάθε εκκλησία.
18. Αλλά καθώς καθυστερώ να έρθω σε σας, μερικοί κυριεύτηκαν από αλαζονεία.
19. Μα θα έρθω πολύ γρήγορα κοντά σας, αν το επιτρέψει ο Κύριος, και τότε θα δω όχι τα λόγια αυτών που έχουν κυριευθεί από αλαζονεία αλλά τη δύναμή τους.
20. Γιατί η βασιλεία του Θεού δεν εκδηλώνεται με λόγια, αλλά με δύναμη.
21. Τι προτιμάτε; Με ραβδί να έρθω κοντά σας ή με αγάπη και πράο πνεύμα;
_

































































ICorinthians

I Corinthians, Chapter 4 Ancient Greek

1. Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος, ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ.

2. ὃ δὲ λοιπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις, ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ.

3. ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστι ἵνα ὑφ' ὑμῶν ἀνακριθῶ ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας· ἀλλ' οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω·

4. οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα· ἀλλ' οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι· ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριός ἐστιν.

5. ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε, ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Κύριος, ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν, καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ.

6. Ταῦτα δέ, ἀδελφοί, μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλὼ δι' ὑμᾶς, ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε τὸ μὴ ὑπὲρ ὃ γέγραπται φρονεῖν, ἵνα μὴ εἷς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς φυσιοῦσθε κατὰ τοῦ ἑτέρου.

7. τίς γάρ σε διακρίνει; τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών;

8. ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ. ἤδη ἐπλουτήσατε, χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε· καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε, ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν.

9. δοκῶ γὰρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις.

10. ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι.

11. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν

12. καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα,

13. βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι.

14. Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ' ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.

15. ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ' οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα.

16. παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε.

17. Διὰ τοῦτο ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον, ὅς ἐστι τέκνον μου ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ, ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ, καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω.

18. Ὡς μὴ ἐρχομένου δέ μου πρὸς ὑμᾶς ἐφυσιώθησάν τινες·

19. ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν ὁ Κύριος θελήσῃ, καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν πεφυσιωμένων, ἀλλὰ τὴν δύναμιν·

20. οὐ γὰρ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλ' ἐν δυνάμει.

21. τί θέλετε; ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πρᾳότητος;

 































































































I Corinthians, Chapter 4 (KJV)

1. Let a man so account of us, as of the ministers of Christ, and stewards of the mysteries of God.
2.  Moreover it is required in stewards, that a man be found faithful.
3. But with me it is a very small thing that I should be judged of you, or of man's judgment: yea, I judge not mine own self.
4. For I know nothing by myself; yet am I not hereby justified: but he that judgeth me is the Lord.
5. Therefore judge nothing before the time, until the Lord come, who both will bring to light the hidden things of darkness, and will make manifest the counsels of the hearts: and then shall every man have praise of God.
6. And these things, brethren, I have in a figure transferred to myself and to Apollos for your sakes; that ye might learn in us not to think of men above that which is written, that no one of you be puffed up for one against another.
7. For who maketh thee to differ from another ? and what hast thou that thou didst not receive? now if thou didst receive it , why dost thou glory, as if thou hadst not received it ?
8. Now ye are full, now ye are rich, ye have reigned as kings without us: and I would to God ye did reign, that we also might reign with you.
9. For I think that God hath set forth us the apostles last, as it were appointed to death: for we are made a spectacle unto the world, and to angels, and to men.
10. We are fools for Christ's sake, but ye are wise in Christ; we are weak, but ye are strong; ye are honourable, but we are despised.
11. Even unto this present hour we both hunger, and thirst, and are naked, and are buffeted, and have no certain dwellingplace;
12. And labour, working with our own hands: being reviled, we bless; being persecuted, we suffer it:
13. Being defamed, we intreat: we are made as the filth of the world, and are the offscouring of all things unto this day.
14. I write not these things to shame you, but as my beloved sons I warn you .
15. For though ye have ten thousand instructors in Christ, yet have ye not many fathers: for in Christ Jesus I have begotten you through the gospel.
16. Wherefore I beseech you, be ye followers of me.
17. For this cause have I sent unto you Timotheus, who is my beloved son, and faithful in the Lord, who shall bring you into remembrance of my ways which be in Christ, as I teach every where in every church.
18. Now some are puffed up, as though I would not come to you.
19. But I will come to you shortly, if the Lord will, and will know, not the speech of them which are puffed up, but the power.
20. For the kingdom of God is not in word, but in power.
21. What will ye? shall I come unto you with a rod, or in love, and in the spirit of meekness?
_