II Epistle Of Peter, Chapter 2 Modern Greek

01 Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήται μεταξύ του λαού, καθώς και μεταξύ σας θέλουσιν είσθαι ψευδοδιδάσκαλοι, οιτινες θέλουσι παρεισάξει αιρέσεις απωλείας, αρνούμενοι και τον αγοράσαντα αυτούς Δεσπότην, επισύροντες εις εαυτούς ταχείαν απώλειαν.
02 Και πολλοί θέλουσιν εξακολουθήσει εις τας απωλείας αυτών, δια τους οποίους η οδός της αληθείας θέλει βλασφημηθή.
03 Και δια πλεονεξίαν θέλουσι σας εμπορευθή με πλαστούς λόγους  των οποίων η καταδίκη έκπαλαι δεν μένει αργή, και η απώλεια αυτών δεν νυστάζει.
04 Διότι εαν ο Θεός δεν εφείσθη αγγέλους αμαρτήσαντας, αλλά ρίψας αυτούς εις τον τάρταρον δεδεμένους με αλύσεις σκότους, παρέδωκε δια να φυλάττωνται εις κρίσιν
05 και εαν τον παλαιόν κόσμον δεν εφείσθη, αλλά φέρων κατακλυσμόν επί τον κόσμον των ασεβών, αφύλαξεν όγδοον τον Νώε, κήρυκα της δικαιοσύνης
06 και κατέκρινεν εις καταστροφήν τας πόλεις των Σοδόμων και της Γομόρρας, και ετέφρωσε, καταστήσας παράδειγμα των μελλόντων να ασεβώσι
07 και ηλευθέρωσε τον δίκαιον Λώτ καταθλιβόμενον υπό της ασελγούς διαγωγής των ανόμων
08 (διότι ο δίκαιος, κατοικών μεταξύ αυτών, δι' οράσεως και ακοής εβασάνιζεν από ημέρας εις ημέραν την δικαίαν αυτού ψυχήν δια τα άνομα έργα αυτών )
09 εξεύρει ο Κύριος να ελευθερόνη εκ του πειρασμού ευσεβείς, τους δε αδίκους να φυλάττη εις την ημέραν της κρίσεως δια να κολάζωνται
10 μάλιστα δε τους οπίσω της σαρκός ακολουθούντας με επιθυμίαν ακαθαρσίας, και καταφρονούντας την εξουσίαν είναι  τολμηταί, αυθάδεις, δεν τρέμουσι βλασφημούντες τα αξιώματα
11 ενώ οι άγγελοι, μεγαλήτεροι όντες εις ισχύν και δύναμιν, δεν φέρουσι κατ' αυτών βλάσφημον κρίσιν ενώπιον του Κυρίου.
12 Ούτοι όμως, ως άλογα φυσικά ζώα, γεγεννημένα δια άλωσιν και φθοράν, βλασφημούσι περί πραγμάτων τα οποία αγνοούσι, και θέλουσι καταφθαρή εν τη ιδία αυτών διαφθορά,
13 και θέλουσι λάβει τον μισθόν της αδικίας αυτών στοχάζονται ηδονήν την καθημερινήν τρυφήν, είναι σπίλοι και μώμοι, εντρυφώσιν εν ταις απάταις αυτών, συμποσιάζουσι με σας
14 έχουσιν οφθαλμούς μεστούς μοιχείας, και μη παυομένους από της αμαρτίας  δελεάζουσι ψυχάς αστηρίκτους, έχουσι την καρδίαν γεγυμνασμένην εις πλεονεξίας, είναι τέκνα κατάρας
15 αφήσαντες την ευθείαν οδόν επλανήθησαν, και ηκολούθησαν την οδόν του Βαάλ υιού του Βοσόρ, όστις ηγάπησε τον μισθόν της αδικίας
16 ηλέγχθη ομως δια την ιδίαν αυτού παρανομίαν  άφωνον υποζύγιον, με φωνήν ανθρώπου λαλήσαν, εμπόδισε την παραφροσύνην του προφήτου.
17 Ούτοι είναι πηγαί άνυδροι, νεφέλαι υπό αναμοστροβίλου ελαυνόμεναι, δια τους οποίους το ζοφερόν σκοτος φυλάττεται εις τον αιώνα.
18 Διότι λαλούντες υπερήφανα λογια ματαιότητος, δελεάζουσι με τας επιθυμίας της σαρκός, με τας ασελγείας, εκείνους οίτινες τωόντι απέφυγον τους εν πλάνη ζώντας
19 επαγγελλόμενοι εις αυτούς ελευθερίαν, ενώ αυτοί είναι δούλοι της διαφθοράς  διότι από όντινα νικάται τις, τούτου και δούλος γίνεται.
20 Επειδή, εαν αφού απέφυγον τα μολύσματα του κόσμου δια της επιγνώσεως του Κυρίου και Σωτήρος Ιησού Χριστού, ενεπλέχθησαν πάλιν εις ταύτα και νικώνται, έγειναν εις αυτούς τα έσχατα χειρότερα των πρώτων.
21 Επειδή καλήτερον ήτο εις αυτούς να μη γνωρίσωσι την οδον της δικαιοσύνης, παρά αφού εγνώρισαν να επιστρέψωσιν εκ της
παραδοθείσης εις αυτούς αγίας εντολής.
22 Συνέβη δε αυτούς το της αληθινής παροιμίας, «Ο κύων επέστρεψεν εις το ίδιον αυτού εξέραμα»  και, Ο χοίρος λουσθείς επέστρεψεν εις το κύλισμα του βορβόρου.
-































































