II Timothy, Chapter 2 Modern Greek

01 ΣΥ λοιπόν, τέκνον μου, ενδυναμού δια της χάριτος της εν Χριστώ Ιησού
02 και όσα ήκουσας παρ' εμού δια πολλών μαρτύρων, ταύτα παράδος εις πιστούς ανθρώπους, οίτινες θέλουσιν είσθαι ικανοί και άλλους να διδάξωσι.
03 Συ λοιπόν κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού.
04 Ουδείς στρατευόμενος εμπλέκεται εις τας βιωτικάς υποθέσεις, δια να αρέση εις τον στρατολογήσαντα.
05 Εαν δε και αγωνίζηται τις, δεν στεφανούται, εαν νομίμως δεν αγωνισθή.
06 Ο κοπιάζων γεωργός πρέπει πρώτος να μεταλαμβάνη από των καρπών.
07 Εννόει εκείνα τα οποία λέγω  είθε δε να σοι δώση ο Κύριος σύνεσιν εις πάντα
08 ενθυμού τον εκ σπέρματος Δαβίδ Ιησούν Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών, κατά το ευαγγέλιον μου
09 δια το οποίον κακοπαθώ μέχρι δεσμών, ως κακούργος  αλλ' ο λόγος του Θεού δεν δεσμεύεται.
10 Δια τούτο πάντα υπομένω δια τους εκλεκτούς, δια να απολαύσωσι και αυτοί την σωτηρίαν την εν Χριστώ ιησού, μετά δόξης αιωνίου.
11 Πιστός ο λόγος  διότι εαν συναπεθάνομεν, θέλομεν και συζήσει
12 εαν υπομένωμεν, θέλομεν και συμβασιλεύσει  εαν αρνώμεθα αυτόν, και εκείνος θέλει αρνηθή ημάς
13 εαν απιστώμεν, εκείνος μένει πιστός  να αρνηθή εαυτόν δε δύναται.
14 Ταύτα υπενθύμιζε, διαμαρτυρόμενος ενώπιον του Κυρίου, να μη λογομαχώσι, το οποίον δεν είναι εις ουδέν χρήσιμον, αλλά φέρει καταστροφήν των ακουόντων.
15 Σπούδασον να παραστήσης σεαυτόν δόκιμον εις τον Θεόν, εργάτην ανεπαίσχυντον, ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας.
16 Τας δε βεβήλους ματαιοφωνίας φεύγε  διότι θέλουσι προχωρήσει εις πλειοτέραν ασέβειαν
17 και ο λόγος αυτών θέλει κατατρώγει ως γάγγραινα  εκ των οποίων είναι ο Υμέναιος και ο Φιλητός,
18 οίτινες απεπλανήθησαν από της αληθείας, λέγοντες ότι έγεινεν ήδη η ανάστασις  και ανατρέπουσι την πίστιν τινών.
19 Το στερεόν όμως θεμέλιον του Θεού μένει, έχον την σφραγίδα ταύτην  Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού  και, Ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Χριστού.
20 Εν μεγάλη δε οικία δεν είναι μόνον σκεύη χρυσά και αργυρά, αλλά και ξύλινα και οστράκινα  και άλλα μεν προς χρήσιν τιμίαν, άλλα δε προς άτιμον.
21 Εαν λοιπόν καθαρίση τις εαυτόν από τούτων, θέλει είσθαι σκεύος τιμίας χρήσεως, ηγιασμένον, και εύχρηστον εις τον δεσπότην, ητοιμασμένον εις παν έργον αγαθόν.
22 Τας δε νεανικάς επιθυμίας φεύγε  και ζήτει την δικαιοσύνην, την πίστιν, την αγάπην, την ειρήνην μετά των επικαλουμένων τον Κύριον εκ καθαράς καρδίας.
23 Τας δε μωράς και απαιδεύτους φιλονεικίας παραιτού, εξεύρων ότι γεννώσι μάχας.
24 Ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, αναξίκακος,
25 διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας  μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν,
26 και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου.
-





































































