II Epistle Of Peter, Chapter 1 Modern Greek

ΣΙΜΕΩΝ Πέτρος , δούλος και απόστολος του Ιησού Χριστού, προς τους όσοι έλαχον ισότιμον με ημάς πίστιν εις την δικαιοσύνην του Θεού ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού.
02 Χάρις και ειρήνη πληθυνθείη εις εσάς δια της επιγνώσεως του Θεού, και του Ιησού του Κυρίου ημών.
03 Καθώς η θεία δύναμις αυτού εχάρισεν εις ημάς πάντα τα προς ζωήν και ευσέβειαν, δια της επιγνώσεως του καλέσαντος ημάς δια της δόξης αυτού και αρετής
04 δια των οποίων εδωρήθησαν εις ημάς αι μέγισται και τίμιαι επαγγελίαι, ίνα δια τούτων γείνητε κοινωνοί θείας φύσεως, αποφυγόντες την εν τω κόσμω υπάρχουσαν δια της επιθυμίας διαφθοράν.
05 Και δι' αυτό δε τούτο, καταβαλόντες πάσαν σπουδήν. προσθέσατε εις την πίστιν σας την αρετήν, εις δε την αρετήν την γνώσιν,
06 εις δε την γνώσιν την εγκράτειαν, εις δε την εγκράτειαν την υπομονήν, εις δε την υπομονήν την ευσέβειαν,
07 εις δε την ευσέβειαν την φιλαδελφίαν, εις δε την φιλαδελφίαν την αγάπην.
08 Διότι, εαν ταύτα υπάρχωσιν εις εσάς και περισσεύωσι, σας καθιστώσιν ουχί αργούς ουδέ ακάρπους εις την επίγνωσιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
09 Επειδή εις όντινα δεν υπάρχουσι ταύτα, τυφλός είναι, μυωπάζει, και ελησμόνησε τον καθαρισμόν των παλαιών αυτού αμαρτιών.
10 Δια τούτο, αδελφοί, επιμελήθητε περισσότερον να κάμητε βεβαίαν την κλήσιν και την εκλογήν σας διότι ταύτα κάμνοντες, δεν θέλετε πταίσει ποτέ.
11 Διότι ούτω θέλει σας δοθή πλουσίως η είσοδος εις την αιώνιον βασιλείαν του Κυρίου ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού.
12 Όθεν δεν θέλω αμελήσει να σας υπενθυμίζω πάντοτε περί τούτων, καίτοι ειδότας, και εστηριγμένους εις την παρούσαν αλήθειαν.
13 Στοχάζομαι όμως δίκαιον, εφ' όσον είμαι εν τούτω τω σκηνώματι, να σας διεγείρω δια της υπενθυμίσεως
14 επειδή εξεύρω, ότι εντός ολίγου θέλω αποθέσει το σκήνωμα μου, καθώς και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μοι εφανέρωσε.
15 Θέλω όμως επιμεληθή, ώστε σεις και μετά την αποβίωσιν μου να δύνασθε πάντοτε να ενθυμήσθε αυτά.
16 Διότι σας εγνωστοποιήσαμεν την δύναμιν και παρουσίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ουχί μύθους σοφιστικούς ακολουθήσαντες, αλλ' αυτόπται γενόμενοι της εκείνου μεγαλειότητος.
17 Διότι έλαβε παρά Θεού Πατρός τιμήν και δόξαν, ότε ήλθεν εις αυτόν τοιαύτη φωνή υπό της μεγαλοπρεπούς δόξης, "Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον εγώ ευηρεστήθην."
18 Και ταύτην την φωνήν ημείς ηκούσαμεν εξ ουρανού έλθουσαν, όντες μετ' αυτού εν τω όρει τω αγίω.
19 Και έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον, εις τον οποίον κάμνετε καλά να προσέχητε, ως εις λύχνον φέγγοντα εν σκοτεινώ τόπω, εωσού έλθη η αυγή της ημέρας, καο ο φωσφόρος ανατείλη εν ταις καρδίαις υμών,
20 τούτο πρώτον εξεύροντες ότι ουδεμία προφητεία της γραφής, γίνεται εξ ιδίας του προφητεύοντος διασαφήσεως.
21 Διότι δεν ήλθε ποτέ προφητεία εκ θελήματος ανθρώπου, αλλ' υπό του Πνεύματος του Αγίου κινούμενοι ελάλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού.
-