II Epistle Of Peter, Chapter 2 Demotic Greek

1. Οπωσδήποτε όμως παρουσιάστηκαν και ψευδοπροφήτες ανάμεσα στο λαό, όπως θα παρουσιαστούν και ψευδοδιδάσκαλοι ανάμεσα σε σας οι οποίοι θα παρεμβάλλουν καταστρεπτικές αιρέσεις, και τον Κύριο που τους εξαγόρασε θα τον απαρνούνται, προκαλώντας έτσι πολύ γρήγορα την καταστροφή τους!
2. Πολλοί, μάλιστα, θα τους ακολουθήσουν στις ασέλγειές τους και εξαιτίας τους θα δυσφημιστεί η οδός της αλήθειας.
3. Επιπλέον, από πλεονεξία θα επιδοθούν στην εκμετάλλευσή σας με πλαστές διδαχές. Η απόφαση που έχει παρθεί από παλιά για την καταδίκη των ανθρώπων αυτών, δεν αδρανεί. Ο χαμός τους τους προσμένει άγρυπνος.
4. Αφού μάλιστα ο Θεός δε λυπήθηκε ούτε και τους αγγέλους που αμάρτησαν, αλλά γκρεμίζοντάς τους αλυσοδεμένους στο σκοτεινό τάρταρο, τους παρέδωσε να φυλάγονται ως την τελική κρίση.
5. Επίσης δεν έδειξε επιείκεια ούτε στον αρχαίο κόσμο, αλλά επέφερε τον κατακλυσμό στον κόσμο των ασεβών, διασώζοντας την οχταμελή οικογένεια του Νώε, του κήρυκα εκείνου της δικαιοσύνης.
6. Το ίδιο επίσης, καταδίκασε και τις πόλεις Σόδομα και Γόμορρα σε καταστροφή και τις μετέβαλε σε στάχτη, αφήνοντας έτσι παράδειγμα για όσους ασεβήσουν στο μέλλον.
7. Έσωσε όμως τον δίκαιο Λωτ που αγανακτούσε για την ανήθικη ζωή των ανόμων.
8. Γιατί πράγματι, καθώς ο δίκαιος αυτός άνθρωπος κατοικούσε ανάμεσά τους βλέποντας και ακούοντας τα άνομα έργα τους, η δίκαιη ψυχή του βασανιζόταν μέρα με τη μέρα.
9. Ξέρει, λοιπόν, ο Κύριος να σώζει τους ευσεβείς μέσα από τη δοκιμασία, και τους άδικους να τους κρατά υπόδικους ως την ημέρα της κρίσης για να τιμωρηθούν.
10. Και μάλιστα εκείνους που επιδιώκουν να ικανοποιήσουν τη σάρκα τους ζώντας μέσα στις βρώμικες επιθυμίες τους και περιφρονώντας την εξουσία του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί, αδίσταχτοι και αυθάδεις καθώς είναι, δεν τους πιάνει τρόμος που προσβάλλουν τις ένδοξες δυνάμεις,
11. τη στιγμή που και οι άγγελοι ακόμα, αν και είναι ανώτεροι σε δύναμη και σε εξουσία, δεν εκφέρουν βλάσφημη κρίση εναντίον τους μπροστά στον Κύριο.
