Ονομάζομαι: Στέλιος  Ν. Λυγεράκης
Με σεβασμό αγάπη και ειρήνη εν Χριστώ Ιησού, ομολογώ το πως αναγεννήθηκα έχωντας την ελπίδα ότι θα ενισχύσει την εις τον Χριστό πίστη σου, και θα σε ενθαρρύνει προς την αναζήτηση της αλήθειας.
Εξιστορώ πως άρχισε ο Θεός να έρχεται στην ζωή μου, τι επακολούθησε, και τι είναι αυτό το οποίο με οδηγεί από ένα ηλεκτρολόγο στο επάγγελμα να κηρύττω τον Λόγον του Θεού.
Γεννήθηκα στο Νιο Χωριό της επαρχίας Αποκορώνου Χανίων και εκεί έμαθα περί τα του Χριστού, και γενικά περί της oρθοδόξου xριστιανικής  πίστεως από την νεανική μου ηλικία.
Το μάθημα των θρησκευτικών μου ήταν ένα από τα ποιο ευχάριστα μαθήματα, μου άρεσε πάντοτε να ακούω τις θρησκευτικές ιστορίες και να διαβάζω την Καινή Διαθήκη.
Ακούγοντας τις  ιστορίες των θρησκευτικών γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία, να γίνω ένας αληθινά oρθόδοξος xριστιανός.
Πολλές φορές θυμάμαι τα μάτια μου δάκρυζαν από χαρά που ένιωθα διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη.   Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια και άρχισα να νιώθω τις πίκρες της ζωής τόσο και περισσότερο άρχιζα να απελπίζομαι και να αναρωτιέμαι που είναι η αγάπη που δίδαξε ο Χριστός; εγώ δεν την έβρισκα πουθενά.
Πολλές απορίες άρχισαν να γεννιούνται μέσα μου, απορίες και ερωτηματικά (πόσο αληθινό σκεπτόμουν πολλές φορές είναι το τραγούδι που λέγει πατέρα μου με γέλασες δεν μου πες την αλήθεια, ότι δεν είναι η ζωή όπως τα παραμύθια, που είναι τα παλάτια; που είναι τα χρυσάφια; εγώ στην ζωή μου βλέπω μόνο αγκάθια).
Υπάρχει πραγματικά Θεός; είναι αληθινά αυτά που λένε γι' αυτόν; εάν είναι αληθινά σκεπτόμουν εγώ θα κάνω το θέλημα του Θεού, ανεξαιρέτως τι κάνουν οι άλλοι.
Όλα αυτά άρχισαν να παίρνουν άλλη μορφή  όταν σε ηλικία 13 χρονών για πρώτη φορά επισκέφτηκα την χριστιανική αποστολική εκκλησία της Πεντηκοστής Χανίων.
Τα πράγματα εκεί ήταν πολύ διαφορετικά από ότι τα φανταζόμουν, κάθε άλλο παρά εκκλησία μου φάνηκε, όχι εικόνες, όχι κηροπήγια, όχι ψαλτήρια, όχι θυμιατό, φαινόταν μάλλον σαν αίθουσα συγκεντρώσεως, παρά σαν εκκλησία, όπως είχα συνηθίσει να βλέπω τις εκκλησίες.
Αυτό πού παρατήρησα όμως ήταν ότι όλοι οι εκκλησιαζόμενοι, εκτός εμένα που πήγα για πρώτη φορά, είχαν μαζί τους την Αγία Γραφή, και η εκκλησία διέθετε για όλους από ένα βιβλίο με χριστιανικούς ύμνους (υμνολόγιο όπως το έλεγαν), παρατήρησα επίσης ότι υπήρχε και ένα ακορντεόν.
Πολλές απορίες άρχισαν να γεννιόνται μέσα μου, και με μεγάλο ενδιαφέρον περίμενα να δω τον ιερέα τους για να αρχίσει την λειτουργία.
Μετά από λίγα λεπτά είδα κάποιον να σηκώνετε και αφού καλωσόρισε όλους και σύστησε όλους αυτούς που ήταν εκεί για πρώτη φορά, ζήτησε να σηκωθούν όλοι και αφού έκανε προσευχή, παρατηρώ κάποιον να τοποθετεί το ακορντεόν επάνω του και οι υπόλοιποι να παίρνουν τα υμνολόγια στα χέρια τους, βλέπω να τα ανοίγουν, και στην συνέχεια κατά προτίμηση των εκκλησιαζόμενων έψαλαν μερικούς ύμνους, μετά ζήτησε να καθίσουν όλοι και μετά τους είπε να ανοίξουν την Αγία γραφή, τους είπε την σελίδα, και ζήτησε από κάποιον να διαβάσει ένα μέρος και μετά άρχισε να διδάσκει και να εξηγεί, διαβεβαιώνοντας αυτά τα οποία δίδασκε από την Αγία Γραφή.     Μετά από μιάμιση περίπου ώρα, αυτός που δίδασκε ζήτησε πάλι να σηκωθούν όλοι και αφού έψαλαν ακόμα μερικούς ύμνους ζήτησε από κάποιον να κάνει προσευχή, και μετά παρατήρησα ότι άρχισαν να χαιρετά ο ένας τον άλλον με πολύ ενδιαφέρον, και στην συνέχεια να φεύγουν για τα σπίτια τους.   Το ενδιαφέρον δε και ο ενθουσιασμός που όλοι έδειξαν για μένα ήταν άνευ προηγουμένου, ποτέ δεν περίμενα κάτι τέτοιο.