II Epistle Of Peter, Chapter 1 Demotic Greek

1. Εγώ ο Συμεών Πέτρος, δούλος και απόστολος του Ιησού Χριστού, γράφω σ' εκείνους που απέκτησαν την ίδια σε προνόμια πίστη με τη δική μας, η οποία στηρίζεται στη δικαιοσύνη του Θεού μας και του Σωτήρα Ιησού Χριστού.
2. Η χάρη και η ειρήνη ας αυξάνουν ανάμεσά σας με την ακριβή γνώση του Θεού και του Ιησού του Κυρίου μας,
3. καθώς η θεία δύναμή του έχει θέσει δωρεάν στη διάθεσή μας όλα όσα είναι απαραίτητα για τη ζωή και την ευσεβή διαγωγή μας, με την απόκτηση σαφούς γνώσεως εκείνου που μας κάλεσε, οδηγώντας μας μέσα από τη δόξα και την αρετή.
4. Μέσω αυτών μας έχουν χαριστεί οι πολυτιμότερες και μέγιστες υποσχέσεις, έτσι που χάρη σ' αυτές να γίνετε μέτοχοι θείας φύσης, αποφεύγοντας τη διαφθορά που η επιθυμία προκαλεί μέσα στον κόσμο.
5. Ακριβώς γι' αυτό, λοιπόν, επιστρατεύοντας όλο τον απαιτούμενο ζήλο, καταβάλτε κάθε προσπάθεια να προσθέσετε στην πίστη σας την αρετή, και στην αρετή τη γνώση,
6. και στη γνώση την εγκράτεια, και στην εγκράτεια την υπομονή, και στην υπομονή την ευσέβεια,
7. και στην ευσέβεια τη φιλία προς τους αδελφούς, και στη φιλία προς την αδελφούς την αγάπη.
8. Γιατί, όταν πραγματικά υπάρχουν αυτά τα γνωρίσματα σε σας και αυξάνονται, δε σας αφήνουν να παραμείνετε ακαλλιέργητοι ούτε άκαρποι στη βαθιά γνώση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
9. Όποιος όμως δεν παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά αυτά, αυτός είναι τυφλός. Πάσχει από μυωπία κι έχει ξεχάσει ότι καθαρίστηκε από τις παλιές του αμαρτίες.
10. Γι' αυτό το λόγο, αδελφοί, προσπαθήστε ακόμα περισσότερο να επιβεβαιώσετε την κλήση και την εκλογή σας. Γιατί, όσο εφαρμόζετε αυτά τα πράγματα, δεν πρόκειται ποτέ να αποτύχετε.
11. Κι έτσι πραγματικά θα ενισχυθεί πλούσια η είσοδός σας στην αιώνια βασιλεία του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.
12. Δε θα παραμελήσω, επομένως, να σας υπενθυμίζω πάντοτε αυτά τα πράγματα, αν και τα ξέρετε και είστε στηριγμένοι στην αλήθεια τούτη που ήδη κατέχετε.
13. Εξάλλου το θεωρώ σωστό, όσο βρίσκομαι μέσα σε τούτο το σώμα, να σας κρατώ ξύπνιους με συνεχείς υπομνήσεις,
14. γιατί ξέρω πως είναι κοντά η ώρα που θα εγκαταλείψω το σώμα μου, όπως και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μου το φανέρωσε.
15. Θα φροντίσω, λοιπόν, ώστε και μετά την αναχώρησή μου από τον κόσμο, να μπορείτε να τα θυμάστε αυτά σε κάθε περίπτωση.
16. Άλλωστε, τη δύναμη και την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον κόσμο δε σας την γνωστοποιήσαμε ακολουθώντας μύθους επιδέξια επινοημένους, αλλά αφού υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες της μεγαλοπρέπειάς του.
17. Γιατί, πράγματι έχει πάρει τιμή και δόξα από το Θεό Πατέρα, καθώς ακούστηκε η φωνή που τη χαρακτήριζε μεγαλόπρεπη δόξα: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός! Σ' αυτόν εκδήλωσα εγώ την εύνοιά μου»!
18. Και τη φωνή αυτή, που ήρθε από τον ουρανό, εμείς την ακούσαμε καθώς είμασταν μαζί του πάνω στο άγιο βουνό.
19. Έτσι, λοιπόν, κηρύττουμε με περισσή βεβαιότητα τον προφητικό λόγο, στον οποίο καλά κάνετε που προσέχετε σαν σ' ένα λυχνάρι που φέγγει μέσα σ' έναν κακοτράχαλο τόπο, ωσότου η ημέρα αρχίσει να ρίχνει το φως της και ο Φωτοδότης Ήλιος ανατείλει μέσα στις καρδιές σας.
20. Πρώτ' απ' όλα όμως να έχετε υπόψη σας τούτο το πράγμα, ότι καμιά προφητεία της Γραφής δεν μπορεί να εξηγηθεί από μόνη της, χωρίς το φωτισμό του Πνεύματος.
21. Γιατί, βέβαια, καμιά προφητεία δεν έγινε ποτέ από ανθρώπινη πρωτοβουλία, αλλά από το Άγιο Πνεύμα καθοδηγούμενοι μίλησαν άγιοι άνθρωποι του Θεού.
-

II Epistle Of Peter, Chapter 1 Ancient Greek

1. Συμεὼν Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῖς ἰσότιμον ἡμῖν λαχοῦσι πίστιν ἐν δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ·

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Θεοῦ καὶ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

3. Ὡς πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδωρημένης διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς διὰ δόξης καὶ ἀρετῆς,

4. δι' ὧν τὰ τίμια ἡμῖν καὶ μέγιστα ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα διὰ τούτων γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως ἀποφυγόντες τῆς ἐν κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ φθορᾶς.

