I Epistle Of Peter, Chapter 2 Modern Greek

01 Απορρίψαντες λοιπόν πάσαν κακίαν και πάντα δόλον, και υποκρίσεις, και φθόνους, και πάσας καταλαλιάς,
02 επιποθήσατε, ως νεογέννητα βρέφη, το λογικόν άδολον γάλα, δια να αυξηθήτε δι' αυτού
03 επειδή εγεύθητε «ότι αγαθός ο Κύριος.»
04 Εις τον οποίον προσερχόμενοι, ως εις λίθον ζώντα, υπό μεν των ανθρώπων αποδεδοκιμασμένον, παρά δε τω Θεώ εκλεκτόν, έντιμον,
05 και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, δια να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας, ευπροσδέκτους εις τον Θεόν δια Ιησού Χριστού.
06 Δια τούτο και περιέχεται εν τη γραφή, «Ιδού, θέτω εν Σιών λίθον ακρογωνιαίον, εκλεκτόν, έντιμον  και ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει καταισχυνθή.»
07 Εις εσάς λοιπόν τους πιστεύοντας είναι η τιμή  εις δε τους απειθούντας, «ό λίθος τον οποίον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος έγεινε κεφαλή γωνίας,» και «λίθος προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου»
08 οίτινες προσκόπτουσιν εις τον λόγον, όντες απειθείς  εις το οποίον και ήσαν προσδιωρισμένοι.
09 Σεις όμως είσθε «γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον,»  λαός τον οποίον απέκτησεν ο Θεός, δια να εξαγγείλητε τας αρετάς εκείνου, όστις σας εκάλεσεν εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φως
10 οι ποτέ μη όντες λαός, τώρα δε λαός του Θεού  οι ποτέ μη ηλεημένοι, τώρα δε ελεηθέντες.
11 Αγαπητοί, σας παρακαλώ ως ξένους και παρεπιδήμους, να απέχητε από των σαρκικών επιθυμιών, αίτινες στρατεύονται κατά της ψυχής
12 να έχητε καλήν την διαγωγήν σας μεταξύ των εθνών, ίνα, ενώ σας καταλαλούσιν ως κακοποιούς, εκ των καλών έργων, όταν ίδωσιν αυτά, δοξάσωσι τον Θεόν εν τη ημέρα της επισκέψεως.
13 Υποτάχθητε λοιπόν εις πάσαν ανθρωπίνην διάταξιν δια τον Κύριον  είτε εις βασιλέα, ως υπερέχοντα,
14 είτε εις ηγεμόνας, ως δι' αυτού πεμπομένους εις εκδίκησιν μεν κακοποιών, έπαινον δε αγαθοποιών
15 διότι ούτως είναι το θέλημα του Θεού, αγαθοποιούντες να αποστομόνητε την αγνωσίαν των αφρόνων ανθρώπων16 ως ελεύθεροι, και μη ως έχοντες την ελευθερίαν επικάλυμμα της κακίας, αλλ' ως δούλοι του Θεού.
17 Πάντας τιμήσατε  την αδελφότητα αγαπάτε  τον Θεόν φοβείσθε  τον βασιλέα τιμάτε.
18 Οι οικέται, υποτάσσεσθε εν παντί φόβω εις τους κυρίους σας, ου μόνον εις τους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και εις τους διεστραμμένους
19 διότι τούτο είναι χάρις, το να υποφέρη τις λύπας δια την εις τον Θεόν συνείδησιν, πάσχων αδίκως.
20 Διότι ποία δόξα είναι, εαν αμαρτάνοντες και ραπιζόμενοι υπομένητε; εαν όμως αγαθοποιούντες και πάσχοντες υπομένητε, τούτο είναι χάρις παρά τω Θεώ.
21 Διότι εις τούτο προσεκλήθητε, επειδή και ο Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, αφίνων παράδειγμα εις υμάς, δια να ακολουθήσητε τα ίχνη αυτού
22 όστις "αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού."
23  Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως
24 όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, δια να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας  «με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε.»
25 Διότι υπήρχετε «ως πρόβατα πλανώμενα»  αλλά τώρα επεστράφητε εις τον ποιμένα και επίσκοπον των ψυχών σας. Ψαλμ.κγ'.1-6































