Παρατήρησα λοιπόν ότι είχαν όλα τελειώσει, xωρίς ιερέα, χωρίς λειτουργία, πράγμα το οποίο μου κίνησε πολύ την περιέργεια, αλλά και το ενδιαφέρον να μάθω περισσότερα για αυτή την αίρεση η δόγμα, και γιατί όλες αυτές οι διαφορές;    Εγώ είμαι χριστιανός ορθόδοξος σκεπτόμουν δεν μπορώ εγώ να αλλάξω θρησκεία, αλλά γιατί όμως αυτές οι διαφορές; σκεπτόμουν.   Και άρχισα να ρωτώ για το κάθε τι το διαφορετικό που παρατηρούσα και για το κάθε τι άνοιγαν την Αγία γραφή και μου έλεγαν, να διάβασε εδώ και θα καταλάβεις.
Ζήτησα αργότερα και μου έδωσαν μία Καινή Διαθήκη, και άρχισα να την διαβάζω με πολύ ενδιαφέρον, και μάλιστα άρχισα και να προσεύχομαι στον Θεό να με βοηθήσει να μάθω την πραγματική αλήθεια.
Στην εκκλησία αυτήν πήγαινα κατά το διάστημα του σχολικού έτους 1959-1960.
Εκεί έμαθα πολλά τα οποία δεν ήξερα αν και ήταν όλα γραμμένα στον Λόγον του Θεού την Αγία Γραφή.   Αυτό δε το οποίο είχα ακούσει (ότι αυτοί δηλαδή έχουν άλλο ευαγγέλιο) αυτό το εξέτασα και διαπίστωσα χωρίς αμφιβολία ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια.
Αυτό δε ήταν εκείνο το οποίο μου δυνάμωσε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον να μάθω ακόμα περισσότερα, προσπαθούσα να βρω κάτι για να βεβαιωθώ ότι εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί έχουμε την καλύτερη θρησκεία, όσο όμως διάβαζα τόσο και ο φόβος μου, (μήπως δεν είναι έτσι τα πράγματα) μεγάλωνε.
Το έτος όμως 1960 και μετά που έκλεισαν τα σχολεία, μετακομίσαμε στην Αθήνα μέναμε στην Ελευσίνα, και επειδή εκεί δεν υπήρχε τέτοια εκκλησία άρχισα σιγά, σιγά να απομακρύνομαι και από την Αγία Γραφή, και να ζω όπως πρώτα.
Από το έτος 1960 μέχρι το 1975 ζούσα με τις συνήθειες, και ήθη και έθιμα Έλληνα ορθόδοξου χριστιανού, (με απορίες όμως και ερωτηματικά).

Παντρεύτηκα τον Αύγουστο του 1972 και τον Νοέμβριο μετανάστευσα στην Αμερική.

Το 1975 μία μέρα κάθισα να παρακολουθήσω λίγο τηλεόραση και γυρνούσα από κανάλι σε κανάλι ψάχνοντας να βρω κάτι το ενδιαφέρον να παρακολουθήσω, παρατήρησα σε ένα κανάλι κάποιον κήρυκα να κηρύττει για τον Χριστό,  από περιέργεια κάθισα και τον άκουσα.
Δεν είπε τίποτα που να μη το είχα μάθει από το δημοτικό σχολείο στα θρησκευτικά, αυτό όμως πού με επηρέασε ήταν το γεγονός ότι μιλούσε με μεγάλη πειστικότητα, και έλεγε ότι αυτά τα οποία γινόταν επί των αποστόλων, γίνονται και τώρα, και αναφερόταν σε λεπτομέρειες, περί του Αγίου Πνεύματος, και είπε: όπως οι απόστολοι και όλοι αυτοί που ήταν εκεί συγκεντρωμένοι την ημέρα της Πεντηκοστής έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο και άρχισαν να μιλούν ξένες γλώσσες, έτσι και εσύ μπορείς να λάβεις το Άγιο Πνεύμα αρκεί να επικαλεστείς τον Ιησού Χριστό να έλθει την ζωή σου.
Και ζητούσε από όλους να επικαλεστούν τον Ιησού Χριστό και να εμπιστευθούν αυτόν, δεν αναφέρθηκε σε καμία αίρεση ή δόγμα, αλλά μόνο για τον Χριστό μιλούσε.

Εάν είναι αλήθεια όλα αυτά που είπε αυτός Περί του Αγίου Πνεύματος (σκέφτηκα) και εγώ θα το λάβω.
Και άρχισα πάλι με περισσότερο ζήλο και επιμονή να διαβάζω την Αγία Γραφή, πιστεύοντας ότι αυτό θα με βοηθήσει να έλθω σε καλύτερη επικοινωνία με τον Θεό.
Προσευχή και ανάγνωση του Ευαγγελίου είχε την προτεραιότητα πια στην ζωή μου.
