Matthew, Chapter 23 Modern Greek

01 ΤΟΤΕ  ο Ιησούς ελάλησε πρός τους όχλους και πρός τους μαθητάς αυτού,
02 λέγων, Επί της καθέδρας του Μωϋσέως εκάθισαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι
03 Πάντα λοιπόν όσα αν είπωσι πρός εσάς να φυλάττητε, φυλάττετε και πράττετε  κατά δε τα έργα αυτών μη πράττετε επειδή λέγουσι, και δεν πράττουσι.
04 Διότι δένουσι φορτία βαρέα και δυσβάστακτα, και επιθέτουσιν επί τους ώμους των ανθρώπων  δεν θέλουσιν όμως ουδέ διά του δακτύλου αυτών να κινήσωσιν αυτά.
05 Πράττουσι δε πάντα τα έργα αυτών, διά να βλέπωνται υπό των ανθρώπων  και πλατύνουσι τα φυλακτήρια αυτών, και μεγαλύνουσι τα κράσπεδα των ιματίων αυτών
06 και αγαπώσι τον πρώτον τόπον εν τοις δείπνοις, και τας πρωτοκαθεδρίας εν ταις συναγωγαίς,
07 και τους ασπασμούς εν ταις αγοραίς, και να ονομάζωνται υπό των ανθρώπων, Ραββί Ραββί.
08 Σεις όμως μη ονομασθήτε Ραββί  διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός  πάντες δε σείς αδελφοί είσθε.
09 Και πατέρα σας μη ονομάσητε επί της γης  διότι εις είναι ο Πατήρ σας, ο εν τοις ουρανοίς.
10 Μηδέ ονομασθήτε καθηγηταί  διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός.
11 Ο δε μεγαλήτερος από σας, θέλει είσθαι υπηρέτης σας.
12 Όστις δε υψώση εαυτόν, θέλει ταπεινωθή  και όστις ταπεινώση εαυτόν, θέλει υψωθή.
13 Αλλ' ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων  επειδή σεις δεν εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν.
14 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς  διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλητέραν καταδίκην.
15 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν, διά να κάμητε ένα προσήλυτον  και όταν γείνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών.
16 Ουαί εις εσάς, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες, Όστις ομόση εν τω ναώ, είναι ουδέν όστις όμως ομόση εν τω χρυσώ του ναού, υποχρεούται.
17 Μωροί και τυφλοί, διότι τις είναι μεγαλήτερος,  ο  χρυσός, ή ο ναός ο αγιάζων τον χρυσόν;
18 Και,  Όστις ομόση εν τω θυσιαστηρίω, είναι ουδέν  όστις όμως ομόση εν τω δώρω τω επάνω αυτού, υποχρεούται.
19Μωροί και τυφλοί, διότι τι είναι μεγαλήτερον, το δώρον, ή το θυσιαστήριον το αγιάζον το δώρον;
20 Ο ομόσας λοιπόν εν τω θυσιαστηρίω ομνύει εν αυτώ, και εν πάσι τοις επάνω αυτού.
21 Και ο ομόσας εν τω ναώ, ομνύει εν αυτώ, και εν τω κατοικούντι αυτόν.
22 Και ο ομόσας εν τω ουρανώ, ομνύει εν τω θρόνω του Θεού, και εν τω καθημένω επάνω αυτού.
23 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισσαίοι, υποκριταί διότι αποδεκατίζετε το ηδύοσμον, και το άνηθον, και το κύμινον  και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν  ταύτα έπρεπε να πράττητε, και εκείνα να μη αφίνητε.
24 Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διυλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε.
25 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισσαίοι, υποκριταί διότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και του πινακίου, έσθεν όμως γέμουσιν εξ αρπαγής και ακρασίας.
26 Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και του πινακίου, διά να γείνη και το εκτός αυτών καθαρόν.
27 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισσαίοι, υποκριταί διότι παρομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν όμως γέμουσιν οστέων νεκρών, και πάσης ακαθαρσίας.
28 Ούτω και σεις έξωθεν μεν φαίνεσθε εις τους ανθρώπους δίκαιοι, έσωθεν όμως είσθε πλήρεις υποκρίσεως και ανομίας.
29 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών, και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων
30 και λέγετε, Εάν ήμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών.
31 Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς, ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας.
32 Αναπληρώσατε και σείς το μέτρον των πατέρων σας. Όφεις, γεννήματα εχιδνών, πως θέλετε φύγει από της καταδίκης  της γεέννης;
34  Διά τούτο, ιδού, εγώ αποστέλλω πρός εσάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς  και εξ αυτών θέλετε θανατώσει και σταυρώσει, και εξ αυτών θέλετε μαστιγώσει εν ταις συναγωγαίς σας, και διώξει από πόλεως εις πόλιν
35 διά να έλθη εφ' υμάς πάν αίμα δίκαιον, εκχυνόμενον επί της γής, από του αίματος Άβελ του δικαίου, έως του αίματος  Ζαχαρίου, υιού Βαραχίου, τον οποίον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου.
36 Αληθώς σας λέγω, Πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην.
37 Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας, και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους πρός σε ποσάκις θέλησα να συνάξω τα τέκνα σου, καθ' ον τρόπον συνάγει η όρνις τα ορνίθια εαυτής υπό τας πτέρυγας, και δεν ηθελήσατε;
38 Ιδού, αφίνεται εις εσάς ο οίκός σας έρημος.
39 Διότι σας λέγω, Δεν θέλετε με ιδεί εις το εξής, εωσού είπητε, Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.















































































