Philippians, Chapter 4 Modern Greek

01  Όθεν, αδελφοί μου αγαπητοί και επιπόθητοι, χαρά και στέφανος μου, ούτω στέκεσθε εν Κυρίω, αγαπητοί.
02 ΠΑΡΑΚΑΛΩ την Ευωδίαν, παρακαλώ και την Συντύχην, να φρονώσι το αυτό εν Κυρίω.
03 Και παρακαλώ και σε, σύντροφε γνήσιε, βοήθει αυτάς, αίτινες συνηγωνίσθησαν μετ' εμού εις το ευαγγέλιον, ομού
και με τον Κλήμεντα και τους λοιπούς συνεργούς μου, των οποίων τα ονόματα είναι εν βιβλίω ζωής.
04 Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε  πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε.
05 Η επιείκεια σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους  ο Κύριος είναι πλησίον.
06 Μη μεριμνάτε περί μηδενός  αλλ' εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματα σας προς τον Θεόν μετ' ευχαριστίας δια της προσευχής και της δεήσεως.
07 Και η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν, θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματα σας δια του Ιησού Χριστού.
08 Το λοιπόν, αδελφοί, όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή, και εαν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε.
09 Εκείνα τα οποία και εμάθετε, και παρελάβετε, και ηκούσατε, και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε  και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ' υμών.
10 Εχάρην δε εν Κυρίω μεγάλως, ότι τώρα τέλος πάντων εδείξατε αναθάλλουσαν την υπέρ εμού φροντίδα, περί του οποίου και εφροντίζετε, πλήν δεν είχετε ευκαιρίαν.
11 Ουχί ότι λέγω τούτο διότι υστερούμαι  επειδή εγώ έμαθον να ήμαι αυτάρκης εις όσα έχω.
12 Εξεύρω να ταπεινόνωμαι, εξεύρω και να περισσεύωμαι  εν παντί τόπω και κατά πάντα είμαι δεδιδαγμένος, και να χορτάζωμαι και να πεινώ, και να περισσεύωμαι και να υστερώμαι.
13 Τα πάντα δύναμαι δια του ενδυναμούντος με Χριστού.
14 Πλήν καλώς επράξατε γενόμενοι συγκοινωνοί εις την θλίψιν μου.
15 Εξεύρετε δε και σεις, Φιλιππήσιοι, ότι εν αρχή του ευαγγελίου, ότε εξήλθον από Μακεδονίας, ουδεμία εκκλησία συνεκοινώνησe μετ' εμού περί δόσεως και λήψεως, ειμή σεις μόνοι
16 διότι και εν Θεσσαλονίκη και άπαξ και δις μοι επέμψατε εις την χρείαν μου
17 ουχί ότι ζητώ το δώρον, αλλά ζητώ τον καρπόν τον πλεονάζοντα εις λογαριασμον σας.
18  Έχω όμως πάντα, και περισσεύομαι ενεπλήσθην δεχθείς παρά του Επαφροδίτου τα σταλέντα από σας, οσμήν ευωδίας, θυσίαν δεκτήν, ευάρεστον εις τον Θεόν.
19 Ο δε Θεός μου θέλει εκπληρώσει πάσαν χρείαν σας κατά τον πλούτον αυτού εν δόξη, δια Ιησού Χριστού.
20 Εις δε τον Θεόν και Πατέρα ημών έστω η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμην.
21 Ασπάσθητε πάντα άγιον εν Χριστώ Ιησού  σας ασπάζονται οι μετ' εμού αδελφοί.
22 Σας ασπάζονται πάντες οι άγιοι, μάλιστα δε οι εκ της οικίας του Καίσαρος.
23 Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είη μετά πάντων υμών. Αμήν.







































































