I Epistle Of Peter, Chapter 4 Modern Greek

01 Επειδή λοιπόν ο Χριστός έπαθεν υπέρ ημών κατά σάρκα, οπλίσθητε και σεις το αυτό φρόνημα  διότι ο παθών κατά σάρκα έπαυσεν από της αμαρτίας
02 δια να ζήσητε τον εν σαρκί επιλοιπόν χρόνον, ουχί πλέον εν ταις επιθυμίαις των ανθρώπων, αλλ' εν τω θελήματι του Θεού.
03 Διότι αρκετός είναι εις ημάς ο παρελθών καιρός του βίου, ότε επράξαμεν το θέλημα των εθνών, περιπατήσαντες εν ασελγείας, επιθυμίαις, οινοποσίαις, κώμοις, συμποσίοις και αθεμίτοις ειδωλολατρείας
04 και δια τούτο παραξενεύονται, ότι σεις δεν συντρέχετε με αυτούς εις την αυτήν εκχείλισιν της ασωτίας, και σας βλασφημούσιν
05 οίτινες θέλουσιν αποδώσει λόγον εις εκείνον όστις είναι έτοιμος να κρίνη ζώντας και νεκρούς.
06 Επειδή δια τούτο εκηρύχθη το ευαγγέλιον και προς τους νακρούς, δια να κριθώσι μεν κατά ανθρώπους εν σαρκί, να ζώσι δε κατά Θεόν εν πνεύματι.
07 Πάντων δε το τέλος επλησίασε  φρονίμως λοιπόν διάγετε, και αγρυπνείτε εις τας προσευχάς.
08 Προ πάντων δε έχετε ένθερμον την εις αλλήλους αγάπην διότι «η αγάπη θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών.»
09 Γίνεσθε φιλόξενοι εις αλλήλους, χωρίς γογγυσμών.
10  Έκαστος κατά το χάρισμα το οποίον έλαβεν, υπηρετείτε κατά τούτο εις αλλήλους, ως καλοί οικονόμοι της πολυειδούς χάριτος του Θεού.
11 Εαν τις λαλή, ας λαλή ως λαλών λόγια Θεού  εαν τις υπηρετή, ας υπηρετή ως υπηρετών εκ της δυνάμεως την οποίαν
χορηγεί ο Θεός, δια να δοξάζηται εν πάσιν ο Θεός δια Ιησού Χριστού, εις τον οποίον είναι η δόξα και το κράτος εις τους
αιώνας των αιώνων. Αμήν.
12 Αγαπητοί, μη παραξενεύεσθε δια τον βασανισμόν τον γινόμενον εις εσάς προς δοκιμασίαν, ως εαν συνέβαινεν εις εσάς παράδοξον τι
13 αλλά καθότι είσθε κοινωνοί των παθημάτων του Χριστού, χαίρετε, ίνα και όταν η δόξα αυτού φανερωθή, χαρήτε γαλλιώμενοι.
14 Εαν ονειδίζεσθε δια το ονομα του Χριστού, είσθε μακάριοι  διότι το Πνεύμα της δόξης και το του Θεού αναπαύεται εφ' υμάς  κατά μεν αυτούς βλασφημείται, κατά δε υμάς δοξάζεται.
15 Διότι μηδείς υμών ας μη πάσχη ως φονεύς, ή κλέπτης, ή κακοποιός, ή ως περιεργαζόμενος τα αλλότρια
16 αλλ' εαν πάσχη ως Χριστιανός, ας μη αισχύνηται, αλλ' ας δοξάζη τον Θεόν κατά τούτο
17 διότι έφθασεν ο καιρός του να αρχίση η κρίσις από του οίκου του Θεού  και αν αρχίζη πρώτον αφ' ημών, τι θέλει είσθαι το τέλος των απειθούντων εις το ευαγγέλιον του Θεού;
18 και «αν ο δίκαιος μόλις σώζηται, ο ασεβής και αμαρτωλός που θέλει φανή;»
19  Ώστε και οι πάσχοντες κατά το θέλημα του Θεού, ας εμπιστεύωνται τας εαυτών ψυχάς εις αυτόν ως εις πιστόν δημιουργόν εν αγαθοποιϊα.
































































