Ρωμ. Κεφ. ιβ' (12) 01 ΣΑΣ παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία.
02 Και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.
03 Διότι λέγω, διά της χάριτος της εις εμέ δοθείσης, προς πάντα όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ' ό, τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή, κατά το μέτρον της πίστεως το οποίον ο Θεός εμοίρασεν εις έκαστον.
06 'Εχοντες δε χαρίσματα διάφορα κατά την δοθείσαν εις ημάς χάριν είτε προφητείαν, ας προφητεύωμεν κατά την αναλογίαν της πίστεως
07 είτε διακονίαν, ας καταγινώμεθα εις την διακονίαν είτε διδάσκει τις, ας καταγίνεται εις την διδασκαλίαν
08 είτε προτρέπει τις, εις την προτροπήν ο μεταδίδων, ας μεταδίδη εν απλότητι ο προϊστάμενος, ας προϊσταται μετ' επιμελείας ο ελεών, ας ελεή εν ιλαρότητι.
09 Η αγάπη ας ήναι ανυπόκριτος αποστρέφεσθε το πονηρόν, προσκολλάσθε εις το αγαθόν.
10 Γίνεσθε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους,
11 εις την σπουδήν άοκνοι κατά το πνεύμα ζέοντες τον Κύριον δουλεύοντες
12 εις την ελπίδα χαίροντες εις την θλίψιν υπομένοντες εις την προσευχήν προσκαρτερούντες
13 εις τας χρείας των αγίων μεταδίδοντες την φιλοξενίαν ακολουθούντες.
14 Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς ευλογείτε, και μη καταράσθε.
15 Χαίρετε μετά χαιρόντων, και κλαίετε μετά κλαιόντων.
16 'Εχετε προς αλλήλους το αυτό φρόνημα μη υψηλοφρονείτε, αλλά συγκαταβαίνετε εις τους ταπεινούς μη φαντάζεσθε εαυτούς φρονίμους.
17 Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού προνοείτε τα καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων.
18 Ει δυνατόν, όσον το αφ' υμών, ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων.
19 Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί αλλά δότε τόπον τη οργή διότι είναι γεγραμμένον, «Εις εμέ ανήκει η εκδίκησις εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος.»
20 Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν εάν διψά, πότιζε αυτόν διότι πράττων τούτο, θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού.
21 Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα διά του αγαθού το κακόν.
Ρωμα. Κεφ. ιγ' (13)  09 Επειδή το, «Μη μοιχεύσης, Μη φονεύσης, Μη κλέψης, Μη ψευδομαρτυρήσης, Μη επιθυμήσης,» και πάσα άλλη εντολή, εν τούτω τω λόγω συμπεριλαμβάνεται, εν τω, « Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.»
10 Η αγάπη κακόν δεν κάμνει εις τον πλησίον είναι λοιπόν εκπλήρωσις του νόμου η αγάπη.
11 Και μάλιστα εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν.
12 Η νύξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους, και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός.
13 Ας περιπατήσωμεν ευσχημόνως ως εν ημέρα μη εις συμπόσια και μέθας, μη εις κοίτας και ασελγείας, μη εις έριδα και φθόνον.
14 Αλλ' ενδύθητε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και μη φροντίζετε περί της σαρκός, εις το να εκτελήτε τας επιθυμίας αυτής.
Ρωμα. Κεφ. ιδ' (14) 19Αρα λοιπόν ας ζητώμεν τα προς την ειρήνην, και τα προς την οικοδομήν αλλήλων.
20 Μη κατάστρεφε το έργον του Θεού δια φαγητόν Πάντα μεν είναι καθαρά κακόν όμως είναι εις τον άνθρωπον όστις τρώγει με σκάνδαλον.
21 Καλόν είναι το να μη φάγης κρέας, μηδέ να πιής οίνον, μηδέ να πράξης τι εις το οποίον ο αδελφός σου προσκόπτει ή σκανδαλίζεται ή ασθενεί.
Ρωμ. Κεφ. ιε' (15) 01Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί να βαστάζωμεν τα ασθενήματα των αδυνάτων, και να μή αρέσκωμεν εις ευτούς
02 αλλ' έκαστος ημών άς αρέσκη εις τον πλησίον διά το καλόν προς οικοδομήν.
