The Epistle Of James, Chapter 3 Modern Greek

01 ΜΗ γίνεσθε πολλοί διδάσκαλοι, αδελφοί μου, εξεύροντες ότι μεγαλητέραν κατάκρισιν θέλομεν λάβει
02 διότι εις πολλά πταίομεν άπαντες. Εαν τις δεν πταίη εις λόγον, ούτος είναι τέλειος ανήρ, δυνατός να χαλιναγωγήση και όλον το σώμα.
03 Ιδού, τους χαλινούς βάλλομεν εις τα στόματα των ίππων, δια να πείθωνται εις ημάς, και μεταφέρομεν όλον το σώμα αυτών.
04 Ιδού, και τα πλοία, όντα τόσον μεγάλα, και υπό σφοδρών ανέμων ελαυνόμενα, μεταφέρονται υπό ελαχίστου πηδαλίου, όπου αν θέλη η επιθυμία του κυβερνώντος.
05 Ούτω και η γλώσσα είναι μικρόν μέλος, όμως μεγαλαυχεί.  Ιδού ολίγον πύρ πόσον μεγάλην ύλην ανάπτει
06 και η γλώσσα πύρ είναι, ο κόσμος της αδικίας. Ούτω μεταξύ των μελών ημών η γλώσσα είναι η μολύνουσα όλον το σώμα, και φλογίζουσα τον τροχόν του βίου, και φλογιζομένη υπό της γεένης.
07 Διότι παν είδος θηρίων και πτηνών, και ερπετών και θαλασσίων, δαμάζεται, και εδαμάσθη υπό της ανθρωπίνης φύσεως
08 την γλώσσαν όμως ουδείς των ανθρώπων δύναται να δαμάση είναι ακράτητον κακόν, μεστή θανατηφόρου φαρμάκου.
09 Δι' αυτής ευλογούμεν τον Θεόν και Πατέρα, και δι' αυτής καταρώμεθα τους ανθρώπους τους καθ' ομοίωσιν Θεού πλασθέντας.
10 Εκ του αυτού στόματος εξέρχεται ευλογία και κατάρα. Δεν πρέπει, αδελφοί μου, ταύτα να γίνωνται ούτω.
11 Μήπως η πηγή από της αυτής τρύπης αναβρύει το γλυκύ και το πικρόν;
12 Μήπως είναι δυνατόν, αδελφοί μου, η συκή να κάμη ελαίας ή η άμπελος σύκα; Ούτωςουδεμία πηγή είναι δυνατόν να κάμη ύδωρ αλμυρόν και γλυκύ.
13 Τις είναι μεταξύ σας σοφός και επιστήμων; ας δείξη εκ της καλής διαγωγής τα έργα εαυτού εν πραότητι σοφίας.
14 Εαν όμως έχητε εν τη καρδία υμών φθόνον πικρόν και φιλονεικίαν, μη κατακαυχάσθε και ψεύδεσθε κατά της αληθείας.
15 Η σοφία αύτη δεν είναι άνωθεν καταβαίνουσα, αλλ' είναι επίγειος, ζωώδης, δαιμονιώδης
16 διότι όπου είναι φθόνος και φιλονεικία, εκεί ακαταστασία, και πάν αχρείον πράγμα.
17 Η άνωθεν όμως σοφία, πρώτον μεν είναι καθαρά, έπειτα ειρηνική, επιεικής, ευπειθής, πλήρης ελέους και καλών καρπών, αμερόληπτος και ανυπόκριτος.
18 Και ο καρπός της δικαιοσύνης σπείρεται εν ειρήνη υπό των ειρηνοποιών.
-































