I Epistle Of Peter, Chapter 2 Demotic Greek

1. Βγάλτε λοιπόν από μέσα σας κάθε είδους κακία και κάθε είδους δολιότητα καθώς και τις υποκρισίες και τις ζηλοφθονίες και όλων των ειδών τις κακολογίες,
2. και σαν νεογέννητα βρέφη λαχταρήστε το ανόθευτο πνευματικό γάλα, ώστε μ' αυτό να αναπτυχθείτε στη σωτηρία,
3. αν πραγματικά αποκτήσατε προσωπική πείρα της καλοσύνης του Κυρίου.
4. Έτσι, όταν πλησιάζετε αυτόν που είναι η Πέτρα η Ζωντανή - η οποία, αν και έχει αποδοκιμαστεί από τους ανθρώπους, όμως για το Θεό είναι εκλεκτή και πολύτιμη -
5. τότε κι εσείς οι ίδιοι οικοδομείστε σαν πέτρες ζωντανές συναποτελώντας έναν πνευματικό οίκο και ένα ιερατείο άγιο, έτσι ώστε να προσφέρετε θυσίες πνευματικές, ευπρόσδεκτες στο Θεό μέσω του Ιησού Χριστού.
6. Γιατί στη Γραφή περιλαμβάνεται και τούτη η διακήρυξη: «Προσέξτε! Τοποθετώ στη Σιών λίθο ακρογωνιαίο, εκλεκτό, πολύτιμο, και όποιος χτίζει την πίστη του πάνω σ' αυτόν, αυτός όχι, δεν πρόκειται ποτέ να ντροπιαστεί»!
7. Για σας λοιπόν που πιστεύετε είναι πολύτιμος, ενώ για εκείνους που δεν πιστεύουν είναι ο λίθος που απορρίφθηκε από τους οικοδόμους. Έτσι, αυτός ο λίθος έγινε το στήριγμα της οικοδομής
8. μα και λίθος στον οποίο σκοντάφτουν οι άπιστοι, και πέτρα εξαιτίας της οποίας σκανδαλίζονται. Και σκοντάφτουν αυτοί, επειδή δε δέχονται το λόγο του Θεού.
9. Εσείς όμως είστε γένος εκλεκτό, ιερατείο βασιλικό, έθνος άγιο, λαός που απέκτησε ο Θεός για τον εαυτό του με σκοπό να διαλαλήσετε τις έξοχες ιδιότητες εκείνου που σας προσκάλεσε από το σκοτάδι να βγείτε στο θαυμαστό του φως,
10. εσείς που κάποτε δεν αποτελούσατε λαό, αλλά τώρα είστε ο λαός του Θεού, εσείς που κάποτε δε γνωρίζατε το έλεός του, αλλά τώρα ελεηθήκατε!
11. Αγαπητοί, σαν ξένοι και περαστικοί που είστε στη γη, σας παρακαλώ να μην ενδίδετε στις σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες εκστρατεύουν ενάντια στην ψυχή.
12. Και να φροντίζετε να είναι καλή η συμπεριφορά σας ανάμεσα στους εθνικούς, ώστε, ενώ σας κατηγορούν για δήθεν κακοποιούς, όταν δουν τα καλά σας έργα να δοξάσουν το Θεό την Ημέρα της παρουσίας του Κυρίου.
13. Υποταχτείτε σε κάθε ανθρώπινη εξουσία για χάρη του Κυρίου· είτε για βασιλιά πρόκειται, ως ανώτατο άρχοντα·
14. είτε για τοπικούς άρχοντες πρόκειται, ως εξουσιοδοτημένα απ' αυτόν όργανα για την τιμωρία των κακοποιών και την επιβράβευση όσων κάνουν το καλό.
15. Γιατί το θέλημα του Θεού είναι να ζείτε έτσι, ώστε με τις καλές σας πράξεις να αποστομώνετε τους ανόητους εκείνους ανθρώπους που βρίσκονται σε άγνοια.
16. Κι αυτό να το κάνετε σαν άνθρωποι ελεύθεροι, όχι όμως χρησιμοποιώντας την ελευθερία σαν μέσο απόκρυψης της κακίας, μα ως δούλοι του Θεού.
17. Όλους να τους υπολήπτεστε. Αυτούς που αποτελούν την αδελφότητα των πιστών να τους αγαπάτε. Το Θεό να τον σέβεστε. Το βασιλιά να τον υπολήπτεστε.
18. Όσοι είστε δούλοι να υποτάσσεστε με όλο τον απαιτούμενο σεβασμό στους κυρίους σας, όχι μόνο στους καλούς και επιεικείς, αλλά και στους στρυφνούς.
19. Άλλωστε, χάρη πραγματική είναι τούτη: το να υπομένει κανείς όταν υποφέρει άδικα, προκειμένου να έχει καθαρή τη συνείδησή του απέναντι στο Θεό.
20. Γιατί, ποια θα ήταν πραγματικά η προσφορά σας για τη δόξα του Θεού, αν υπομένατε χτυπήματα για αμαρτίες που διαπράξατε; Αν όμως πάσχετε επειδή κάνετε το καλό, και υπομένετε, αυτό λογίζεται χάρη για το Θεό.
21. Άλλωστε, γι' αυτό προσκληθήκατε, αφού κι ο Χριστός πέθανε για χάρη σας, αφήνοντας σε σας το παράδειγμα να ακολουθήσετε βαδίζοντας στ' αχνάρια του.
22. Αυτός, αμαρτία δεν έκανε κι ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του.
23. Αυτός, όταν τον χλεύαζαν δεν απαντούσε με χλευασμούς κι όταν έπασχε δεν απειλούσε αλλά εμπιστευόταν στον δίκαιο Κριτή.
24. Αυτός, φορτώθηκε ο ίδιος στο σώμα του τις δικές μας αμαρτίες πάνω στο σταυρό, έτσι που να απαλλαχτούμε ριζικά από τις αμαρτίες και να ζήσουμε για τη δικαιοσύνη. Χάρη σ' εκείνου την πληγή γιατρευτήκατε εσείς.
25. Γιατί πράγματι είσασταν σαν πρόβατα που περιπλανιούνται εδώ κι εκεί, μα τώρα πια επιστρέψατε στον ποιμένα και φύλακα των ψυχών σας.
-































































