II Corinthians, Chapter 8 Modern Greek

01 ΓΝΟΣΤΟΠΟΙΟΥΜΕΝ δε εις εσάς, αδελφοί, την χάριν του Θεού την δεδομένην εις τας εκκλησίας της Μακεδονίας
02 οτι η περισσεία της χαράς αυτών, ενώ εδοκίμαζον μεγάλην θλίψιν, και η βαθεία πτωχεία αυτών ανέδειξαν εκ περισσού τον πλούτον της ελευθερότητος αυτών.
03 Διότι υπήρξαν κατά δύναμιν, (μαρτυρώ τούτο,) και υπέρ δύναμιν, αυτοπροαίρετοι
04 παρακαλούντες ημάς μετά πολλής παρακλήσεως να δεχθώμεν την χάριν, και την κοινωνίαν της διακονίας της εις τους αγίους
05 και ουχί μονον καθώς ηλπίσαμεν, αλλ' εαυτούς έδωκεν πρώτον εις τον Κύριον, έπειτα εις ημάς δια θελήματος του Θεού
06 ώστε παρεκαλέσαμεν τον Τίτον, καθώς ήρχισεν, ούτω και να τελειώση προς εσάς και την χάριν ταύτην.
07 Καθώς λοιπόν περισσεύετε εν παντί, εν πίστει και λόγω και γνώσει και πάση σπουδή, και τη προς ημάς αγάπη σας, ούτω σπουδάσατε να περισσεύσητε και εν ταύτη τη χάριτι.
08 Δεν λέγω τούτο κατ' επιταγήν, αλλά δια να δοκιμάσω δια της σπουδής των άλλων και την γνησιότητα της αγάπης σας
09 διότι εξεύρετε την χάριν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ότι πλούσιος ων, επτώχευσε δια σας, δια να πλουτήσητε σεις με την πτωχείαν εκείνου.
10 Και εις τούτο γνώμην δίδω  διότι τούτο συμφέρει εις εσάς, οίτινες ηρχίσατε από πέρυσι ουχί μόνον το να κάμητε, αλλά και το να θέλητε.
11 Τώρα δε τελειώσατε και το να κάμητε, ώστε καθώς υπήρξεν η προθυμία του θέλειν, ούτω να υπάρξη και το τελειώσαι αφ' όσα έχετε.
12 Διοτι εαν προύπάρχη η προθυμία, είναι τις ευπρόσδεκτος, καθ' όσα έχει, ουχί καθ' όσα δεν έχει.
13 Επειδή δεν θέλω να ήναι εις άλλους άνεσις, εις εσάς δε στενοχωρία
14 αλλά να γείνη εν ισότητι, ώστε εν τω παρόντι καιρώ το περίσσευμα σας να αναπληρώση την στέρησιν εκείνων  δια να χρησιμεύση και το περίσσευμα εκείνων εις την στέρησιν σας, έστε να γείνη ισότης
15 καθώς είναι γεγραμμένον, "  'Οστις είχε συνάξει πολύ, δεν ελάμβανε πλειότερον  και όστις ολίγον, δεν ελάμβανεν ολιγώτερον."
16 Χάρις δε εις τον Θεόν τον δίδοντα εις την καρδίαν του Τίτου την αυτήν σπουδήν δια σας
17 διότι την μεν προτροπήν εδέχθη  προθυμότερος δε ων, ανεχώρησε προς εσάς αυτοπροαίρετος.
18 Επέμψαμεν δε μετ' αυτού τον αδελφόν, του οποίου ο εν τω ευαγγελίω έπαινος γίνεται κατά πάσας τας εκκλησίας.
19 (Και ουχί μόνον τούτο, αλλά και εψηφίσθη υπό μόνον τούτο, αλλά και εψηφίσθη υπό των εκκλησιών συνοδοιπόρος ημών μετά της δωρεάς ταύτης της διακονουμένης υφ'ημών προς την δόξαν αυτού του Κυρίου, και προς ένδειξιν της προθυμίας σας )
20 φοβούμενοι τούτο, μη προσάψη τις εις ημάς μώμον εν τη αφθονίαν ταύτη τη διακονουμένη υφ' ημών
21 προνοούντες τα καλά ουχί μόνον ενώπιον του Κυρίου, αλλά και ενώπιον των ανθρώπων.
22  Έπεμψαμεν δε μετ' αυτών τον αδελφόν ημών, τον οποίον πολλάκις εδοκιμάσαμεν εν πολλοίς ότι είναι πρόθυμος, τώρα δε πολύ προθυμότερος δια την πολλήν πεποίθησιν την προς εσάς.
23  Όσον μεν περί Τίτου, είναι κοινωνός εμού και εις εσάς συνεργός  όσον δε περί των αδελφών ημών, είναι απόστολοι των εκκλησιών, δόξα Χριστού.
24 Την ένδειξιν λοιπόν της αγάπης σας, και της καυχήσεως ημών την οποίαν έχομεν δια σας, δείξατε προς αυτούς, και ενώπιον των εκκλησιών.
_





























































