Philippians, Chapter 4 Demotic Greek

1. Γι' αυτό, λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί και περιπόθητοι, σεις που είστε η χαρά και το στεφάνι μου, έτσι σταθεροί να παραμένετε στον Κύριο, αγαπητοί μου.
2. Παρακαλώ την Ευωδία, παρακαλώ και τη Συντύχη να ομοφρονούν στα θέματα της πίστης στον Κύριο.
3. Ιδιαίτερα παρακαλώ κι εσένα, αληθινέ σύντροφε, να τις συμπαραστέκεσαι αυτές που αγωνίστηκαν μαζί μου στο έργο του Ευαγγελίου, μαζί και με τον Κλήμη και τους υπόλοιπους συνεργάτες μου, που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο Βιβλίο της Ζωής.
4. Να χαίρεστε πάντοτε που ανήκετε στον Κύριο. Θα το επαναλάβω και πάλι: Να χαίρεστε.
5. Η καλοσύνη σας ας γίνει γνωστή σε όλους τους ανθρώπους. Ο Κύριος είναι κοντά!
6. Για τίποτε μην ανησυχείτε, αλλά σε κάθε περίπτωση να παρουσιάζετε με την προσευχή και τη δέηση και με πνεύμα ευγνωμοσύνης τα αιτήματά σας στο Θεό.
7. Κι έτσι, η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη διάνοια, θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τις σκέψεις σας προσκολλημένες στον Χριστό Ιησού.
8. Τέλος, αδελφοί, όσα είναι αληθινά, όσα είναι σεμνά, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά, όσα είναι ευχάριστα, όσα κάνουν καλή εντύπωση, οποιαδήποτε αρετή διακρίνετε και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε.
9. Να κάνετε αυτά που μάθατε και παραλάβατε και ακούσατε και είδατε σε μένα, και ο Θεός που χορηγεί την ειρήνη, θα είναι μαζί σας.
10. Οπωσδήποτε μου έδωσε μεγάλη χαρά ο Κύριος, που το ενδιαφέρον σας για μένα ξανάνθισε και πάλι για μια φορά ακόμη. Βέβαια, το ενδιαφέρον σας αυτό υπήρχε πάντα, αλλά δεν είχατε την ευκαιρία να το εκδηλώσετε έμπρακτα.
11. Δεν το λέω αυτό επειδή στερούμαι, γιατί εγώ έμαθα να αρκούμαι σ' αυτά που έχω.
12. Ξέρω να ζω και φτωχικά, ξέρω να ζω και με αφθονία. Έχω μάθει το μυστικό για κάθε ώρα και για κάθε κατάσταση: και χορτάτος να ζω και πεινασμένος. Και παραπανίσια να έχω και να στερούμαι.
13. Σε όλες τις περιστάσεις βγαίνω νικητής χάρη στον Χριστό που με ενδυναμώνει.
14. Ωστόσο καλά κάνατε που με συμπαρασταθήκατε στη θλίψη μου.
15. Και το ξέρετε, βέβαια, κι εσείς Φιλιππήσιοι, ότι στην αρχή της διάδοσης του Ευαγγελίου, όταν αναχώρησα από τη Μακεδονία, καμιά εκκλησία δεν άρχισε μαζί μου δοσοληψίες παρά μονάχα εσείς.
16. Αφού ακόμα και στη Θεσσαλονίκη, και μια και δυο φορές στείλατε βοήθημα για τις ανάγκες μου.
17. Όχι πως επιδιώκω τα δώρα σας, αλλά επιδιώκω να αυξάνεται η καρποφορία σας για δικό σας λογαριασμό.
18. Πάντως τώρα πια τα έχω λάβει όλα και μου περισσεύουν κιόλας! Ένιωσα πλήρη ικανοποίηση, όταν παρέλαβα από τον Επαφρόδιτο αυτά που μου στείλατε, σαν ευωδιαστή οσμή, θυσία αποδεχτή, ευχάριστη στο Θεό.
19. Έτσι, ο Θεός μου θα καλύψει και κάθε δική σας ανάγκη με τρόπο ένδοξο, σύμφωνα με το μέτρο του δικού του πλούτου μέσω του Ιησού Χριστού.
20. Στο Θεό, λοιπόν, και Πατέρα μας ας αποδοθεί η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
21. Δώστε τους χαιρετισμούς μου στον κάθε πιστό που ανήκει στον Ιησού Χριστό. Σας χαιρετούν οι αδελφοί που είναι μαζί μου.
22. Σας χαιρετούν όλοι οι πιστοί, και ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται στο παλάτι του Καίσαρα.
23. Η χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού ας είναι με όλους σας. Αμήν.
-












































