Εάν υπάρχει πραγματικά Θεός εγώ θα τον βρω σκεπτόμουν, και προσευχόμουν και ζητούσα από τον Θεό να με βοηθήσει να τακτοποιηθώ σ'  αυτήν τη νέα μου πατρίδα, και να με οδηγήσει στην εκκλησία του, ήθελα να βρω αυτούς που πιστεύουν σ΄ αυτόν και πράττουν το θέλημά του.
Μια μέρα εκεί που καθόμουν, στο σπίτι (το οποίο είχα αγοράσει), και κοιτούσα γύρω μου, και ευχαριστημένος με τα υλικά αγαθά τα οποία με την βοήθεια του Θεού είχα αποκτήσει, σκέψεις άρχισαν να έρχονται μέσα μου, σκέψεις που με έκαναν να δακρύσω.
Σκεπτόμουν τις προσευχές μου, και τις υποσχέσεις πού έκανα στον Θεό.
Με δάκρια στα μάτια άρχισα να ευχαριστώ τον Θεό και να προσεύχομαι να με σώσει να μη με αφήσει να χαθώ αλλά αυτός να με προστατεύει εμένα και την οικογένειά μου και να με καθοδηγεί στην αλήθεια.    Αισθανόμουν πια έτοιμος πλέον να τον ακολουθήσω.
Δεν έπαυσα από τότε να προσεύχομαι στον Θεό να με οδηγήσει στην εκκλησία του, ήθελα να πάω με αυτούς που τον δοξάζουν πραγματικά και αληθινά και ακολουθούν τα βήματα του Ιησού Χριστού και μαζί με αυτούς να τον δοξάσω και εγώ, δεν ένιωθα πια μόνος διότι αισθανόμουν την παρουσία του Θεού να με ακολουθεί παντού.
Που όμως είναι οι αληθινοί χριστιανοί;   Ποια είναι η εκκλησία του Θεού  να πάω;
Θεέ μου τον δρόμο σου αποφάσισα και εγώ να ακολουθήσω τον θάνατο του Ιησού θέλω να τον τιμήσω γιατί για μένα το έκανε εγώ ήμουν η αιτία.
Γι' αυτό λοιπόν του κόσμου πια δεν είμαι εγώ, αλλά είμαι δικό σου, πες μου λοιπόν ποίοι είναι αυτοί; αυτοί πού σ' αγαπούνε; αυτοί που σε λατρεύουνε και σε δοξολογούνε; θέλω κι' εγώ μαζί μ' αυτούς να σε υπηρετήσω, και το όνομά σου άφοβα να το δοξολογήσω.  Λένε πολλοί πως σ' αγαπούν, τα χείλι τους μιλούνε, ευθύνη όμως της καρδιάς, δεν έχουν δεν κρατούνε.  Αέρας είναι τα λόγια τους, και ψεύτρα είναι η καρδιά τους, μη επιτρέπεις εις αυτούς να κάνουν τα δικά τους, και τους δικούς σου φύλαγε από τα δίκτυά τους.  Καρδιά και πνεύμα μου άνοιξε Θεέ μου να σε γνωρίσω, και εγώ απ' την αγάπη σου θέλω να πλημμυρίσω, κι' όπου σταθώ κι' όπου βρεθώ να έχω να δωρίσω, θέλω με τους oρθόδοξους τα τέκνα τα δικά σου τα τέκνα που ελέησες και ψάλουν στο όνομά σου, που ακολουθούν τον δρόμο σου και μένουνε κοντά σου, θέλω κι' εγώ μαζί μ' αυτούς να σε ευχαριστήσω και το όνομά σου άφοβα να το δοξολογήσω.
Τον Σεπτέμβριο του 1978 Ο Θεός μου φανέρωσε πνευματικός σε ποία εκκλησία να πάω να ακούσω τον Λόγο του, ήμουν όμως πολύ διστακτικός διότι δεν γνώριζα κανένα από την εκκλησία αυτή και δεν ήξερα τι ακριβώς πιστεύουν, αυτό με έκανε να είμαι αναποφάσιστος πίστευα όμως ότι ο Θεός δεν θα με αφήσει να χαθώ είχα πλέον αφιερωθεί σ' αυτόν, και συνέχιζα να προσεύχομαι και του ζητούσα να με οδηγήσει σε μία εκκλησία δικιά του, και κάθε φορά η εκκλησία αυτή ερχόταν στο μυαλό μου.
Ήταν σαν κάποιος να μου μιλούσε και μου έλεγε «πήγαινε εκεί διότι εκεί θα ακούσεις την πραγματική αλήθεια ».      19 Φεβρουαρίου 1979 πήρα την απόφαση και επήγα.   Ευχαριστώ τον Θεό διότι από την ημέρα αυτή η ζωή μου άλλαξε, άρχισα να μελετώ την
Αγία γραφή ακόμα περισσότερο διότι όλα στην εκκλησία αυτήν ήταν διαφορετικά από ότι είχα συνηθίσει εις την Ελληνική ορθόδοξο εκκλησία.