I Epistle Of Peter, Chapter 4 Demotic Greek

1. Αφού λοιπόν ο Χριστός πέθανε σωματικά για λογαριασμό μας, εξοπλιστείτε κι εσείς με την ίδια αντίληψη, ότι όποιος νεκρώθηκε σαρκικά έχει πάψει να αμαρτάνει,
2. έτσι ώστε, την υπόλοιπη ζωή σας στη γη να μην τη ζήσετε πια σύμφωνα με τις ανθρώπινες επιθυμίες, αλλά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.
3. Αρκετός είναι, άλλωστε, για σας ο χρόνος που ξοδέψατε ως τώρα από τη ζωή σας εκτελώντας το θέλημα των ειδωλολατρών, καθώς ζούσατε μέσα στις ασέλγειες, στις σαρκικές επιθυμίες, στα μεθύσια, στα γλεντοκοπήματα, στα φαγοπότια και στις ανεπίτρεπτες ειδωλολατρικές πράξεις.
4. Γι' αυτό παραξενεύονται τώρα, καθώς δε συμπορεύεστε πια μαζί τους στο εκχείλισμα της ασωτίας, και αντιδρούν βλαστημώντας!
5. Αυτοί θα δώσουν λόγο σ' εκείνον που είναι κιόλας έτοιμος να κρίνει και τους ζωντανούς και τους νεκρούς.
6. Γι' αυτό, άλλωστε, αναγγέλθηκε το χαρμόσυνο άγγελμα και σε ανθρώπους που έχουν πεθάνει τώρα πια, ώστε να κριθούν μεν σαν άνθρωποι ως προς τη γήινη ζωή τους, να ζήσουν όμως για το Θεό με το πνεύμα τους.
7. Οπωσδήποτε όμως, το τέλος όλων έχει πλησιάσει. Φανείτε, λοιπόν, σώφρονες και διατηρήστε την πνευματική σας διαύγεια επιμένοντας στην προσευχή.
8. Και πάνω απ' όλα τη μεταξύ σας αγάπη να τη διατηρείτε αμείωτη, καθότι η αγάπη είναι αυτή που θα καλύψει πλήθος αμαρτιών.
9. Να είστε φιλόξενοι μεταξύ σας χωρίς γκρίνιες.
10. Να εξυπηρετείτε ο ένας τον άλλο σύμφωνα με το χάρισμα που έλαβε ο καθένας σας, σαν καλοί διαχειριστές της ποικιλόμορφης χάρης του Θεού.
11. Όταν κανείς κηρύττει, ας έχει τη συναίσθηση πως κηρύττει το λόγο του Θεού. Όταν κανείς προσφέρει μια υπηρεσία, ας έχει τη συναίσθηση ότι το κάνει με τη δύναμη που του χορηγεί ο Θεός, έτσι ώστε, με το καθετί να δοξάζεται ο Θεός μέσω του Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και η κυριαρχική δύναμη στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
12. Αγαπητοί, μην παραξενεύεστε για το καμίνι από το οποίο περνάτε για να δοκιμαστείτε, σαν να σας συμβαίνει κάτι παράξενο.
13. Απεναντίας, εφόσον συμμετέχετε στα παθήματα του Χριστού να χαίρεστε, ώστε κι όταν αποκαλυφτεί η δόξα του να χαρείτε νιώθοντας αγαλλίαση.
14. Αν σας προσβάλλουν επειδή ανήκετε στον Χριστό είστε μακάριοι, γιατί το ένδοξο Πνεύμα, που είναι και το Πνεύμα του Θεού, βρίσκει την ανάπαυσή του σε σας. Από τη δική τους συμπεριφορά προσβάλλεται βέβαια το Πνεύμα αυτό, αλλά από τη δική σας δοξάζεται.
15. Γι' αυτό λοιπόν, κανένας από σας ας μη δώσει αφορμή να υποφέρει σαν φονιάς ή κλέφτης ή κακοποιός ή επειδή αναμιγνύεται σε ξένες υποθέσεις.
16. Αν όμως πάσχει σαν χριστιανός, ας μην ντρέπεται, αλλά να δοξάζει το Θεό για τούτο το προνόμιό του.
17. Γιατί τώρα είναι ο καιρός να αρχίσει η εκδίκαση για το ξεκαθάρισμα από τον κύκλο των ανθρώπων του Θεού. Κι αν αυτό αρχίζει από μας, ποιο θα είναι, αλήθεια, το τέλος εκείνων που απιστούν στο Ευαγγέλιο του Θεού;
18. Κι αν ο δίκαιος μόλις και μετά βίας σώζεται, ο ασεβής και ο αμαρτωλός πώς θα επιβιώσει;
19. Επομένως, κι εκείνοι που περνούν από θλίψεις, επειδή ζουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ας εμπιστευθούν σ' αυτόν τις ψυχές τους, σαν αξιόπιστος δημιουργός που είναι, κάνοντας το καλό.































