ΑΚορ. Κεφ. η' (08) 01 ΠΕΡΙ δε των ειδωλοθύτων, εξεύρομεν, ότι πάντες έχομεν γνώσιν η γνώσις όμως φυσιοί,η δε αγάπη οικοδομεί.
07 Αλλά δεν είναι εις πάντας η γνώσις αύτη τινές δε διά την συνείδησιν του ειδώλου έως σήμερον τρώγουσι το ειδωλόθυτον ως ειδωλόθυτον, και η συνείδησις αυτών ασθενής ούσα μολύνεται.
08 Το φαγητόν όμως δεν συνιστά ημάς εις τον Θεόν διότι ούτε εάν φάγωμεν, περισσεύομεν, ούτε εάν δεν φάγωμεν, ελαττούμεθα.
09 Πλην προσέχετε μήπως αυτή η εξουσία σας γείνη πρόσκομμα εις τους ασθενείς.
10 Διότι εάν τις ίδη σε τον έχοντα γνώσιν, ότι κάθησαι εις τράπεζαν εντός ναού ειδώλων, δεν θέλει ενθαρρυνθή η συνείδησις αυτού ασθενούς όντος, εις το να τρώγη τα είδωλόθυτα;
11 Και διά την γνώσίν σου θέλει απολεσθή ο ασθενής αδελφός, διά τον οποίον ο Χριστός απέθανεν.
12 Αμαρτάνοντες δε ούτως εις τους αδελφούς, και προσβάλλοντες την ασθενή συνείδησιν αυτών, εις τον Χριστόν αμαρτάνετε.
13 Διά τούτο, εάν το φαγητόν σκανδαλίζη τον αδελφόν μου, δεν θέλω φάγει κρέας εις τον αιώνα, διά να μη σκανδαλίσω τον αδελφόν μου.
1Κορ. Κεφ. ι' (10) 07 Μηδέ γίνεσθε είδωλολάτραι, καθώς τινές εξ αυτών ως είναι γεγραμμένον, «Εκάθισεν ο λαός διά να φάγη και να πίη, και εσηκώθησαν να παίζωσι.»
08 Μηδέ ας πορνεύωμεν, καθώς τινες αυτών επόρνευσαν, και έπεσον εν μιά ημέρα εικοσιτρείς χιλιάδες.
09 Μηδέ ας πειράζωμεν τον Χριστόν, καθώς και τινές αυτών επείρασαν, και απωλέσθησαν υπό των όφεων.
10 Μηδέ γογγύζετε, καθώς και τινες αυτών εγόγγυσαν, και απωλέσθησαν υπό του εξολοθρευτού
24 Μηδείς ας μη ζητή το εαυτού συμφέρον αλλ' έκαστος τα του άλλου.
28 Εάν δε τις σας είπη, Τούτο είναι ειδωλόθυτον μη τρώγετε, δι' εκείνον τον φανερώσαντα, και διά την συνείδησιν διότι «του Κυρίου είναι η γη, και το πλήρωμα αυτής.»
29 Συνείδησιν δε λέγω ουχί την ιδικήν σου, αλλά την του άλλου επειδή διά τι η ελευθερία μου κρίνεται υπό άλλης συνειδήσεως;
30 Και εάν εγώ μετ' ευχαριστίας μετέχω, διά τι βλασφημούμαι δι' εκείνο, διά το οποίον εγώ ευχαριστώ;
31 Είτε λοιπόν τρώγετε, είτε πίνετε, είτε πράττετέ τι, πάντα πράττετε εις δόξαν Θεού.
32 Μη γίνεσθε πρόσκομμα μήτε εις Ιουδαίους μήτε εις Έλληνας, μήτε εις την εκκλησίαν του Θεού
33 καθώς και εγώ κατά πάντα αρέσκω εις πάντας, μη ζητών το ιδικόν μου συμφέρον, αλλά το των πολλών διά να σωθώσι.
1Κορ. Κεφ.ιδ' (14) 20 Αδελφοί, μη γίνεσθε παιδία κατά τας φρένας αλλά γίνεσθε νήπια μεν εις την κακίαν, τέλειοι όμως εις τας φρένας.
1Κορ. Κεφ.ις' (16) 13 Αγρυπνείτε, στέκεσθε εν τη πίστει ανδρίζεσθε, ενδυναμούσθε.
14 Πάντα τα έργα υμών ας γίνωνται εν αγάπη.