5. καὶ αὐτὸ τοῦτο δὲ σπουδὴν πᾶσαν παρεισενέγκαντες ἐπιχορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τὴν ἀρετήν, ἐν δὲ τῇ ἀρετῇ τὴν γνῶσιν,

6. ἐν δὲ τῇ γνώσει τὴν ἐγκράτειαν, ἐν δὲ τῇ ἐγκρατείᾳ τὴν ὑπομονήν, ἐν δὲ τῇ ὑπομονῇ τὴν εὐσέβειαν,

7. ἐν δὲ τῇ εὐσεβείᾳ τὴν φιλαδελφίαν, ἐν δὲ τῇ φιλαδελφίᾳ τὴν ἀγάπην.

8. ταῦτα γὰρ ὑμῖν ὑπάρχοντα καὶ πλεονάζοντα οὐκ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους καθίστησιν εἰς τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν·

9. ᾧ γὰρ μὴ πάρεστι ταῦτα, τυφλός ἐστι, μυωπάζων, λήθην λαβὼν τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ἁμαρτιῶν.

10. διὸ μᾶλλον, ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε.

11. οὕτω γὰρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

12. Διὸ οὐκ ἀμελήσω ἀεὶ ὑμᾶς ὑπομιμνήσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ.

13. δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ' ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει,

14. εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι.

15. σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι.

16. οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλ' ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος

17. λαβὼν γὰρ παρὰ Θεοῦ πατρὸς τιμὴν καὶ δόξαν φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης, οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα,

18. καὶ ταύτην τὴν φωνὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν, σὺν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ.

19. καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον, ᾧ καλῶς ποιεῖτε προσέχοντες ὡς λύχνῳ φαίνοντι ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ, ἕως οὗ ἡμέρα διαυγάσῃ καὶ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν,

20. τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι πᾶσα προφητεία γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται·

21. οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτὲ προφητεία, ἀλλ' ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι.

II Epistle Of Peter, Chapter 1 (KJV)

1. Simon Peter, a servant and an apostle of Jesus Christ, to them that have obtained like precious faith with us through the righteousness of God and our Saviour Jesus Christ:
2. Grace and peace be multiplied unto you through the knowledge of God, and of Jesus our Lord,
3. According as his divine power hath given unto us all things that pertain unto life and godliness, through the knowledge of him that hath called us to glory and virtue:
4. Whereby are given unto us exceeding great and precious promises: that by these ye might be partakers of the divine nature, having escaped the corruption that is in the world through lust.
5. And beside this, giving all diligence, add to your faith virtue; and to virtue knowledge;
6. And to knowledge temperance; and to temperance patience; and to patience godliness;
7. And to godliness brotherly kindness; and to brotherly kindness charity.
8. For if these things be in you, and abound, they make you that ye shall neither be barren nor unfruitful in the knowledge of our Lord Jesus Christ.
9. But he that lacketh these things is blind, and cannot see afar off, and hath forgotten that he was purged from his old sins.
10. Wherefore the rather, brethren, give diligence to make your calling and election sure: for if ye do these things, ye shall never fall:
11. For so an entrance shall be ministered unto you abundantly into the everlasting kingdom of our Lord and Saviour Jesus Christ.
12. Wherefore I will not be negligent to put you always in remembrance of these things, though ye know them , and be established in the present truth.
13. Yea, I think it meet, as long as I am in this tabernacle, to stir you up by putting you in remembrance;
14. Knowing that shortly I must put off this my tabernacle, even as our Lord Jesus Christ hath shewed me.
15. Moreover I will endeavour that ye may be able after my decease to have these things always in remembrance.
16. For we have not followed cunningly devised fables, when we made known unto you the power and coming of our Lord Jesus Christ, but were eyewitnesses of his majesty.
17. For he received from God the Father honour and glory, when there came such a voice to him from the excellent glory, This is my beloved Son, in whom I am well pleased.
18. And this voice which came from heaven we heard, when we were with him in the holy mount.
19. We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts:
20. Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation.
21. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost.
-

-