Matthew, Chapter 23 Demotic Greek

1. Μίλησε τότε ο Ιησούς στα πλήθη και στους μαθητές του
2. και είπε: «Στου Μωυσή την έδρα κάθισαν οι νομοδιδάσκαλοι και οι Φαρισαίοι.
3. Επομένως, όλα όσα σας πουν να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα εφαρμόζετε. Τα έργα τους όμως να μην τα μιμείστε, καθότι λένε, μα δεν εφαρμόζουν.
4. Γιατί δεματιάζουν φορτία βαριά και δυσβάσταχτα και τα φορτώνουν στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι δε θέλουν ούτε το δαχτυλάκι τους να κινήσουν για να βοηθήσουν.
5. Και όλα τα έργα τους τα κάνουν για επίδειξη στους ανθρώπους. Γι' αυτό φαρδαίνουν τα φυλαχτάρια τους και μακραίνουν τα κρόσσια στις άκρες των ρούχων τους.
6. Και τους αρέσει να έχουν την πιο τιμητική θέση στα δείπνα και τα πρωτεία στις συναγωγές
7. και να τους χαιρετούν οι άνθρωποι στους δημόσιους χώρους και να τους φωνάζουν: Δάσκαλε! Δάσκαλε!
8. Εσείς όμως να μην δεχτείτε να σας φωνάζουν: Δάσκαλε, γιατί ένας είναι ο Δάσκαλος σας, ο Χριστός, κι όλοι εσείς είστε αδέλφια.
9. Και κανέναν στη γη μην ονομάσετε πατέρα σας, γιατί ένας είναι ο Πατέρας σας, αυτός που είναι στους ουρανούς.
10. Ούτε καθηγητές να ονομαστείτε, γιατί ένας είναι ο Καθηγητής σας, ο Χριστός.
11. Κι ο μεγαλύτερος από σας θα είναι υπηρέτης σας.
12. Γιατί, όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί».
13. «Μα αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι υποκριτές! Που κατατρώτε την περιουσία των χηρών και για τα μάτια του κόσμου κάνετε μεγάλες προσευχές. Γι' αυτό και θα επισύρετε βαρύτερη τιμωρία πάνω σας.
14. »Αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι υποκριτές! Που φράζετε τη βασιλεία των ουρανών μπροστά στους ανθρώπους. Κι εσείς βέβαια δεν μπαίνετε, μα κι εκείνους που θέλουν να μπουν δεν τους αφήνετε να μπούνε!
15. »Αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι υποκριτές! Που περιτρέχετε τη θάλασσα και τη στεριά για να κάνετε έναν προσήλυτο κι όταν γίνει, τον κάνετε γιο της γέεννας δυο φορές χειρότερο από σας!
16. »Αλίμονο σ' εσάς, τυφλοί καθοδηγητές! Που λέτε: Όποιος ορκιστεί στο ναό, ο όρκος του δεν πιάνει, όποιος όμως ορκιστεί στο χρυσό του ναού, δεσμεύεται!
17. Ανόητοι και τυφλοί! Επιτέλους τι είναι μεγαλύτερο; Ο χρυσός ή ο ναός που αγιάζει το χρυσό;
18. Επίσης λέτε: Όποιος ορκιστεί στο θυσιαστήριο, ο όρκος του δεν πιάνει, όποιος όμως ορκιστεί στο αφιέρωμα που είναι πάνω σ' αυτό, δεσμεύεται!
19. Ανόητοι και τυφλοί! Επιτέλους τι είναι μεγαλύτερο; Το αφιέρωμα ή το θυσιαστήριο που αγιάζει το αφιέρωμα;
20. Ο όρκος λοιπόν, εκείνου που ορκίστηκε στο θυσιαστήριο, περιλαμβάνει μαζί μ' αυτό και όλα όσα υπάρχουν πάνω σ' αυτό.
21. Κι ο όρκος εκείνου που ορκίστηκε στο ναό, περιλαμβάνει μαζί μ' αυτόν και εκείνον που κατοικεί μέσα σ' αυτόν.
22. Και ο όρκος εκείνου που ορκίστηκε στον ουρανό, περιλαμβάνει το θρόνο του Θεού και εκείνον που κάθεται πάνω σ' αυτόν.