12. Αλλ' οι άνθρωποι αυτοί, που συμπεριφέρονται βλάσφημα για πράγματα που δε γνωρίζουν, μοιάζουν με τα ζώα που δεν έχουν λογική και που έχουν γεννηθεί με προορισμό ν' αποτελέσουν από τη φύση τους αντικείμενα κυνηγιού και φθοράς, και όπως φθείρονται εκείνα έτσι κι αυτοί θα φθαρούνε.
13. Θα πάρουν έτσι την πληρωμή τους, όπως ταιριάζει στους άδικους, αυτοί που θεωρούν απόλαυση το να ζουν τη μέρα τους μέσα σε ανήθικη πολυτέλεια. Αυτοί που είναι κηλίδες και ψεγάδια. Αυτοί που ευχαριστιούνται να εξαπατούν τους άλλους συντρώγοντας μαζί σας.
14. Αυτοί που έχουν βλέμμα γεμάτο από μοιχεία και ακατάπαυστη αμαρτία. Αυτοί που παραπλανούν με δόλο αστήριχτες ψυχές. Αυτοί που έχουν καρδιά εξασκημένη στην πλεονεξία και είναι της κατάρας παιδιά!
15. Αυτοί που εγκατέλειψαν τον ίσιο δρόμο και έπεσαν στην πλάνη. Αυτοί που ακολούθησαν το δρόμο του Βαλαάμ, του γιου του Βοσόρ, ο οποίος αγάπησε το παράνομο κέρδος
16. και επέσυρε έτσι τον έλεγχο για την παρανομία του, καθώς ένα γαϊδουράκι, που δεν είναι προικισμένο να μιλά, του μίλησε με ανθρώπινη φωνή κι εμπόδισε την παραφροσύνη του προφήτη!
17. Οι άνθρωποι αυτοί είναι πηγές χωρίς νερό, σύννεφα που παρασύρονται από την ανεμοθύελλα και για τους οποίους διατηρείται το μαύρο σκοτάδι που θα διαρκεί αιώνια.
18. Γιατί με υπερφουσκωμένες από ματαιότητα εκφράσεις επιδιώκουν, χρησιμοποιώντας σαν δόλωμα τις ανήθικες σαρκικές επιθυμίες, να παραπλανήσουν αυτούς που πραγματικά έχουν αποχωριστεί από εκείνους οι οποίοι ζουν μέσα στην πλάνη.
19. Τους υπόσχονται ελευθερία, τη στιγμή που οι ίδιοι είναι δούλοι της διαφθοράς, αφού από ό,τι έχει νικηθεί κανείς εκείνου δούλος έχει γίνει.
20. Γιατί, αν, ενώ έχουν αποχωριστεί από τα μολύσματα του κόσμου χάρη στη σωστή γνώση του Κυρίου και Σωτήρα Ιησού Χριστού, εμπλέκονται πάλι σ' αυτά, με αποτέλεσμα να νικιούνται, τότε τα στερνά τους έχουν γίνει χειρότερα από τα πρώτα.
21. Γιατί θα ήταν πράγματι προτιμότερο γι' αυτούς να μην είχαν γνωρίσει τη ζωή της δικαιοσύνης, παρά, αφού τη γνώρισαν, να εγκαταλείψουν την άγια εντολή που τους παραδόθηκε.
22. Έτσι, σ' αυτούς έχει βρει την εφαρμογή της η αλήθεια που κρύβει η παροιμία: «Ο σκύλος επέστρεψε στο ίδιο του το ξέραμα», όπως και: «Το γουρούνι, αφού λούστηκε, κύλισε ξανά στο βούρκο»!