Matthew 1

I Epistle Of Peter, Chapter 4 Ancient Greek

1. Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν ἐν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας,

2. εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.

3. ἀρκετὸς γὰρ ὑμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις.

4. ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·

5. οἳ ἀποδώσουσι λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.

6. εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί, ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι.

7. Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς προσευχάς.

8. πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἡ ἀγάπη καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν·

9. φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν·

10. ἕκαστος καθὼς ἔλαβε χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ.

11. εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια Θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ἧς χορηγεῖ ὁ Θεός· ἵνα ἐν πᾶσι δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

12. Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,

13. ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.

14. εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ δυνάμεως καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ' ὑμᾶς ἀναπαύεται· κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται.

15. μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος·

16. εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.

17. ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ' ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ;

18. καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;

19. ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.

 

































































I Epistle Of Peter, Chapter 4 (KJV)

1. Forasmuch then as Christ hath suffered for us in the flesh, arm yourselves likewise with the same mind: for he that hath suffered in the flesh hath ceased from sin;
2. That he no longer should live the rest of his time in the flesh to the lusts of men, but to the will of God.
3. For the time past of our life may suffice us to have wrought the will of the Gentiles, when we walked in lasciviousness, lusts, excess of wine, revellings, banquetings, and abominable idolatries:
4. Wherein they think it strange that ye run not with them to the same excess of riot, speaking evil of you :
5. Who shall give account to him that is ready to judge the quick and the dead.
6. For for this cause was the gospel preached also to them that are dead, that they might be judged according to men in the flesh, but live according to God in the spirit.
7. But the end of all things is at hand: be ye therefore sober, and watch unto prayer.
8. And above all things have fervent charity among yourselves: for charity shall cover the multitude of sins.
9. Use hospitality one to another without grudging.
10. As every man hath received the gift, even so minister the same one to another, as good stewards of the manifold grace of God.
11. If any man speak, let him speak as the oracles of God; if any man minister, let him do it as of the ability which God giveth: that God in all things may be glorified through Jesus Christ, to whom be praise and dominion for ever and ever. Amen.
12. Beloved, think it not strange concerning the fiery trial which is to try you, as though some strange thing happened unto you:
13. But rejoice, inasmuch as ye are partakers of Christ's sufferings; that, when his glory shall be revealed, ye may be glad also with exceeding joy.
14. If ye be reproached for the name of Christ, happy are ye ; for the spirit of glory and of God resteth upon you: on their part he is evil spoken of, but on your part he is glorified.
15. But let none of you suffer as a murderer, or as a thief, or as an evildoer, or as a busybody in other men's matters.
16. Yet if any man suffer as a Christian, let him not be ashamed; but let him glorify God on this behalf.
17. For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God?
18. And if the righteous scarcely be saved, where shall the ungodly and the sinner appear?
19. Wherefore let them that suffer according to the will of God commit the keeping of their souls to him in well doing, as unto a faithful Creator.
-































































-