23. »Αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι, υποκριτές! Που προσφέρετε το ένα δέκατο από το δυόσμο και τον άνηθο και το κύμινο και παρατήσατε τα σπουδαιότερα του Νόμου: Τη δικαιοσύνη και την ευσπλαχνία και την πίστη. Αλλά αυτά είναι που έπρεπε να κάνετε κι εκείνα να μην τα παρατάτε.
24. Είστε τυφλοί οδηγοί εσείς που ψιλοκοσκινίζετε το κουνούπι αλλά καταπίνετε την καμήλα!
25. »Αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι, υποκριτές! Που καθαρίζετε το έξω μέρος του ποτηριού και της πιατέλας, όμως μέσα είναι γεμάτα από προϊόντα αρπαγής και πλεονεξίας.
26. Φαρισαίε τυφλέ! Καθάρισε πρώτα το μέσα του ποτηριού και της πιατέλας, για να γίνει καθαρό και το έξω.
27. »Αλίμονο σ' εσάς, δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι, υποκριτές! Που μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι από έξω φαίνονται ωραίοι, μα από μέσα είναι γεμάτοι από κόκαλα νεκρών και κάθε είδους ακαθαρσία.
28. Το ίδιο κι εσείς, εξωτερικά φαίνεστε δίκαιοι στους ανθρώπους, μα από μέσα είστε γεμάτοι από υποκρισία και ανομία.
29. »Αλίμονο σ' εσάς δάσκαλοι του Νόμου και Φαρισαίοι, υποκριτές! Που χτίζετε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων
30. και λέτε: Αν ζούσαμε στα χρόνια των προγόνων μας, δε θα συμμετείχαμε μαζί τους στο φόνο των προφητών.
31. Άρα ομολογείτε μόνοι σας, πως είστε γιοι εκείνων που σκότωσαν τους προφήτες.
32. Ολοκληρώστε, λοιπόν, εσείς την πραγματοποίηση των σχεδίων των πατέρων σας.
33. Φίδια! Γεννήματα φαρμακερών φιδιών! Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη σας στη γέεννα;»
34. «Γι' αυτό, δείτε, σας στέλνω εγώ προφήτες και σοφούς και ερμηνευτές του Νόμου. Κι απ' αυτούς μερικούς θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε κι άλλους θα τους μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα τους καταδιώξετε από πόλη σε πόλη,
35. έτσι ώστε να πέσει πάνω σας όλο το αθώο αίμα που χύνεται στη γη, αρχίζοντας από το αίμα του αθώου Άβελ και φτάνοντας ως το αίμα του Ζαχαρία του γιου του Βαραχία, που τον σκοτώσατε ανάμεσα στο ναό και το θυσιαστήριο.
36. Πραγματικά, σας λέω, όλα αυτά θα πέσουν πάνω στη γενιά ετούτη.
37. Ιερουσαλήμ! Ιερουσαλήμ! Εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους απεσταλμένους σ' εσένα, πόσες φορές θέλησα να περιμαζέψω τα παιδιά σου, όπως μαζεύει η κλώσα τα κλωσόπουλά της κάτω από τις φτερούγες της, μα δε θελήσατε!
38. Μα τώρα να! Ο τόπος σας εγκαταλείπεται έρημος.
39. Γιατί σας βεβαιώνω πως από τώρα πια δε θα με δείτε ώσπου να πείτε: Ευλογημένος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου»!














































































Matthew

Matthew, Chapter 23 Ancient Greek

1. Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ

2. λέγων· ἐπὶ τῆς Μωϋσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.

3. πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι.

4. δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά.

5. πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν,

6. φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς

7. καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ῥαββὶ ῥαββί.

8. ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ῥαββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.

9. καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατὴρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

10. μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός.

11. ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.

12. ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

13. Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.

14. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

15. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

16. Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί· οἱ λέγοντες· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ' ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.

17. μωροὶ καὶ τυφλοί τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;

18. καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ' ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.

19. μωροί καὶ τυφλοί τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;

20. ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ·

21. καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικοῦντι αὐτόν·

22. καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.

23. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.

24. ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες

25. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.

26. Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.

27. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.

28. οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

29. Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,

30. καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.

31. ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.

32. καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.

33. ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;

34. διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν,

35. ὅπως ἔλθῃ ἐφ' ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.

36. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

37. Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.

38. ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.

39. λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπ' ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

 

















































































Matthew, Chapter 23 (KJV)

01  Then spake Jesus to the multitude, and to his disciples,
02  Saying, The scribes and the Pharisees sit in Moses seat:
03  All therefore whatsoever they bid you observe, that observe and do; but do not ye after their works: for they say, and do not.
04  For they bind heavy burdens and grievous to be borne, and lay them on men's shoulders; but they themselves will not move them with one of their fingers.
05  But all their works they do for to be seen of men: they make broad their phylacteries, and enlarge the borders of their garments,
06  And love the uppermost rooms at feasts, and the chief seats in the synagogues,
07  And greetings in the markets, and to be called of men, Rabbi, Rabbi.
08  But be not ye called Rabbi: for one is your Master, even Christ; and all ye are brethren.
09  And call no man your father upon the earth: for one is your Father, which is in heaven.
10  Neither be ye called masters: for one is your Master, even Christ.
11  But he that is greatest among you shall be your servant.
12  And whosoever shall exalt himself shall be abased; and he that shall humble himself shall be exalted.
13  But woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye shut up the kingdom of heaven against men: for ye neither go in yourselves, neither suffer ye them that are entering to go in.
14  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye devour widows' houses, and for a pretence make long prayer: therefore ye shall receive the greater damnation.
15  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye compass sea and land to make one proselyte, and when he is made, ye make him twofold more the child of hell than yourselves.
16  Woe unto you, ye blind guides, which say, Whosoever shall swear by the temple, it is nothing; but whosoever shall swear by the gold of the temple, he is a debtor!
17  Ye fools and blind: for whether is greater, the gold, or the temple that sanctifieth the gold?
18  And, Whosoever shall swear by the altar, it is nothing; but whosoever sweareth by the gift that is upon it, he is guilty.
19  Ye fools and blind: for whether is greater, the gift, or the altar that sanctifieth the gift?
20  Whoso therefore shall swear by the altar, sweareth by it, and by all things thereon.
21  And whoso shall swear by the temple, sweareth by it, and by him that dwelleth therein.
22  And he that shall swear by heaven, sweareth by the throne of God, and by him that sitteth thereon.
23  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye pay tithe of mint and anise and cummin, and have omitted the weightier matters of the law, judgment, mercy, and faith: these ought ye to have done, and not to leave the other undone.
24  Ye blind guides, which strain at a gnat, and swallow a camel.
25  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye make clean the outside of the cup and of the platter, but within they are full of extortion and excess.
26  Thou blind Pharisee, cleanse first that which is within the cup and platter, that the outside of them may be clean also.
27  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye are like unto whited sepulchres, which indeed appear beautiful outward, but are within full of dead men's bones, and of all uncleanness.
28  Even so ye also outwardly appear righteous unto men, but within ye are full of hypocrisy and iniquity.
29  Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! because ye build the tombs of the prophets, and garnish the sepulchres of the righteous,
30  And say, If we had been in the days of our fathers, we would not have been partakers with them in the blood of the prophets.
31  Wherefore ye be witnesses unto yourselves, that ye are the children of them which killed the prophets.
32  Fill ye up then the measure of your fathers.
33  Ye serpents, ye generation of vipers, how can ye escape the damnation of hell?
34  Wherefore, behold, I send unto you prophets, and wise men, and scribes: and some of them ye shall kill and crucify; and some of them shall ye scourge in your synagogues, and persecute them from city to city:
35  That upon you may come all the righteous blood shed upon the earth, from the blood of righteous Abel unto the blood of Zacharias son of Barachias, whom ye slew between the temple and the altar.
36  Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.
37  O Jerusalem, Jerusalem, thou that killest the prophets, and stonest them which are sent unto thee, how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not!
38  Behold, your house is left unto you desolate.
39  For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.