2 Κορ. κεφ. ιγ' (13) 07 Εύχομαι δε εις τον Θεόν να μη πράξητε μηδέν κακόν ουχί δια να φανώμεν ημείς δόκιμοι, αλλά δια να πράττητε σεις το καλόν, ημείς δε ας ήμεθα ως αδόκιμοι.
Γαλα. κεφ. ε' (05) 01 Εν τη ελευθερία λοιπόν, με την οποίαν ηλευθέρωσεν ημάς ο Χριστός, μένετε σταθεροί, και μη υποβληθήτε πάλιν εις ζυγόν δουλείας.
16 Λέγω λοιπόν, Περιπατείτε κατά το Πνεύμα, και δεν θέλετε εκπληροί την επιθυμίαν της σαρκός.
Γαλα. κεφ. ς' (06) 01 ΑΔΕΛΦΟΙ, και εαν άνθρωπος απερισκέπτως πέση εις κανέν αμάρτημα, σεις οι πνευματικοί διορθόνετε τον τοιούτον με πνεύμα πραότητος προσέχων εις σεαυτόν, μη συ πειρασθής.
02 άλλήλων τα βάρη βαστάζετε, και ούτως εκπληρώσατε τον νόμον του Χριστού.
Φιλι. κεφ. α' (1) 28 και μη φοβιζόμενοι εις ουδέν από των εναντίων το οποίον εις αυτούς μεν είναι ένδειξις απωλείας, εις εσάς δε σωτηρίας, και τούτο από Θεού
Φιλι. κεφ. β' (02) 02 κάμετε πλήρη την χαράν μου, να φρονήτε το αυτό, έχοντες την αυτήν αγάπην, όντες ομόψυχοι, και ομόφρονες
03 μη πράττοντες μηδέν εξ αντιζηλίας ή κενοδοξίας, αλλ' εν ταπεινοφροσύνη, θεωρούντες αλλήλους υπερέχοντας εαυτών.
04 Μη αποβλέπετε έκαστος τα εαυτού, αλλ' έκαστος και τα των άλλων.
05 Το αυτό δε φρόνημα έστω εν υμίν το οποίον ήτο και εν τω Χριστώ Ιησού
06 όστις εν μορφή Θεού υπάρχων, δεν ενόμισεν αρπαγήν το να ήναι ίσα με τον Θεόν
07 αλλ' εαυτόν εκένωσε, λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους
08 και ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού.
12 Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπακούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου, μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν.
13 διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν, κατά την ευδοκίαν αυτού.
14 Πράττετε τα πάντα χωρίς γογγυσμών και αμφισβητήσεων
15 δια να γίνησθε άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού αμώμητα εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης μεταξύ των οποίων λάμπετε ως φωστήρες εν τω κόσμω,
16 κρατούντες τον λόγον της ζωής, δια καύχημα μου εν τη ημέρα του Χριστού, ότι δεν έτρεξα εις μάτην, ουδέ εις μάτην εκοπίασα.
Φιλι. κεφ. δ' (04) 04 Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε πάλιν θέλω ειπεί, Χαίρετε.
05 Η επιείκεια σας ας γείνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους ο Κύριος είναι πλησίον.
06 Μη μεριμνάτε περί μηδενός αλλ' εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματα σας προς τον Θεόν μετ' ευχαριστίας δια της προσευχής και της δεήσεως.
07 Και η ειρήνη του Θεού, η υπερέχουσα πάντα νουν, θέλε διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματα σας δια του Ιησού Χριστού.
08 Το λοιπόν, αδελφοί, όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή, και εαν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε.
09 Εκείνα τα οποία και εμάθετε, και παρελάβετε, και ηκούσατε, και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ' υμών.
Κολο. κεφ. β' (02) 06 Καθώς λοιπόν παρελάβετε τον Χριστόν Ιησούν τον Κύριον, εν αυτώ περιπατείτε,
07 ερριζωμένοι και εποικοδομούμενοι εν αυτώ, και στερεούμενοι εν τη πίστει, καθώς εδιδάχθητε, περισσεύοντες εν αυτή μετά ευχαριστίας.
