Philippians, Chapter 1 Modern Greek

01 ΠΑΥΛΟΣ και Τιμόθεος, δούλοι του Ιησού Χριστού, προς πάντας τους αγίους εν Χριστώ Ιησού, τους όντας εν Φιλίπποις, μετά των επισκόπων και διακόνων
02 χάρις είη υμίν και ειρήνη από Θεού Πατρός ημών και Κυρίου Ιησού Χριστού.
04 πάντοτε εν πάση προσευχή μου υπέρ πάντων υμών δεόμενος μετά χαράς,
05 δια την εις το εεαγγέλιον κοινωνίαν  σας από της πρώτης ημέρας μέχρι του νυν
06 βέβαιος ων εις αυτό τούτο, ότι εκείνος όστις ήρχισεν εις εσάς καλόν έργον, θέλει επιτελέσει αυτό μέχρι της ημέρας του Ιησού Χριστού.
07 Καθώς είναι δίκαιον εις εμέ να φρονώ τούτο περί πάντων υμών, διότι σας έχω εν τη καρδία μου, και είσθε πάντες σεις, και εις τα δεσμά μου, και εις την απολογίαν, και εις την βεβείωσιν του ευαγγελίου, συγκοινωνοί μου της χάριτος
08 διότι μάρτυς μου είναι ο Θεός, ότι σας επιποθώ πάντας με σπλάγχνα Ιησού Χριστού
09 και τούτο προσεύχομαι, να περισσεύση η αγάπη σας έτι μάλλον και μάλλον εις επίγνωσιν και εις πάσαν νόησιν
10 δια να διακρίνητε τα διαφέροντα, ώστε να ήσθε ειλικρινείς και απρόσκοποι μέχρι της ημέρας του Χριστού,
11 πλήρεις καρπών δικαιοσύνης, των δια του Ιησού Χριστού, εις δόξαν και έπαινον Θεού.
12 Θέλω δε να εξεύρητε, αδελφοί, ότι τα συμβάντα εις εμέ συνέτρεξαν μάλλον εις πρόοδον του ευαγγελίου
13 ώστε τα δια τον Χριστόν δεσμά μου έγειναν φανερά εις όλον το πραιτώριον, και εις πάντας τους λοιπούς
14 και οι πλειότεροι των εν Κυρίω αδελφών, πεποιθότες εις τα δεσμά μου, τολμώσι περισσότερον να κηρύττωσιν αφόβως τον λόγον.
15 Τινές μεν και δια φθόνον και έριδα, τινές δε και από καλής θελήσεως κηρύττουσι τον Χριστόν.
16 Οι μεν κηρύττουσιν εξ αντιζηλίας τον Χριστόν, ουχί εν καθαρότητι, νομίζοντες ότι προσθέτουσι θλίψιν εις τα δεσμά μου
17 Οι δε εξ αγάπης εξεύροντες ότι είμαι τεταγμένος εις απολογίαν του ευαγγελίου.
18 Τι λοιπόν; πλην κατά πάντα τρόπον, είτε επί προφάσει, είτε τη αληθεία, ο Χριστός κηρύττεται, και εις τούτο χαίρω, αλλά και θέλω χαίρει.
19 Διότι εξεύρω ότι τούτο θέλει αποβή εις εμέ προς σωτηρίαν, δια της δεήσεως σας, και δια της βοηθείας του Πνεύματος του Ιησού Χριστού,
20 κατά την σταθεράν προσδοκίαν και ελπίδα μου, ότι δεν θέλω αισχυνθή εις ουδέν, αλλά μετά πάσης παρρησίας, ως πάντοτε, και τώρα θέλει μεγαλυνθή ο Χριστός εν τω σώματι μου, είτε δια ζωής, είτε δια θανάτου
21 διότι εις εμέ το ζην είναι ο Χριστός, και το αποθανείν κέρδος.
22 άλλ' εαν το να ζω εν σαρκί, τούτο συμβάλλη εις καρποφορίαν του έργου μου, και τι να εκλέξω δεν γνωρίζω
23 διοτι στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω, και να ήμαι με τον Χριστόν  διότι είναι πολύ πλέον καλήτερον
24 το να μένω όμως εν τη σαρκί, είναι αναγκαιότερον δια σας.
25 Και τούτο εξεύρω εν πεποιθήσει, ότι θέλω μείνει και συμπαραμείνει μετά πάντων υμών, δια την εις την πίστιν προκοπήν σας και χαράν
26 δια να περισσεύη δι' εμού το καύχημα σας εις τον Χριστόν, δια της εμής πάλιν παρουσίας προς εσάς.
27 Μόνον πολιτεύεσθε αξίως του ευαγγελίου του Χριστού, δια να ακούσω, είτε όταν έλθω και σας ίδω, είτε ενώ είμαι απών, την κατάστασιν σας, ότι στέκεσθε εις εν πνεύμα, συναγωνιζόμενοι εν μια ψυχή δια την πίστιν του ευαγγελίου
28 και μη φοβιζόμενοι εις ουδέν από των εναντίων  το οποίον εις αυτούς μεν είναι ένδειξις απωλείας, εις εσάς δε σωτηρίας, και τούτο από Θεού
29 διότι εις εσάς εχαρίσθη το υπέρ χριστού, ου μόνον το να πιστεύητε εις αυτόν, αλλά και το να πάσχητε υπέρ αυτού
30 έχοντες τον αυτόν αγώνα οποίον είδετε εν εμοί, και τώρα ακούετε εν εμοί.
-























