II Corinthians, Chapter 8 Demotic Greek

1. Σας πληροφορούμε επίσης, αδελφοί, για τη χάρη του Θεού που έχει δοθεί στις εκκλησίες της Μακεδονίας.
2. Αφού μέσα στη μεγάλη θλίψη που δοκιμάζουν, η περισσή χαρά τους και η απερίγραπτη φτώχεια τους απέδειξαν τον πέρα από κάθε μέτρο πλούτο της γενναιοδωρίας τους.
3. Γιατί, μέσα στις δυνατότητές τους αλλά και πέρα απ' αυτές, σας βεβαιώνω, προσφέρθηκαν με δική τους πρωτοβουλία να βοηθήσουν,
4. θερμοπαρακαλώντας μας επίμονα να δεχτούμε το δώρο τους και τη συμμετοχή τους στη βοήθεια των αναγεννημένων χριστιανών της Ιερουσαλήμ.
5. Και όχι μόνο στο βαθμό που εμείς είχαμε ελπίσει, αλλ' αυτοί τους εαυτούς τους παραχώρησαν πρώτα στον Κύριο κι έπειτα σ' εμάς μέσα στα πλαίσια του θελήματος του Θεού.
6. Κι έτσι, παρακαλέσαμε τελικά τον Τίτο, με τον ίδιο τρόπο που άρχισε από πριν το έργο αυτό της συνεισφοράς, έτσι να το φέρει σε πέρας και μεταξύ σας.
7. Οπωσδήποτε όμως, εύχομαι, όπως ακριβώς σημειώνετε πρόοδο σε όλα: στην πίστη και στη διδασκαλία και στη γνώση και στην προθυμία καθώς και στην αγάπη που τρέφετε για μας, έτσι να προοδεύετε και στον τομέα τούτο της συνεισφοράς.
8. Δε σας το λέω αυτό σαν διαταγή, αλλά μιλώντας για την προθυμία των άλλων, δοκιμάζω τη γνησιότητα και της δικής σας αγάπης.
9. Γιατί ξέρετε, βέβαια, την προσφορά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος, ενώ ήταν πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη σας, έτσι ώστε να πλουτίσετε εσείς με τη φτώχεια εκείνου.
10. Και στο ζήτημα αυτό της συνεισφοράς σας δίνω τη γνώμη μου. Γιατί αυτό πραγματικά συμφέρει σε σας που όχι μόνο θελήσατε να το εφαρμόσετε, αλλά και πρώτοι εσείς εκδηλώσατε την επιθυμία σας γι' αυτό από πέρυσι ακόμα.
11. Τώρα, λοιπόν, εφαρμόστε και στην πράξη την επιθυμία σας. Δηλαδή, όπως ακριβώς υπήρχε η προθυμία να το θέλετε το έργο αυτό, έτσι και να το εκτελέσετε προσφέροντας απ' αυτά που έχετε.
12. Γιατί, αν πραγματικά προϋπάρχει η επιθυμία από κάποιον, η προσφορά του είναι ευπρόσδεκτη σύμφωνα μ' αυτά που έχει, όχι σύμφωνα μ' αυτά που δεν έχει.
13. Δεν πρέπει, δηλαδή, σε άλλους να εξασφαλιστεί άνεση κι εσείς να υποφέρετε, αλλά να γίνεται η εισφορά στη βάση της ισότητας.
14. Στην προκειμένη περίπτωση το δικό σας περίσσευμα να καλύψει το υστέρημα εκείνων, ώστε σε άλλη περίπτωση το δικό τους περίσσευμα να καλύψει το δικό σας υστέρημα, έτσι που να επιτευχθεί ισότητα.
15. Όπως άλλωστε το λέει η Γραφή: «Εκείνος που σύναζε πολύ, δε δημιουργούσε πλεόνασμα, κι εκείνος που σύναζε λίγο, δεν παρουσίαζε έλλειψη».
16. Ας ευχαριστούμε, λοιπόν, το Θεό που βάζει στην καρδιά του Τίτου την ίδια προθυμία για σας.
17. Γιατί, και την παράκληση τη δέχτηκε, μα και δείχνοντας ακόμη μεγαλύτερη προθυμία, ξεκίνησε να έρθει κοντά σας με δική του πρωτοβουλία.
18. Μαζί του, λοιπόν, στείλαμε και τον αδελφό, του οποίου το έργο για τον Κύριο επαινείται απ' όλες τις εκκλησίες.
19. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά εκλέχτηκε κιόλας από τις εκκλησίες να συνταξιδέψει μαζί μας για το έργο τούτο της συνεισφοράς που πραγματοποιούμε, για να δοξαστεί ο ίδιος ο Κύριος αλλά και για να προθυμοποιηθούμε εμείς να το δεχτούμε.
20. Γιατί διστάζαμε να το κάνουμε, μην τυχόν και μας προσάψει κανείς καμιά μομφή σχετικά με το πλούσιο προϊόν του εράνου αυτού που εμείς διενεργούμε.
21. Κι αυτό, γιατί θέλουμε εκ των προτέρων να πάρουμε τα μέτρα μας, ώστε να διατηρηθεί το καλό μας όνομα όχι μόνο μπροστά στον Κύριο, αλλά και μπροστά στους ανθρώπους.
22. Μαζί μ' αυτούς, λοιπόν, στείλαμε και τον αδελφό μας, για τον οποίο σε πολλές περιπτώσεις και πολλές φορές διαπιστώσαμε πόσο δραστήριος είναι. Τώρα μάλιστα δείχνει πολύ μεγαλύτερη δραστηριότητα, γιατί σας περιβάλλει με μεγάλη εκτίμηση.
23. Έτσι, είτε για τον Τίτο πρόκειται, αυτός είναι σύντροφος και συνεργάτης δικός μου στο έργο μου ανάμεσά σας, είτε για τους αδελφούς μας πρόκειται, αυτοί είναι απεσταλμένοι των εκκλησιών και αποτελούν δόξα για το Χριστό.
24. Το τεκμήριο, λοιπόν, της αγάπης σας για μας και της δικής μας ικανοποίησης για σας φανερώστε το σ' αυτούς, για να γίνει γνωστό στις εκκλησίες.
_










































