Μου θύμισε την εκκλησία της Πεντηκοστής των Χανίων, που όπως αναφέρω πιο πάνω, πήγαινα για λίγο διάστημα, και αυτό ήταν κάπως ευχάριστο για μένα, και σκεφτόμουν, λες να είναι και αυτοί το ίδιο;  και προσπαθούσα να βεβαιωθώ ότι ο Θεός πραγματικά με έστειλε εκεί, και άρχισα να εξετάζω κάθε τι το διαφορετικό το οποίο έβλεπα με μεγάλη προσοχή και ενδιαφέρον (και σύγκρινα το κάθε τι με την Αγία Γραφή), εγώ είμαι Έλληνας σκεπτόμουν και πρέπει να ακολουθώ το θέλημα του Θεού κατά την διδαχή του
Ευαγγελίου, την χριστιανική πίστη όπως μας την δίδαξαν οι Άγιοι Απόστολοι του Χριστού.
Δεν είχα καμιά διάθεση να ακολουθήσω καμιά άλλη θρησκεία ή αίρεση, εγώ απλώς ήθελα να ακολουθήσω τον δρόμο του Θεού, τον αληθινό, και σωστό, δεν θα αφήσω την θρησκεία μου και να πάω σε άλλη, πλην όμως επειδή υπήρχαν πολλές διαφορές, και σημαντικές, είχα πάρει την απόφαση ότι δεν θα πάψω μέχρι να βρω την αλήθεια, (συμβουλευόμενος πάντα την Αγία Γραφή).
Εγώ σκεπτόμουν δεν πρόκειται να δεχθώ άλλο Ευαγγέλιο που διαστρεβλώνει την διδασκαλία των Αγίων Αποστόλων του Χριστού.
Πάντα πίστευα ότι ορθόδοξος χριστιανός είναι αυτός πού πιστεύει στον Χριστό και ακολουθεί το θέλημα του Θεού, και βαδίζει σύμφωνα με την Αγία Γραφή.
Δεν ήταν αρκετό για μένα να ονομάζομαι ορθόδοξος χριστιανός επειδή έτσι το βρήκα η το κληρονόμησα, είχα πάρει την απόφαση να γίνω ορθόδοξος χριστιανός καθ΄  όλη την σημασία της λέξεως.    Η κληρονομιά είναι ευλογία Θεού, αλλά όταν είναι καθαρή και ακέραια.   Αυτό λοιπόν που με απασχολούσε ήταν να βρω  γιατί όλες αυτές οι διαφορές τι συμβαίνει;   Εγώ θέλω να ακολουθήσω τον δρόμο του Θεού, έστω και εάν αυτό
που έπρεπε να κάνω ήταν να πάω με αυτούς που θεωρούνται αιρετικοί, από άλλους.   Για μένα λοιπόν αυτοί που βαδίζουν σύμφωνα με την διδασκαλία, και τις παραδόσεις των Αγίων αποστόλων, είναι οι αληθινοί ορθόδοξοι χριστιανοί, και σε αυτούς ζητούσα από τον Θεό να με οδηγήσει.   Είχα λοιπόν τον Λόγο του Θεού την Αγία Γραφή για οδηγό και καθοδήγηση, καμία διάθεση δεν είχα να προσκολληθώ σε καμία αίρεση που δεν βάδιζε σύμφωνα με την Αγία Γραφή.
Μελετούσα λοιπόν την Αγία γραφή και προσπαθούσα να μάθω γιατί όλες αυτές οι διαφορές ποια συμφέροντα εξυπηρετούν; τη αίρεση να είναι άραγε αυτή;.
Όσο περισσότερο διάβαζα τόσο και ο φόβος μου μήπως αυτοί να είναι οι πραγματικοί oρθόδοξοι xριστιανοί μεγάλωνε, σε τριάντα περίπου μέρες αυτό ο Θεός μου το διαπίστωσε, δια της σφραγίδας του Πνεύματος του Αγίου, ναι ο Θεός με συχώρεσε με βάπτισε με το Πνεύμα το άγιο, το στόμα μου άνοιξε και άρχισα να μιλώ με γλώσσα των Αγγέλων μια γλώσσα που ποτέ δεν ήξερα.    Η χαρά μου άρχισε να ανεβαίνει εις τα επουράνια, όλα αυτά τα παράξενα πράγματα τα οποία αναφέρονται εις την Αγία Γραφή περί του Αγίου Πνεύματος άρχισαν να γίνονται πραγματικότητα σε εμένα, ο
Θεός με έχει συχωρέσει, αυτή είναι η αλήθεια, ο Θεός με έφερε εδώ δεν ήταν φαντασία μου αυτοί είναι οι πραγματικά oρθόδοξοι xριστιανοί, αλλά τώρα τι πρέπει να κάνω; όλες αυτές οι σκέψεις έτρεχαν μέσα μου σαν αστραπή, η ερώτηση όμως «τι πρέπει να κάνω;» άρχισε να δυναμώνει μέσα μου, πρέπει να πάω στην Ελλάδα να μιλήσω στους γονείς
μου στους συγγενείς και φίλους μου και στους συμπατριώτες μου να τους πω όλα αυτά που συμβήκανε σε εμένα, πρέπει όλοι να μάθουν την αλήθεια.   Έτσι ο Θεός ήρθε στην ζωή μου!   Έτσι αναγεννήθηκα.