Philippians, Chapter 1 Demotic Greek

1. Εγώ ο Παύλος, και ο Τιμόθεος, δούλοι του Ιησού Χριστού, απευθυνόμαστε σε όλους τους αναγεννημένους πιστούς του Ιησού Χριστού, συμπεριλαμβανομένων των επισκόπων και διακόνων, στην πόλη των Φιλίππων,
2. και ευχόμαστε νάχετε χάρη και ειρήνη από το Θεό τον Πατέρα μας και από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
3. Ευχαριστώ το Θεό μου  για όλους εσάς,
4. καθώς σας αναφέρω πάντοτε σε κάθε προσευχή μου. Και προσεύχομαι για σας με μια χαρά
5. που πηγάζει από τη συμμετοχή σας στην υπόθεση του Ευαγγελίου από την πρώτη μέρα μέχρι και τώρα.
6. Και για ένα πράγμα είμαι βέβαιος σχετικά μ' αυτό, ότι εκείνος που έχει αρχίσει καλό έργο ανάμεσά σας θα το αποπερατώσει κιόλας μέχρι την ημέρα του ερχομού του Ιησού Χριστού.
7. Κι είναι δικαιολογημένο για μένα να το πιστεύω αυτό για όλους εσάς, επειδή σας έχω μέσα στην καρδιά μου, μια και είστε όλοι σας μέτοχοι στη χάρη που μου δόθηκε, τόσο τώρα που είμαι φυλακισμένος όσο και όταν έδινα την απολογία μου και βεβαίωνα τη γνησιότητα του Ευαγγελίου.
8. Και μάρτυράς μου είναι ο Θεός για το πόσο σας αποζητώ όλους εσάς με αισθήματα αγάπης, που προέρχονται από τον Ιησού Χριστό.
9. Κι εκείνο που προσεύχομαι είναι τούτο: Να αυξάνεται η αγάπη σας ολοένα περισσότερο μαζί και με την απόκτηση βαθιάς γνώσης και την ικανότητα αντίληψης κάθε θέματος,
10. για να μπορείτε να εξετάζετε και να εξακριβώνετε εκείνα που πραγματικά συμφέρουν, έτσι ώστε την ημέρα που θα κρίνει ο Χριστός τον κόσμο να βρεθείτε αγνοί και αδιάβλητοι,
11. κατάμεστοι από καρπούς δικαιοσύνης, που παράχθηκαν με τη δύναμη που παρέχει ο Ιησούς Χριστός για τη δόξα και την εξύμνηση του Θεού.
12. Επιθυμώ επίσης να ξέρετε, αδελφοί, ότι τα όσα μου συνέβησαν είχαν σαν αποτέλεσμα την πρόοδο του Ευαγγελίου μάλλον,
13. μια και η φυλάκισή μου για χάρη του Χριστού έγινε γνωστή σ' όλο το διοικητήριο καθώς και σε όλους τους υπόλοιπους.
14. Κι επίσης, οι περισσότεροι από τους αδελφούς, επειδή στηρίζουν την εμπιστοσύνη τους στον Κύριο χάρη στα δεσμά μου, τολμούν περισσότερο άφοβα να κηρύττουν το Λόγο του Θεού.
15. Μερικοί, βέβαια, κηρύττουν το Χριστό κινούμενοι ακόμα και από φθόνο και αντιζηλία σ' εμένα, άλλοι όμως το κάνουν από καλή προαίρεση.
16. Οι πρώτοι διακηρύττουν τον Χριστό από εγωιστική φιλοδοξία, όχι με αγνές προθέσεις, νομίζοντας πως έτσι θα μου προκαλέσουν περισσότερη θλίψη τώρα που είμαι φυλακισμένος.
17. Οι άλλοι όμως το κάνουν από αγάπη, ξέροντας ότι έχω προοριστεί από το Θεό για την υπεράσπιση του Ευαγγελίου.
18. Και γιατί όχι τάχα; Αφού έτσι κι αλλιώς, είτε προσποιητά είτε με ειλικρίνεια, ο Χριστός διακηρύττεται. Και γι' αυτό χαίρομαι και μάλιστα θα εξακολουθήσω να χαίρομαι.
19. Διότι το ξέρω πως αυτό θα καταλήξει στην απελευθέρωσή μου χάρη στις προσευχές σας και χάρη στην πρόσθετη βοήθεια του Πνεύματος του Ιησού Χριστού,