Philippians

Philippians, Chapter 4 Ancient Greek

1. Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, οὕτω στήκετε ἐν Κυρίῳ, ἀγαπητοί.

2. Εὐοδίαν παρακαλῶ καὶ Συντύχην παρακαλῶ τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ.

3. ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, σύζυγε γνήσιε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς.

4. Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε.

5. τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς.

6. μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ' ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν.

7. καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

8. Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε·

9. ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ' ὑμῶν.

10. Ἐχάρην δὲ ἐν Κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν· ἐφ' ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε, ἠκαιρεῖσθε δέ.

11. οὐχ ὅτι καθ' ὑστέρησιν λέγω· ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι.

12. οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν· ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι·

13. πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ·

14. πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει.

15. οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι,

16. ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὴν χρείαν μοι ἐπέμψατε.

17. οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλ' ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν.

18. ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ' ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ.

19. ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

20. Τῷ δὲ Θεῷ καὶ πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

21. Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί.

22. ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας.

23. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν.

 














































































Philippians, Chapter 4 (KJV)

1. Therefore, my brethren dearly beloved and longed for, my joy and crown, so stand fast in the Lord, my dearly beloved.
2. I beseech Euodias, and beseech Syntyche, that they be of the same mind in the Lord.
3. And I intreat thee also, true yokefellow, help those women which laboured with me in the gospel, with Clement also, and with other my fellowlabourers, whose names are in the book of life.
4. Rejoice in the Lord alway: and again I say, Rejoice.
5. Let your moderation be known unto all men. The Lord is at hand.
6. Be careful for nothing; but in every thing by prayer and supplication with thanksgiving let your requests be made known unto God.
7. And the peace of God, which passeth all understanding, shall keep your hearts and minds through Christ Jesus.
8. Finally, brethren, whatsoever things are true, whatsoever things are honest, whatsoever things are just, whatsoever things are pure, whatsoever things are lovely, whatsoever things are of good report; if there be any virtue, and if there be any praise, think on these things.
9. Those things, which ye have both learned, and received, and heard, and seen in me, do: and the God of peace shall be with you.
10. But I rejoiced in the Lord greatly, that now at the last your care of me hath flourished again; wherein ye were also careful, but ye lacked opportunity.
11. Not that I speak in respect of want: for I have learned, in whatsoever state I am, therewith to be content.
12.  I know both how to be abased, and I know how to abound: every where and in all things I am instructed both to be full and to be hungry, both to abound and to suffer need.
13. I can do all things through Christ which strengtheneth me.
14. Notwithstanding ye have well done, that ye did communicate with my affliction.
15. Now ye Philippians know also, that in the beginning of the gospel, when I departed from Macedonia, no church communicated with me as concerning giving and receiving, but ye only.
16. For even in Thessalonica ye sent once and again unto my necessity.
17. Not because I desire a gift: but I desire fruit that may abound to your account.
18. But I have all, and abound: I am full, having received of Epaphroditus the things which were sent  from you, an odour of a sweet smell, a sacrifice acceptable, wellpleasing to God.
19. But my God shall supply all your need according to his riches in glory by Christ Jesus.
20. Now unto God and our Father be glory for ever and ever. Amen.
21. Salute every saint in Christ Jesus. The brethren which are with me greet you.
22. All the saints salute you, chiefly they that are of Caesar's household.
23. The grace of our Lord Jesus Christ be with you all. Amen. To the Philippians written from Rome, by Epaphroditus.
-