Από τότε λοιπόν δε έπαψα να προσεύχομαι, προς τον Θεό να με βοηθήσει ώστε να μπορέσω να βοηθήσω να διαδοθεί η αλήθεια στην πατρίδα μου ώστε να επιστρέψουν το δυνατό περισσότεροι, στην πραγματική και αληθινή oρθόδοξο χριστιανική πίστη να επιστρέψουν σε αυτά τα οποία παραλάβανε οι αληθινοί
πατέρες της εκκλησίας και τα οποία κηρύττονται σε ολόκληρο τον κόσμο, και παραμένουν καθαρά και αληθινά όπως πραγματικά είναι γραμμένα στον Λόγο του Θεού την Αγία Γραφή, και με την βοήθεια του Θεού αυτό προσπαθώ και το κάνω.
Ας προσέξουμε λοιπόν να μη καλυπτόμεθα με το να λέμε ότι είμεθα «ορθόδοξοι xριστιανοί» ενώ βρισκόμεθα μακριά από την πραγματικότητα, ας παραδεχτούμε ότι oρθόδοξοι xριστιανοί είναι αυτοί οι οποίοι πιστεύουν στον Χριστό και κάνουν το θέλημα του Θεού, ανεξαιρέτως της εθνικότητά τους, το χρώμα του δέρματός τους , η το γένος τους.
Ας έλθουμε λοιπόν εις την  επίγνωση της αλήθειας, και να δεχτούμε ότι ο Χριστός έδωσε εντολή εις τους αποστόλους να πάνε να κηρύξουν το ευαγγέλιο εις όλον τον κόσμο και όποιος πιστέψει και βαπτιστή θέλει σωθεί.
Αυτό οι Άγιοι Απόστολοι φρόντισαν και το έκαναν, με κάθε προθυμία και δύναμη, και είναι γεγονός ότι πολλούς από αυτούς τους μαστίγωσαν και άλλους τους βασάνισαν και τους θανάτωσαν.
Είναι δε ακόμα γνωστόν ότι ο αγώνας αυτός συνεχίζεται μέχρι σήμερα και δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι να έλθει ο Χριστός για δεύτερη φορά,  για να παραλάβει την εκκλησία του.
Τους oρθόδοξους χριστιανούς, από άκρον εις άκρον της γης, αυτούς οι οποίοι, εκρίθησαν άξιοι ένεκα της μετανοίας και των επακολουθούντων έργων αυτών.
Πολλοί έχουν προσπαθήσει μέχρι σήμερα να φέρουν το μήνυμα αυτό το αληθινό, και έχουν κατορθώσει να βοηθήσουν πολλούς να επιστρέψουν στον σωστό και αληθινό δρόμο του Θεού, που οδηγεί στην αιώνιο ζωή.
Αυτό όμως πού αναστατώνει κάθε λογικό νου είναι το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της αλήθειας σήμερα είναι αυτοί οι οποίοι έχουν τη θέση, και παρουσιάζονται σαν αντιπρόσωποι, ή σαν εργάτες του Θεού, και με την πρόφαση ότι αγωνίζονται για να διατηρήσουν τις θρησκευτικές παραδόσεις, εμποδίζουν με κάθε δυνατόν τρόπον τη διάδοση της αλήθειας, και την είσοδο εις την βασιλεία των ουρανών.

Εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφάλαιο 23 και εδάφιον 13-14 είναι γραμμένα:
13 Αλλ' ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων επειδή σεις δεν
εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν.
14 Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς
προσευχάς διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλητέραν καταδίκην.
Αυτά τα Ουαί και άλλα πολλά λέγει ο Χριστός για τους εχθρούς της αλήθειας.

Διάβασε παρακάτω να δης τη γράφει γι' αυτούς που τον αγαπούν.

Α Κορ. Κεφ β' (2) εδάφιον 09 Αλλά, καθώς είναι γεγραμμένον, «Εκείνα τα οποία οφθαλμός δεν είδε, και ωτίον δεν ήκουσε, και εις καρδίαν
ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν.» Πετρου Β' Κεφ.α' 5-11
05 Και δι' αυτό δε τούτο, καταβαλόντες πάσαν σπουδήν. προσθέσατε εις την πίστιν σας την αρετήν, εις δε την αρετήν την γνώσιν,
06 εις δε την γνώσιν την εγκράτειαν, εις δε την εγκράτειαν την υπομονήν, εις δε την υπομονήν την ευσέβειαν,
07 εις δε την ευσέβειαν την φιλαδελφίαν, εις δε την φιλαδελφίαν την αγάπην.
08 Διότι, εαν ταύτα υπάρχωσιν εις εσάς και περισσεύωσι, σας καθιστώσιν ουχί αργούς ουδέ ακάρπους εις την επίγνωσιν του Κυρίου ημών Ιησού
Χριστού.
09 Επειδή εις όντινα δεν υπάρχουσι ταύτα, τυφλός είναι, μυωπάζει, και ελησμόνησε τον καθαρισμόν των παλαιών αυτού αμαρτιών.
10 Δια τούτο, αδελφοί, επιμελήθητε περισσότερον να κάμητε βεβαίαν την κλήσιν και την εκλογήν σας διότι ταύτα κάμνοντες, δεν θέλετε πταίσει
ποτέ.