-































































Matthew 1

II Epistle Of Peter, Chapter 2 Ancient Greek

1. Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·

2. καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι' οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται·

3. καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται, οἷς τὸ κρῖμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάξει.

4. εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους,

5. καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξε, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας,

6. καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς,

7. καὶ δίκαιον Λὼτ καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς ἐρρύσατο·

8. βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος, ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς, ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν·

9. οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν,

10. μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. τολμηταί, αὐθάδεις δόξας οὐ τρέμουσι βλασφημοῦντες,

11. ὅπου ἄγγελοι, ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες, οὐ φέρουσι κατ' αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν.

12. οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα φυσικὰ γεγεννημένα εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καὶ καταφθαρήσονται,

13. κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας, ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι, ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν συνευωχούμενοι ὑμῖν,

14. ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες, κατάρας τέκνα

15. καταλιπόντες εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσόρ, ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν,

16. ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας· ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσε τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.

17. οὗτοί εἰσι πηγαὶ ἄνυδροι, νεφέλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται.

18. ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς ἀσελγείαις τοὺς ὄντως ἀποφυγόντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους,

19. ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται.

20. εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων.

21. κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνοῦσιν ἐπιστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς.

22. συμβέβηκε δὲ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.

 

































































II Epistle Of Peter, Chapter 2 (KJV)

1. But there were false prophets also among the people, even as there shall be false teachers among you, who privily shall bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them, and bring upon themselves swift destruction.
2. And many shall follow their pernicious ways; by reason of whom the way of truth shall be evil spoken of.
3. And through covetousness shall they with feigned words make merchandise of you: whose judgment now of a long time lingereth not, and their damnation slumbereth not.
4. For if God spared not the angels that sinned, but cast them down to hell, and delivered them into chains of darkness, to be reserved unto judgment;
5. And spared not the old world, but saved Noah the eighth person , a preacher of righteousness, bringing in the flood upon the world of the ungodly;
6. And turning the cities of Sodom and Gomorrha into ashes condemned them with an overthrow, making them an ensample unto those that after should live ungodly;
7. And delivered just Lot, vexed with the filthy conversation of the wicked:
8. (For that righteous man dwelling among them, in seeing and hearing, vexed his righteous soul from day to day with  their unlawful deeds;)
9. The Lord knoweth how to deliver the godly out of temptations, and to reserve the unjust unto the day of judgment to be punished:
10. But chiefly them that walk after the flesh in the lust of uncleanness, and despise government. Presumptuous are they , selfwilled, they are not afraid to speak evil of dignities.
11. Whereas angels, which are greater in power and might, bring not railing accusation against them before the Lord.
12. But these, as natural brute beasts, made to be taken and destroyed, speak evil of the things that they understand not; and shall utterly perish in their own corruption;
13. And shall receive the reward of unrighteousness, as they that count it pleasure to riot in the day time. Spots they are and blemishes, sporting themselves with their own deceivings while they feast with you;
14. Having eyes full of adultery, and that cannot cease from sin; beguiling unstable souls: an heart they have exercised with covetous practices; cursed children:
15. Which have forsaken the right way, and are gone astray, following the way of Balaam the son of Bosor, who loved the wages of unrighteousness;
16. But was rebuked for his iniquity: the dumb ass speaking with man's voice forbad the madness of the prophet.
17. These are wells without water, clouds that are carried with a tempest; to whom the mist of darkness is reserved for ever.
18. For when they speak great swelling words of vanity, they allure through the lusts of the flesh, through much  wantonness, those that were clean escaped from them who live in error.
19. While they promise them liberty, they themselves are the servants of corruption: for of whom a man is overcome, of the same is he brought in bondage.
20. For if after they have escaped the pollutions of the world through the knowledge of the Lord and Saviour Jesus Christ, they are again entangled therein, and overcome, the latter end is worse with them than the beginning.
21. For it had been better for them not to have known the way of righteousness, than, after they have known it , to turn from the holy commandment delivered unto them.
22. But it is happened unto them according to the true proverb, The dog is turned to his own vomit again; and the sow that was washed to her wallowing in the mire.

-































































-