20. σύμφωνα με τη ζωηρή προσδοκία και την ελπίδα μου ότι σε τίποτε δε θα ντροπιαστώ, αλλά, όπως πάντα έτσι και τώρα, θα συμπεριφερθώ χωρίς κανένα δισταγμό και ο Χριστός θα μεγαλυνθεί μέσω του σώματός μου, είτε το αφήσουν να ζήσει είτε το θανατώσουν.
21. Γιατί ζωή για μένα είναι ο Χριστός και ο θάνατος κέρδος.
22. Επειδή όμως το να ζω σωματικά στον κόσμο αυτό μου δίνει τη δυνατότητα ενός καρποφόρου έργου, γι' αυτό και δεν ξέρω τι να προτιμήσω.
23. Έτσι, πιέζομαι και από τα δύο: από τη μια έχω την επιθυμία να αναχωρήσω και να είμαι μαζί με τον Χριστό, γιατί πραγματικά αυτό είναι το καλύτερο απ' όλα.
24. Αλλά από την άλλη μεριά, το να παραμείνω στο σώμα μου είναι αναγκαιότερο για σας.
25. Κι επειδή είμαι πεπεισμένος γι' αυτό, ξέρω ότι θα μείνω και μάλιστα θα παραμείνω μαζί με όλους σας για τη δική σας πρόοδο και τη χαρά που πηγάζει από την πίστη,
26. έτσι που, με τη χάρη του Ιησού Χριστού, το καύχημά σας για μένα να μεγαλώσει με αφορμή τη δική μου παρουσία πάλι ανάμεσά σας.
27. Φροντίστε μόνο να ζείτε με τρόπο αντάξιο του Ευαγγελίου, έτσι που, είτε όταν έρθω και σας δω είτε όσο είμαι απών, ν' ακούσω για σας ότι μένετε σταθερά ενωμένοι με το ίδιο πνεύμα, και ότι αγωνίζεστε όλοι μαζί με μια ψυχή για την πίστη του Ευαγγελίου
28. και χωρίς καθόλου να φοβάστε από εκείνους που εναντιώνονται, πράγμα που γι' αυτούς μεν είναι ένδειξη απώλειας, ενώ για σας είναι σημάδι σωτηρίας. Και αυτό προέρχεται από το Θεό.
29. Γιατί σε σας δόθηκε το υπέρ του Χριστού προνόμιο, όχι μόνο να πιστεύετε σ' αυτόν, αλλά και να υποφέρετε για χάρη του,
30. διεξάγοντας τον ίδιο μ' εμένα αγώνα, έναν αγώνα τέτοιον που είδατε πριν και τώρα ακούτε πως διεξάγω.
-
























































Matthew 1

Philippians, Chapter 1 Ancient Greek

1. Παῦλος καὶ Τιμόθεος, δοῦλοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·

2. χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

3. Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν,

4. πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δέησιν ποιούμενος

5. ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν,

6. πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

7. καθώς ἐστι δίκαιον ἐμοὶ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ πάντων ὑμῶν διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου συγκοινωνούς μου τῆς χάριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας.

8. μάρτυς γάρ μού ἑστιν ὁ Θεός, ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Ἰησοῦ Χριστοῦ.

9. καὶ τοῦτο προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει,

10. εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα, ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι εἰς ἡμέραν Χριστοῦ,

11. πεπληρωμένοι καρπῶν δικαιοσύνης τῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς δόξαν καὶ ἔπαινον Θεοῦ.

12. Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοί, ὅτι τὰ κατ' ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν,

13. ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πάσι,

14. καὶ τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν.

15. τινὲς μὲν καὶ διὰ φθόνον καὶ ἔριν, τινὲς δὲ καὶ δι' εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσιν·

16. οἱ μὲν ἐξ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν, οὐχ ἁγνῶς, οἰόμενοι θλῖψιν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μου·

17. οἱ δὲ ἐξ ἀγάπης, εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι.

18. τί γάρ; πλὴν παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται. καὶ ἐν τούτῳ χαίρω· ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι.

19. οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ,

20. κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ' ἐν πάσῃ παρρησίᾳ, ὡς πάντοτε, καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου.

21. Ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος.

22. εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκί, τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου, καὶ τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω.

23. συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι· πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον·

24. τὸ δὲ ἐπιμένειν ἐν τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δι' ὑμᾶς.

25. καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα ὅτι μενῶ καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πίστεως,

26. ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοὶ διὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας πάλιν πρὸς ὑμᾶς.

27. Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε, ἵνα εἴτε ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ὑμᾶς εἴτε ἀπὼν ἀκούσω τὰ περὶ ὑμῶν, ὅτι στήκετε ἐν ἑνὶ πνεύματι, μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου,

28. καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων, ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ·

29. ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν,

30. τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες, οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί.

 














































































Philippians, Chapter 1 (KJV)

1. Paul and Timotheus, the servants of Jesus Christ, to all the saints in Christ Jesus which are at Philippi, with the bishops and deacons:
2. Grace be unto you, and peace, from God our Father, and from the Lord Jesus Christ.
3. I thank my God upon every remembrance of you,
4. Always in every prayer of mine for you all making request with joy,
5. For your fellowship in the gospel from the first day until now;
6. Being confident of this very thing, that he which hath begun a good work in you will perform it  until the day of Jesus Christ:
7. Even as it is meet for me to think this of you all, because I have you in my heart; inasmuch as both in my bonds, and in the defence and confirmation of the gospel, ye all are partakers of my grace.
8. For God is my record, how greatly I long after you all in the bowels of Jesus Christ.
9. And this I pray, that your love may abound yet more and more in knowledge and in all judgment;
10. That ye may approve things that are excellent; that ye may be sincere and without offence till the day of Christ;
11. Being filled with the fruits of righteousness, which are by Jesus Christ, unto the glory and praise of God.
12. But I would ye should understand, brethren, that the things which happened unto me have fallen out rather unto the furtherance of the gospel;
13. So that my bonds in Christ are manifest in all the palace, and in all other places ;
14. And many of the brethren in the Lord, waxing confident by my bonds, are much more bold to speak the word without fear.
15. Some indeed preach Christ even of envy and strife; and some also of good will:
16. The one preach Christ of contention, not sincerely, supposing to add affliction to my bonds:
17. But the other of love, knowing that I am set for the defence of the gospel.
18. What then? notwithstanding, every way, whether in pretence, or in truth, Christ is preached; and I therein do rejoice, yea, and will rejoice.
19. For I know that this shall turn to my salvation through your prayer, and the supply of the Spirit of Jesus Christ,
20. According to my earnest expectation and my hope, that in nothing I shall be ashamed, but that with all boldness, as always, so now also Christ shall be magnified in my body, whether it be  by life, or by death.
21. For to me to live is Christ, and to die is gain.
22. But if I live in the flesh, this is the fruit of my labour: yet what I shall choose I wot not.
23. For I am in a strait betwixt two, having a desire to depart, and to be with Christ; which is far better:
24. Nevertheless to abide in the flesh is more needful for you.
25. And having this confidence, I know that I shall abide and continue with you all for your furtherance and joy of faith;
26. That your rejoicing may be more abundant in Jesus Christ for me by my coming to you again.
27. Only let your conversation be as it becometh the gospel of Christ: that whether I come and see you, or else be absent, I may hear of your affairs, that ye stand fast in one spirit, with one mind striving together for the faith of the gospel;
28. And in nothing terrified by your adversaries: which is to them an evident token of perdition, but to you of salvation, and that of God.
29. For unto you it is given in the behalf of Christ, not only to believe on him, but also to suffer for his sake;
30. Having the same conflict which ye saw in me, and now hear to be in me.
-