Matthew 1

I Epistle Of Peter, Chapter 2 Ancient Greek

1. Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς,

2. ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν,

3. εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος.

4. Πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον,

5. καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ·

6. διότι περιέχει ἐν γραφῇ· ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ' αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.

7. ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν, ἀπιθοῦσι δὲ λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου·

8. οἳ προσκόπτουσι τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες, εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν.

9. ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς·

10. οἵ ποτε οὐ λαός, νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ, οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες.

11. Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους, ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς,

12. τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἔχοντες καλὴν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι τὸν Θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς.

13. Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον, εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι,

14. εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι' αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν μὲν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν·

15. ὅτι οὕτως ἐστὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν·

16. ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ' ὡς δοῦλοι Θεοῦ,

17. πάντας τιμήσατε, τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε, τὸν Θεὸν φοβεῖσθε, τὸν βασιλέα τιμᾶτε.

18. Οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.

19. τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν Θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως.

20. ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ' εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ Θεῷ.

21. εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ·

22. ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ·

23. ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως·

24. ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε.

25. ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα, ἀλλ' ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν.

 

































































I Epistle Of Peter, Chapter 2 (KJV)

1. Wherefore laying aside all malice, and all guile, and hypocrisies, and envies, and all evil speakings,
2. As newborn babes, desire the sincere milk of the word, that ye may grow thereby:
3. If so be ye have tasted that the Lord is gracious.
4. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious,
5. Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ.
6. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded.
7. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner,
8. And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed.
9. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light:
10. Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy.
11. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul;
12. Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation.
13.  Submit yourselves to every ordinance of man for the Lord's sake: whether it be to the king, as supreme;
14. Or unto governors, as unto them that are sent by him for the punishment of evildoers, and for the praise of them that do well.
15. For so is the will of God, that with well doing ye may put to silence the ignorance of foolish men:
16. As free, and not using your liberty for a cloke of maliciousness, but as the servants of God.
17. Honour all men . Love the brotherhood. Fear God. Honour the king.
18. Servants, be subject to your masters with all fear; not only to the good and gentle, but also to the froward.
19. For this is thankworthy, if a man for conscience toward God endure grief, suffering wrongfully.
20. For what glory is it , if, when ye be buffeted for your faults, ye shall take it patiently? but if, when ye do well, and suffer for it , ye take it patiently, this is acceptable with God.
21. For even hereunto were ye called: because Christ also suffered for us, leaving us an example, that ye should follow his steps:
22. Who did no sin, neither was guile found in his mouth:
23. Who, when he was reviled, reviled not again; when he suffered, he threatened not; but committed himself to him that judgeth righteously:
24. Who his own self bare our sins in his own body on the tree, that we, being dead to sins, should live unto righteousness: by whose stripes ye were healed.
25. For ye were as sheep going astray; but are now returned unto the Shepherd and Bishop of your souls.