The Epistle Of James, Chapter 3 Demotic Greek

1. Μην κάνετε πολλοί από σας το δάσκαλο, αδελφοί μου, γιατί, νάχετε υπόψη σας πως έτσι θα κριθούμε αυστηρότερα,
2. επειδή σε πολλά φταίμε όλοι μας. Αν κανείς δε φταίει σε λόγο, αυτός ο άνθρωπος είναι τέλειος, ικανός να κυβερνήσει και ολόκληρο το σώμα του.
3. Πάρτε, για παράδειγμα, τα άλογα που βάζουμε τα χαλινάρια στο στόμα τους, με σκοπό να τα αναγκάσουμε να πειθαρχούν σε μας, κι έτσι κατευθύνουμε ολόκληρο το σώμα τους.
4. Πάρτε επίσης και τα πλοία. Παρόλο που είναι τόσο μεγάλα και ωθούνται από βίαιους ανέμους, εντούτοις κατευθύνονται από ένα συγκριτικά πολύ μικρό τιμόνι σε όποια κατεύθυνση θέλει εκείνος που χειρίζεται το τιμόνι ανάλογα με τη διάθεσή του.
5. Το ίδιο και η γλώσσα. Είναι ένα μικρό μέλος, κι όμως μπορεί και εκφράζει μεγάλη αλαζονεία. Δείτε λίγη φωτιά πόσο μεγάλο δάσος κατακαίει.
6. Φωτιά είναι και η γλώσσα, ο κόσμος της αδικίας. Έτσι, ανάμεσα στα μέλη μας, η γλώσσα γίνεται το όργανο που μολύνει ολόκληρο το σώμα μας και φλογίζει τον κύκλο της ζωής αντλώντας και ή ίδια τη φωτιά της από την κόλαση.
7. Και πράγματι, οποιοδήποτε είδος από τα θηρία και τα πτηνά, από τα ερπετά και από τα θαλασσινά δαμάζεται και έχει δαμαστεί από τον άνθρωπο.
8. Τη γλώσσα όμως κανένας από τους ανθρώπους δεν μπορεί να τη δαμάσει. Είναι ασυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο.
9. Με αυτήν ευλογούμε το Θεό και Πατέρα, και με αυτήν καταριώμαστε τους ανθρώπους που έχουν δημιουργηθεί κατά την ομοιότητα του Θεού!
10. Από το ίδιο στόμα βγαίνει ευλογία και κατάρα! Δεν πρέπει αδελφοί μου αυτά να γίνονται έτσι.
11. Μήπως είναι δυνατό μια πηγή να αναβλύζει από το ίδιο σημείο γλυκό και πικρό νερό;
12. Μήπως μπορεί, αδελφοί μου, μια συκιά να παράγει ελιές ή μια κληματαριά σύκα; Έτσι, καμιά πηγή δεν είναι δυνατόν να βγάζει και αλμυρό και γλυκό νερό.
13. Ποιος από σας είναι σοφός και καλός γνώστης των πραγμάτων; Ας αποδείξει με την καλή διαγωγή του τα έργα του με πραότητα που είναι γνώρισμα της σοφίας.
14. Αν όμως έχετε πικρή ζήλεια και φατριαστικές διαθέσεις στις καρδιές σας, τότε μην καμαρώνετε για τους εαυτούς σας και μην ψεύδεστε ενάντια στην αλήθεια.
15. Αυτή δεν είναι η αληθινή σοφία που προέρχεται από ψηλά αλλά είναι γήινη, υλιστική, δαιμονική!
16. Γιατί, όπου υπάρχει ζήλεια και φατριασμός, εκεί προκαλείται ακαταστασία και κάθε είδους αθλιότητα.
17. Η σοφία όμως που προέρχεται από ψηλά είναι πρώτα απ' όλα αγνή, έπειτα ειρηνική, συγκαταβατική, πειθαρχική, γεμάτη έλεος και καλούς καρπούς, αμερόληπτη και ανυπόκριτη.
18. Και ο καρπός, βέβαια, της δικαιοσύνης σπέρνεται ειρηνικά απ' όσους εφαρμόζουν έμπρακτα την ειρήνη.
-































































Matthew 1

The Epistle Of James, Chapter 3 Ancient Greek

1. Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρῖμα ληψόμεθα·

2. πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα.

3. ἴδε τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν.

4. ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἂν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται.

5. οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ καὶ μεγαλαυχεῖ. ἰδοὺ ὁλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει

6. καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας. οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.

7. πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ,

8. τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου.

9. ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ' ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας·

10. ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτω γίνεσθαι.

11. μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;

12. μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.

13. Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πρᾳΰτητι σοφίας.

14. εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐρίθειαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας.

15. οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλ' ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης.

16. ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.

17. ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος, ἀνυπόκριτος.

18. καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.

 

































































The Epistle Of James, Chapter 3 (KJV)

1. My brethren, be not many masters, knowing that we shall receive the greater condemnation.
2. For in many things we offend all. If any man offend not in word, the same is a perfect man, and able also to bridle the whole body.
3. Behold, we put bits in the horses' mouths, that they may obey us; and we turn about their whole body.
4. Behold also the ships, which though they be so great, and are driven of fierce winds, yet are they turned about with a very small helm, whithersoever the governor listeth.
5. Even so the tongue is a little member, and boasteth great things. Behold, how great a matter a little fire kindleth!
6. And the tongue is a fire, a world of iniquity: so is the tongue among our members, that it defileth the whole body, and setteth on fire the course of nature; and it is set on fire of hell.
7. For every kind of beasts, and of birds, and of serpents, and of things in the sea, is tamed, and hath been tamed of mankind:
8. But the tongue can no man tame; it is an unruly evil, full of deadly poison.
9. Therewith bless we God, even the Father; and therewith curse we men, which are made after the similitude of God.
10. Out of the same mouth proceedeth blessing and cursing. My brethren, these things ought not so to be.
11. Doth a fountain send forth at the same place sweet water and bitter?
12. Can the fig tree, my brethren, bear olive berries? either a vine, figs? so can no fountain both yield salt water and fresh.
13. Who is a wise man and endued with knowledge among you? let him shew out of a good conversation his works with meekness of wisdom.
14. But if ye have bitter envying and strife in your hearts, glory not, and lie not against the truth.
15. This wisdom descendeth not from above, but is earthly, sensual, devilish.
16. For where envying and strife is , there is confusion and every evil work.
17. But the wisdom that is from above is first pure, then peaceable, gentle, and easy to be intreated, full of mercy and good fruits, without partiality, and without hypocrisy.
18. And the fruit of righteousness is sown in peace of them that make peace.
-































































-