II Timothy, Chapter 2 Demotic Greek

1. Εσύ, λοιπόν, παιδί μου, να αντλείς δύναμη από τη χάρη που παρέχει ο Ιησούς Χριστός,
2. κι όσα άκουσες από μένα μπροστά σε πολλούς μάρτυρες, αυτά να μεταδώσεις σε πιστούς ανθρώπους, που θα είναι ικανοί κι άλλους να διδάξουν.
3. Εσύ, λοιπόν, κακοπάθησε σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού.
4. Κανένας επιστρατευμένος δεν καταπιάνεται με τις βιοτικές υποθέσεις, για να είναι αρεστός σ' εκείνον που τον στρατολόγησε.
5. Μα κι αν ακόμα κάποιος μετέχει σε αθλητικούς αγώνες, δε στεφανώνεται αν δεν αγωνιστεί τηρώντας τους κανόνες.
6. Ο γεωργός που κοπιάζει θα πρέπει να είναι ο πρώτος που θα γευτεί τους καρπούς.
7. Να καταλαβαίνεις αυτά που λέω. Και εύχομαι πραγματικά ο Κύριος να σου δώσει σύνεση για όλα.
8. Να μνημονεύεις τον Ιησού Χριστό, τον απόγονο του Δαβίδ, που έχει αναστηθεί από τους νεκρούς σύμφωνα με το Ευαγγέλιο που κηρύττω
9. και για χάρη του οποίου κακοπαθώ μέχρι του σημείου να φυλακιστώ σαν ένας κακούργος. Αλλά ο Λόγος του Θεού δε φυλακίζεται!
10. Αυτός είναι ο λόγος που τα υπομένω όλα για χάρη των εκλεκτών, ώστε να απολαύσουν και αυτοί τη σωτηρία που παρέχεται μέσω του Ιησού Χριστού, και η οποία συνοδεύεται από αιώνια δόξα.
11. Είναι απόλυτα αληθινή η διακήρυξη: «Αν πεθάναμε μαζί του, μαζί του επίσης θα ζήσουμε.
12. Αν υπομένουμε, μαζί του επίσης θα συμβασιλέψουμε. Αν τον απαρνούμαστε, θα μας απαρνηθεί κι εκείνος.
13. Κι αν εμείς απιστούμε, εκείνος μένει πιστός. Δεν μπορεί να απαρνηθεί τον εαυτό του».
14. Αυτά να υπενθυμίζεις σε όλους τονίζοντάς τους ενώπιον του Κυρίου να μη λογομαχούνε, γιατί η λογομαχία δεν ωφελεί σε τίποτε, και επιπλέον καταστρέφει αυτούς που ακούνε.
15. Φρόντισε να αποδείξεις τον εαυτό σου εργάτη δοκιμασμένα άξιο, για το Θεό. Εργάτη που δεν μπορεί κανείς να τον ντροπιάσει, που ερμηνεύει σωστά το Λόγο του Θεού ο οποίος είναι η αλήθεια.
16. Παράλληλα να αποφεύγεις τις επιζήμιες για την αλήθεια ματαιολογίες, γιατί οι άνθρωποι αυτοί θα προχωρήσουν σε ακόμα περισσότερη ασέβεια,
17. και η διδαχή τους σαν γάγγραινα θα κάνει έργο καταστροφικό. Ανάμεσα σ' αυτούς είναι και ο Υμέναιος και ο Φιλητός,
18. που έπεσαν έξω σε θέματα της αλήθειας, ισχυριζόμενοι πως η ανάσταση έχει κιόλας γίνει! Και κλονίζουν έτσι την πίστη μερικών.
19. Αλλ' όμως το γερό θεμέλιο που έθεσε ο Θεός παραμένει ακλόνητο κι έχει τούτη τη σφραγίδα: «Γνωρίζει ο Κύριος τους δικούς του» κι επίσης: «Να στέκεται μακριά από την αδικία ο καθένας που ομολογεί το όνομα του Κυρίου!».
20. Σ' ένα μεγάλο σπίτι, άλλωστε, δεν υπάρχουν μόνο χρυσά και ασημένια σκεύη, αλλά και ξύλινα και πήλινα. Για τιμητική χρήση τα πρώτα, για ευτελή τα δεύτερα.
21. Αν επομένως καθαρίσει κανείς εντελώς τον εαυτό του απ' αυτά τα πράγματα, θα γίνει σκεύος για πολύτιμη χρήση, αγιασμένο και χρήσιμο στα χέρια του οικοδεσπότη, προετοιμασμένο για κάθε καλό έργο.
22. Επίσης ν' αποφεύγεις τις νεανικές επιθυμίες και να επιδιώκεις τη δικαιοσύνη, την πίστη, την αγάπη, την ειρήνη μαζί μ' εκείνους που επικαλούνται τον Κύριο με καθαρή καρδιά.
23. Μη μετέχεις στις ανόητες και χωρίς κάποιο διδαχτικό περιεχόμενο συζητήσεις, αφού, όπως ξέρεις, αυτές προκαλούν διαμάχες.
24. Ενώ ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να λογομαχεί, αλλά να είναι ήπιος απέναντι σε όλους, διδαχτικός, ανεξίκακος,
25. και με πραότητα να διδάσκει αυτούς που αντιδρούνε, μήπως και τους δώσει κάποτε ο Θεός μετάνοια για να γνωρίσουν την αλήθεια
26. και ανακτήσουν τη λευτεριά τους από την παγίδα του διαβόλου, στην οποία είναι παγιδευμένοι για να εκτελούν το θέλημα εκείνου.
-





































