11 Διότι ούτω θέλει σας δοθή πλουσίως η είσοδος εις την αιώνιον βασιλείαν του Κυρίου ημών και Σωτήρος Ιησού Χριστού.

Αγαπητέ αναγνώστη είναι καλώ να γνωρίζεις ότι μία είναι η εκκλησία του Θεού και σε αυτήν πρέπει να ανήκουν όλοι αυτοί που πιστεύουν στο Χριστό για να σωθούν.   Ποία όμως να είναι αυτή;  Μάθε ότι η εκκλησία του Θεού δεν αντιπροσωπεύεται από κανένα ανθρώπινο όνομα , τα δε μέλει αυτής είναι αυτοί που πιστεύουν εις τον Ιησού Χριστό τον υιό του Θεού τον σταυροθέντα και αναστάντα την τρίτη κατά τας γραφάς καί φέρουν την σφραγίδα αυτού «το Πνεύμα το Άγιο» ανεξαιρέτως το τι χρώμα έχει το δέρμα τους, πια είναι η εθνικότητά τους, η σε τι γένος ανήκουν.
Τους πρώτους πιστούς τους καλούσαν απλός χριστιανούς, σήμερον όμως αυτό δεν το θεωρούν  αρκετό, έχουν βάλει και επίθετο( Ορθόδοξος,
Ευαγγελικός, Διαμαρτυρόμενος, Καθολικός, Λουθηριανός....κτλ.) λέγονται χριστιανοί ενώ δεν είναι, χώρισαν τον χριστιανισμό με τις αιρέσεις, και τα δόγματα.
Εάν εσύ πραγματικά θέλεις να βρεις την πραγματική και αληθινή εκκλησία του Χριστού μόνο ο Χριστός είναι αυτός πού δίνατε να σε οδηγήσει σ' αυτήν, και αυτός είναι ο μόνος πού μπορεί να προσθέσει και να αφαιρέσει το όνομά σου από το βιβλίο της ζωής.
Άνοιξε λοιπόν την πόρτα τις καρδιάς σου και άφησε τον Χριστό να εισέλθει, διότι αυτός είναι εκείνος που σε καλεί να τον δεχθείς.   Ιδού Ίσταμαι εις την θύραν και κρούω εάν τις ακούση της φωνής μου, και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν, και θέλω
δειπνήσει μετ' αυτού και αυτός μετ' εμού. Αποκ. κεφ. γ' 20
Επικαλέσου λοιπόν τον Χριστό και ζήτησε από αυτόν τα αιτήματα της καρδιάς σου, διότι ικανός και δίκαιος είναι να τα εκπληρώσει.   Μη εμπιστεύεσαι σε ανθρώπινες διδασκαλίες ή αιρέσεις αλλά στήριξε τοις ελπίδες σου στον Λόγο του Θεού διότι σωτηρία και ζωή αιώνιο προσφέρει εις τους ελπίζοντας εις αυτόν.
Ας προσέξουμε διότι αληθινός είναι ο λόγος του αποστόλου Πέτρου εις την δεύτερη επιστολή του: Εδάφιον 1-3
2Πετ. κεφ. β' (02) 01 Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήται μεταξύ του λαού, καθώς και μεταξύ σας θέλουσιν είσθαι ψευδοδιδάσκαλοι, οιτινες
θέλουσι παρεισάξει αιρέσεις απωλείας, αρνούμενοι και τον αγοράσαντα αυτούς Δεσπότην, επισύροντες εις εαυτούς ταχείαν απώλειαν.
02 Και πολλοί θέλουσιν εξακολουθήσει εις τας απωλείας αυτών, δια τους οποίους η οδός της αληθείας θέλει βλασφημηθή.
03 Και δια πλεονεξίαν θέλουσι σας εμπορευθή με πλαστούς λόγους των οποίων η καταδίκη έκπαλαι δεν μένει αργή, και η απώλεια αυτών δεν
νυστάζει.

Εδώ θέλω να προσθέσω ότι αυτό που με απασχολεί εμένα προσωπικά είναι το γεγονός ότι το Ευαγγέλιο κηρύχτηκε στην Ελλάδα από την αρχή, και
μάλιστα τα περισσότερα βιβλία της Καινής Διαθήκης εγράφησαν στα Ελληνικά και θα έπρεπε η ποιο καθαρή και αγνή διδασκαλεία να εξακολουθεί
να κηρύττεται στην Ελλάδα, αυτός όμως που τολμούσε  παλαιότερα να μιλήσει για το Χριστό έξω από την Ελληνική λεγομένη ορθόδοξο εκκλησία,
τον κατηγορούσαν για αιρετικό, και πολλούς έχουν πάει στα δικαστήρια κατηγορώντας αυτούς για προσηλυτισμό, και αρκετούς από αυτούς τους
έβαλαν και στην φυλακή.
Ευτυχώς όμως διότι όταν ένας έμπαινε στη φυλακή δύο και τρεις τον αντικαθιστούσαν, και με αυτόν τον τρόπον έχουν κατορθώσει να διατηρήσουν
την αληθινή διδαχή του Ευαγγελίου.
Ο Χριστός πλήρωσε με την ζωή του για να κληρονομήσουμε εμείς αιώνια ζωή, εκμεταλλεύσου λοιπόν αυτήν την ευκαιρία, και ενέργησε ψάξε
ώστε να μη δοθεί σε άλλον αυτό που σου προσφέρθηκε, εσένα πρώτα.