II Corinthians

II Corinthians, Chapter 8 Ancient Greek

1. Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας,

2. ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸν πλοῦτον τῆς ἁπλότητος αὐτῶν·

3. ὅτι κατὰ δύναμιν μαρτυρῶ, καὶ ὑπὲρ δύναμιν, αὐθαίρετοι,

4. μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους,

5. καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν, ἀλλ' ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ,

6. εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον, ἵνα καθὼς προενήρξατο οὕτω καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην.

7. ἀλλ' ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ καὶ γνώσει καὶ πάσῃ σπουδῇ καὶ τῇ ἐξ ὑμῶν ἐν ἡμῖν ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε.

8. οὐ κατ' ἐπιταγὴν λέγω, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων·

9. γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι' ὑμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε.

10. καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι· τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι, ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι·

11. νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν, οὕτω καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν.

12. εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἐὰν ἔχῃ τις εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει.

13. οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ὑμῖν δὲ θλῖψις, ἀλλ' ἐξ ἰσότητος

14. ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα, ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης,

15. καθὼς γέγραπται· ὁ τὸ πολὺ οὐκ ἐπλεόνασε, καὶ ὁ τὸ ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησε.

16. Χάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου,

17. ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς.

18. συνεπέμψαμεν δὲ μετ' αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν·

19. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ' ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ἡμῶν·

20. στελλόμενοι τοῦτο, μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ' ἡμῶν,

21. προνοούμενοι καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων.

22. συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς.

23. εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ.

24. Τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ἐνδείξασθε εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν.

 












































































II Corinthians, Chapter 8 (KJV)

1. Moreover, brethren, we do you to wit of the grace of God bestowed on the churches of Macedonia;
2. How that in a great trial of affliction the abundance of their joy and their deep poverty abounded unto the riches of their liberality.
3. For to their power, I bear record, yea, and beyond their power they were willing of themselves;
4. Praying us with much intreaty that we would receive the gift, and take upon us the fellowship of the ministering to the saints.
5. And this they did , not as we hoped, but first gave their own selves to the Lord, and unto us by the will of God.
6. Insomuch that we desired Titus, that as he had begun, so he would also finish in you the same grace also.
7. Therefore, as ye abound in every thing, in faith, and utterance, and knowledge, and in all diligence, and in  your love to us, see that ye abound in this grace also.
8. I speak not by commandment, but by occasion of the forwardness of others, and to prove the sincerity of your love.
9. For ye know the grace of our Lord Jesus Christ, that, though he was rich, yet for your sakes he became poor, that ye through his poverty might be rich.
10. And herein I give my advice: for this is expedient for you, who have begun before, not only to do, but also to be forward a year ago.
11. Now therefore perform the doing of it ; that as there was a readiness to will, so there may be a performance also out of that which ye have.
12. For if there be first a willing mind, it is accepted according to that a man hath, and not according to that he hath not.
13. For I mean not that other men be eased, and ye burdened:
14. But by an equality, that now at this time your abundance may be a supply for their want, that their abundance also may be a supply for your want: that there may be equality:
15. As it is written, He that had gathered much had nothing over; and he that had gathered little had no lack.
16. But thanks be to God, which put the same earnest care into the heart of Titus for you.
17. For indeed he accepted the exhortation; but being more forward, of his own accord he went unto you.
18. And we have sent with him the brother, whose praise is in the gospel throughout all the churches;
19. And not that only, but who was also chosen of the churches to travel with us with this grace, which is administered by us to the glory of the same Lord, and declaration of your ready mind:
20. Avoiding this, that no man should blame us in this abundance which is administered by us:
21. Providing for honest things, not only in the sight of the Lord, but also in the sight of men.
22. And we have sent with them our brother, whom we have oftentimes proved diligent in many things, but now much more diligent, upon the great confidence which I have in you.
23. Whether any do enquire of Titus, he is my partner and fellowhelper concerning you: or our brethren be enquired of, they are the messengers of the churches, and the glory of Christ.
24. Wherefore shew ye to them, and before the churches, the proof of your love, and of our boasting on your behalf.
_