17 τα οποία είναι σκιά των μελλόντων, το σώμα όμως είνα του Χριστού
20 Εαν λοιπόν απεθάνετε μετά του Χριστού από των στοιχείων του κόσμου, δια τι, ως ζώντες εν τω κόσμω υπόκεισθε εις διατάγματα,
21 (Μη πιάσης, μη γευθής, μη εγγίσης
22 τα οποία πάντα φθείρονται δια της χρήσεως ) κατά τα εντάλματα και τας διδασκαλίας των ανθρώπων;
23 τα οποία έχουσι φαινόμενον μόνον σοφίας, εις εθελοθρησκείαν και ταπεινοφροσύνην και σκληραγωγίαν του σώματος, εις ουδεμίαν τιμήν έχοντα την ευχαρίστησιν της σαρκός.
Κολο. κεφ. γ' (03) 01 Εαν λοιπόν συνανέστητε μετά του Χριστού, τα άνω ζητείτε, όπου είναι ο Χριστός καθήμενος εν δεξιά του Θεού.
02 Τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης.
05 Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν,και την πλεονεξίαν, ήτις είναι ειδωλολατρεία
06 δια τα οποία έρχεται η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας
07 εις τα οποία και σεις περιεπατήσατε ποτέ, ότε εζήτε εν αυτοίς.
09 Τώρα όμως απορρίψατε και σεις ταύτα πάντα, οργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αισχρολογίαν εκ του στόματος σας.
10 και ενδύθητε τον νέον τον ανακαινιζόμενον εις επίγνωσιν κατά την εικόνα του κτίσαντος αυτόν
11 όπου δεν είναι 'Ελλην και Ιουδαίος, περιτομή και ακροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος, αλλά πάντα και εν πάσιν είναι ο Χριστός.
12 Ενδύθητε λοιπόν, ως εκλεκτοί του Θεού άγιοι και ηγαπημένοι, σπλάγχνα οικτιρμών, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πραότητα, μακροθυμίαν
13 υποφέροντες αλλήλους, εαν τις έχη παράπονον κατά τινος καθώς και ο Χριστός συνεχώρησεν εις εσάς, ούτω και σεις.
14 Και εν πάσι τούτοις, ενδύθητε την αγάπην, ήτις είνα σύνδεσμος της τελειότητος.
15 Και η ειρήνη του Θεού ας βασιλεύη εν ταις καρδίαις υμών, εις την οποίαν και προσεκλήθητε εις εν σώμα και γίνεσθε ευγνώμονες.
16 Ο λόγος του Χριστού ας κατοική εν υμίν πλοισίως, μετά πάσης σοφίας διδάσκοντες και νουθετούντες αλλήλους με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, εν χάριτι ψάλλοντες εκ της καρδίας υμών προς τον Κύριον.
17 Και παν ότι αν πράττητε εν λόγω ή εν έργω, πάντα εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού πράττετε, ευχαριστούντες δι' αυτού τον Θεόν και Πατέρα.
1 Θεσ. κεφ. γ' (03) 12 Εσάς δε ο Κύριος να αυξήση και να περισσεύση εις την αγάπην προς αλλήλους και προς πάντας, καθώς και ημείς περισσεύομεν προς εσάς
13 δια να στηρίξη τας καρδίας σας αμέμπτους εις την αγιωσύνην, έμπροσθεν του Θεού και Πατρός ημών, εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μετά πάντων των αγίων αυτού.
1 Θεσ. κεφ. δ' (04) 01 ΟΘΕΝ του λοιπού, αδελφοί, σας παρακαλούμεν και σας προτρέπομεν δια του Κυρίου Ιησού, καθώς παρελάβετε παρ' ημών το πως πρέπει να περιπατήτε και να αρέσκητε εις τον Θεόν, ούτω να περισσεύητε εις το μάλλον.
03 Επειδή τούτο είναι το θέλημα του Θεού, ο αγιασμός σας, να απέχησθε από της πορνείας
04να εξεύρη έκαστος υμών να κρατή το εαυτού σκεύος εν αγιασμώ και τιμή
05 ουχί εις πάθος επιθυμίας, καθώς και τα έθνη τα μη γνωρίζοντα τον Θεόν.
09 Περί δε της φιλαδελφίας, δεν έχετε χρείαν να σας γράψω διότι σεις αυτοί είσθε θεοδίδακτοι εις το να αγαπάτε αλλήλους
10 επειδή και πράττετε αυτό εις πάντας τους αδελφούς τους καθ' ολην την Μακεδονίαν. Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, να περισσεύητε κατά τούτο επί το μάλλον
11 και να φιλοτιμήσθε εις το να ησυχάζητε, και να καταγίνησθε εις τα ίδια, και να εργάζησθε με τας ιδίας υμών χείρας, καθώς σας παρηγγείλαμεν
12 δια να περιπατήτε με ευσχημοσύνην προς τους έξω, και να μη έχητε χρείαν μηδενός.