Μην αφήσεις καμιά θρησκεία να σου στερήσει αυτό πού ανήκει σε εσένα, ο Χριστός δεν δίδαξε θρησκεία.
Χωρίς καμία εξαίρεση, όλες οι θρησκείες, είναι κατασκευάσματα των ανθρώπων. Κανένας από τους αποστόλους δεν μίλησε ποτέ περί θρησκείας, αλλά όλοι μιλούσαν και
κήρυτταν για την σωτηρία που δίδετε στον άνθρωπο δια του Ιησού Χριστού και καλούσαν όλους να μετανοήσουν και να πιστέψουν στον Χριστό, το
μόνο που είναι γραμμένο στην Καινή Διαθήκη, είναι ότι αυτούς πού πίστευαν στον Χριστό και βάδιζαν σύμφωνα με την διδαχή των αποστόλων
τους έλεγαν χριστιανούς.

Τώρα εσύ πρέπει να πάρεις  την απόφαση είσαι ελεύθερος διάλεξε και βάδισε τον δρόμο που θέλει η καρδιά σου, εάν θέλεις να ακολουθήσεις τον
δρόμο του Θεού τότε προσευχή σου και ζήτησε από τον Θεό να σε συχωρέσει, και άρχισε να διαβάζεις την Αγία Γραφή, ο Θεός δεν κρύβεται από
αυτούς που ψάχνουν να τον βρουν, ψάξε και θα βρεις ζήτησε και θα σου δοθεί.
[1Πετ. κεφ. β' (02)]
01 Απορρίψαντες λοιπόν πάσαν κακίαν και πάντα δόλον, και υποκρίσεις, και φθόνους, και πάσας καταλαλιάς,
02 επιποθήσατε, ως νεογέννητα βρέφη, το λογικόν άδολον γάλα, δια να αυξηθήτε δι' αυτού
03 επειδή εγεύθητε «ότι αγαθός ο Κύριος.»
04 Εις τον οποίον προσερχόμενοι, ως εις λίθον ζώντα, υπό μεν των ανθρώπων αποδεδοκιμασμένον, παρά δε τω Θεώ εκλεκτόν, έντιμον,
05 και σεις, ως λίθοι ζώντες, οικοδομείσθε οίκος πνευματικός, ιεράτευμα άγιον, δια να προσφέρητε πνευματικάς θυσίας, ευπροσδέκτους εις τον
Θεόν δια Ιησού Χριστού.
06 Δια τούτο και περιέχεται εν τη γραφή, «Ιδού, θέτω εν Σιών λίθον ακρογωνιαίον, εκλεκτόν, έντιμον και ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει
καταισχυνθή.»
07 Εις εσάς λοιπόν τους πιστεύοντας είναι η τιμή εις Δε τους απειθούντας, «ό λίθος τον οποίον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος έγεινε
κεφαλή γωνίας,» και «λίθος προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου»
08 οίτινες προσκόπτουσιν εις τον λόγον, όντες απειθείς εις το οποίον και ήσαν προσδιωρισμένοι.
09 Σεις όμως είσθε «γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον,» λαός τον οποίον απέκτησεν ο Θεός, δια να εξαγγείλητε τας αρετάς
εκείνου, όστις σας εκάλεσεν εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φως
10 οι ποτέ μη όντες λαός, τώρα δε λαός του Θεού οι ποτέ μη ηλεημένοι, τώρα δε ελεηθέντες.
11 Αγαπητοί, σας παρακαλώ ως ξένους και παρεπιδήμους, να απέχητε από των σαρκικών επιθυμιών, αίτινες στρατεύονται κατά της ψυχής
12 να έχητε καλήν την διαγωγήν σας μεταξύ των εθνών, ίνα, ενώ σας καταλαλούσιν ως κακοποιούς,  εκ των καλών έργων, όταν ίδωσιν αυτά,
δοξάσωσι τον Θεόν εν τη ημέρα της επισκέψεως.
13 Υποτάχθητε λοιπόν εις πάσαν ανθρωπίνην διάταξιν δια τον Κύριον είτε εις βασιλέα, ως υπερέχοντα,
14 είτε εις ηγεμόνας, ως δι' αυτού πεμπομένους εις εκδίκησιν μεν κακοποιών, έπαινον δε αγαθοποιών
15 διότι ούτως είναι το θέλημα του Θεού, αγαθοποιούντες να αποστομόνητε την αγνωσίαν των αφρόνων ανθρώπων16 ως ελεύθεροι, και μη ως
έχοντες την ελευθερίαν επικάλυμμα της κακίας, αλλ' ως δούλοι του Θεού.
17 Πάντας τιμήσατε την αδελφότητα αγαπάτε τον Θεόν φοβείσθε τον βασιλέα τιμάτε.
18 Οι οικέται, υποτάσσεσθε εν παντί φόβω εις τους κυρίους σας, ου μόνον εις τους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και εις τους διεστραμμένους
19 διότι τούτο είναι χάρις, το να υποφέρη τις λύπας δια την εις τον Θεόν συνείδησιν, πάσχων αδίκως.