II Timothy

II Timothy, Chapter 2 Ancient Greek

1. Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

2. καὶ ἃ ἤκουσας παρ' ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.

3. σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ.

4. οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ.

5. ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ.

6. τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν.

7. νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι.

8. Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου·

9. ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ' ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται.

10. διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου.

11. Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν·

12. εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνούμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·

13. εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται.

14. Ταῦτα ὑπομίμνησκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μὴ λογομαχεῖν εἰς οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων.

15. σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ Θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας.

16. τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας,

17. καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φιλητός,

18. οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσι τήν τινων πίστιν.

19. ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ Θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην· ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ· καί· ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα Κυρίου.

20. ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστι μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμήν, ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν.

21. ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον.

22. τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε, δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν Κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας.

23. τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσι μάχας·

24. δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλ' ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον,

25. ἐν πρᾳότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους, μήποτε δῷ αὐτοῖς ὁ Θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας,

26. καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ' αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα.

 







































































II Timothy, Chapter 2 (KJV)

1. Thou therefore, my son, be strong in the grace that is in Christ Jesus.
2. And the things that thou hast heard of me among many witnesses, the same commit thou to faithful men, who shall be able to teach others also.
3. Thou therefore endure hardness, as a good soldier of Jesus Christ.
4. No man that warreth entangleth himself with the affairs of this life; that he may please him who hath chosen him to be a soldier.
5. And if a man also strive for masteries, yet is he not crowned, except he strive lawfully.
6. The husbandman that laboureth must be first partaker of the fruits.
7. Consider what I say; and the Lord give thee understanding in all things.
8. Remember that Jesus Christ of the seed of David was raised from the dead according to my gospel:
9. Wherein I suffer trouble, as an evil doer, even unto bonds; but the word of God is not bound.
10. Therefore I endure all things for the elect's sakes, that they may also obtain the salvation which is in Christ Jesus with eternal glory.
11.  It is a faithful saying: For if we be dead with him , we shall also live with him :
12. If we suffer, we shall also reign with him : if we deny him , he also will deny us:
13. If we believe not, yet he abideth faithful: he cannot deny himself.
14. Of these things put them in remembrance, charging them before the Lord that they strive not about words to no profit, but to the subverting of the hearers.
15. Study to shew thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth.
16. But shun profane and vain babblings: for they will increase unto more ungodliness.
17. And their word will eat as doth a canker: of whom is Hymenaeus and Philetus;
18. Who concerning the truth have erred, saying that the resurrection is past already; and overthrow the faith of some.
19. Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let every one that nameth the name of Christ depart from iniquity.
20. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour.
21. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master's use, and prepared unto every good work.
22. Flee also youthful lusts: but follow righteousness, faith, charity, peace, with them that call on the Lord out of a pure heart.
23. But foolish and unlearned questions avoid, knowing that they do gender strifes.
24. And the servant of the Lord must not strive; but be gentle unto all men , apt to teach, patient,
25. In meekness instructing those that oppose themselves; if God peradventure will give them repentance to the acknowledging of the truth;
26. And that they may recover themselves out of the snare of the devil, who are taken captive by him at his will.
-





































































-