20 Διότι ποία δόξα είναι, εαν αμαρτάνοντες και ραπιζόμενοι υπομένητε; εαν όμως αγαθοποιούντες και πάσχοντες υπομένητε, τούτο είναι χάρις παρά
τω Θεώ.
21 Διότι εις τούτο προσεκλήθητε, επειδή και ο Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, αφίνων παράδειγμα εις υμάς, δια να ακολουθήσητε τα ίχνη αυτού
22 όστις "αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού."
23 Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως
24 όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, δια να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας
«με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε.»
25 Διότι υπήρχετε «ως πρόβατα πλανώμενα» αλλά τώρα επεστράφητε εις τον ποιμένα και επίσκοπον των ψυχών σας.
[Ιωαν. Κεφ. ιγ' (13)]
35 Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εαν έχητε αγάπην προς αλλήλους.
[Ρωμα. Κεφ. ιδ' (14)]
16 Ας μη βλασφημήται λοιπόν το αγαθόν σας.
[Ρωμ. Κεφ. ιε' (15)]
05 Ο δε Θεός της υπομονής και της παρηγορίας είθε να σας δώση να φρονήτε το αυτό εν αλλήλοις
κατά Χριστόν Ιησούν
06 διά να δοξάζητε ομοθυμαδόν εν ενί στόματι τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
[ΑΚορ. Κεφ.α' (01)]
10 Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, δια του ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να λέγητε πάντες το αυτό, και να μη ήναι σχίσματα μεταξύ σας,
αλλά να ήσθε εντελώς ηνωμένοι, έχοντες το αυτό πνεύμα και την αυτήν γνώμην.
[ 2 Κορ. κεφ. ιγ' (13)]
11 ΛΟΙΠΟΝ, αδελφοί, χαίρετε, τελειοποιείσθε, παραμυθείσθε, φρονείτε το αυτό, ειρηνεύετε και ο Θεός της αγάπης και της ειρήνης θέλει είσθαι
μεθ' υμών.
[ Εφεσ. κεφ. δ' (4)]
03 σπουδάζοντες να διατηρήτε την ενότητα του Πνεύματος δια του συνδέσμου της ειρήνης.
04 Εν σώμα και εν Πνεύμα, καθώς και προσεκλήθητε με μίαν ελπίδα της προσκλήσεώς σας
05 εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα
06 εις Θεός και Πατήρ πάντων, ο ων επί πάντων, και δια πάντων, και εν πάσιν υμίν.
[Φιλι. κεφ. α' (1)]
27 Μόνον πολιτεύεσθε αξίως του ευαγγελίου του Χριστού, δια να ακούσω, είτε όταν έλθω και σας ίδω, είτε ενώ είμαι απών, την κατάστασιν σας,
ότι στέκεσθε εις εν πνεύμα, μια ψυχή δια την πίστιν του ευαγγελίου
[ Φιλι. κεφ. β' (02)]
02 κάμετε πλήρη την χαράν μου, να φρονήτε το αυτό, έχοντες την αυτήν αγάπην, όντες ομόψυχοι, και ομόφρονες
[ Φιλι. κεφ. γ' (03)]
16 Πλην εις εκείνο εις το οποίον εφθάσαμεν, ας περιπατώμεν κατά τον αυτόν κανόνα, ας φρονώμεν το αυτό.
[ 1 Θεσ. κεφ. δ' (04)]
11 και να φιλοτιμήσθε εις το να ησυχάζητε, και να καταγίνησθε εις τα ίδια, και να εργάζησθε με τας ιδίας υμών χείρας, καθώς σας παρηγγείλαμεν
[1Πετ. κεφ. γ' (03)]
08 ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ δε, γίνεσθε πάντες ομόφρονες, συμπαθείς, φιλάδελφοι, εύσπλαχνοι, φιλόφρονες
09 μη αποδίδοντες κακόν αντί κακού, ή λοιδορίαν αντί λοιδορίας αλλά το εναντίον ευλογούντες επειδή εξεύρετε ότι εις τούτο προσεκλήθητε, δια να
κληρονομήσητε ευλογίαν.

Σαν Έλληνας χριστιανός λοιπόν καλώ όλους ιερείς, καλόγερους, καλόγριες, και όλους τους Έλληνες επικεφαλείς όλων των δογμάτων, να έλθουν
σε αναθεώρηση της αλήθειας, να έλθουν σε συνέλευση, μετά προσευχής, και να επικαλεστούν τον Ιησού Χριστό δια να δώσει ελευθερία
πνεύματος, ώστε η αλήθεια να επικρατήσει.   Και αυτό όχι μόνο στην χώρα μας, αλλά και σε όλον τον κόσμο.   Ας γίνουμε σαν μικρά παιδιά αν
θέλουμε να έχουμε μερίδα στην τράπεζα του Κυρίου και Θεού ημών.   Αμήν.
Παρακαλώ δε όλους τους Έλληνες, και Ελληνίδες να ενισχύσουν αυτό το κάλεσμα, και να ζητήσουν από τους επικεφαλείς τους, σε όποια αίρεση
και να ανήκουν να λάβουν μέρος σ΄ αυτήν την προσπάθεια της χριστιανικής ενώσεως στην χώρα μας.