1 Θεσ. κεφ. ε' (05) 06 Άρα λοιπόν ας μη κοιμώμεθα ως και οι λοιποί, αλλ' ας αγρυπνώμεν, και ας εγκρατευώμεθα.
08 αλλ' ημείς, όντες της ημέρας, ας εγκρατευώμεθα, ενδυτευώμεθα, ενδυθέντες τον θώρακα της πίστεως και αγάπης, και περικεφαλαίαν την ελπίδα της σωτηρίας.
12 Σας παρακαλούμεν, δε αδελφοί, να γνωρίζητε τους όσο κοπιάζουσι μεταξύ σας, και είναι προεστώτες σας εν Κυρίω, και σας νουθετούσι
13 και να τιμάτε αυτούς εν αγάπη υπερεκπερισσού δια το έργον αυτών. Ειρήνεύετε μεταξύ σας.
14 Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, νουθετείτε τους ατάκτους, παρηγορείτε τους ολιγοψύχους, περιθάλπετε τους ασθενείς, μακροθυμείτε προς πάντας.
15 Προσέχετε μη αποδίδη τις εις τινά κακόν αντί κακού αλλά ζητείτε πάντοτε το αγαθόν και εις αλλήλους, και εις πάντας.
16 Πάντοτε χαίρετε.
17 Αδιαλείπτως προσεύχεσθε.
18 Κατά πάντα ευχαριστείτε διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ Ιησού.
19 Το Πνεύμα μη σβύνετε
20 προφητείας μη εξουθενείτε.
21 Πάντα δοκιμάζετε, το καλόν κατέχετε.
22 άπό παντός είδους κακού απέχεσθε.
2 Θεσ. κεφ. β' (02) 15 Λοιπόν, αδελφοί, μένετε σταθεροί, και κρατείτε τας παραδόσεις τας οποίας εδιδάχθητε, είτε δια λόγου, είτε δι' επιστολής ημών.
2 Θεσ. κεφ. γ' (03) 06 Σας παραγγέλλομεν δε, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να απομακρύνησθε από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος, και ουχί κατά την παράδοσιν την οποίαν παρέλαβε παρ' ημών.
07 Επειδή σεις εξεύρετε πως πρέπει να μιμήσθε ημάς διότι δεν εφέρθημεν ατάκτως μεταξύ σας,
08 ουδέ εφάγομεν δωρεάν άρτον παρά τινος, αλλά μετά κόπου και μόχθου, νύκτα και ημέραν εργαζόμενοι, δια να μη επιβαρύνωμεν μηδένα υμών.
09 Ουχί διότι δεν έχομεν εξουσίαν, αλλά δια να σας δώσωμεν εαυτούς τύπον εις το να μιμήσθε ημάς.
10 Διότι και ότε ήμεθα παρ' υμίν, τούτο σας παρηγγέλλομεν, ότι εαν τις δεν θέλη να εργάζηται, μηδέ ας τρώγη
11 Επειδή ακούομεν τινάς ότι περιπατούσι μεταξύ σας ατάκτως, μη εργαζόμενοι μηδέν, αλλά περιεργαζόμενοι.
12 Παραγγέλλομεν δε εις τους τοιούτους, και προτρέπομεν δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να τρώγωσι τον άρτον αυτών εργαζόμενοι μετά ησυχίας.
13 Σεις δε, αδελφοί, μη αποκάμητε πράττοντες το καλόν.
14 Και εαν τις δεν υπακούη εις τον λόγον ημών τον δια της επιστολής, τούτον σημειόνετε και μη συναναστρέφεσθε μετ' αυτού, δια να εντραπή.
15 Πλήν μη θεωρείτε αυτόν ως εχθρόν, αλλά νουθετείτε ως αδελφόν.
1 Τιμ. κεφ. α' (01) 04 μηδέ να προσέχωσιν εις μύθους και γενεαλογίας απεράντους, αίτινες προξενούσι φιλονεικίας μάλλον παρά την εις την πίστιν οικοδομήν του Θεού, ούτω πράττε.
1 Τιμ. κεφ. β' (02) 01 ΠΑΡΑΚΑΛΩ λοιπόν πρώτον πάντων να κάμνητε δεήσεις, προσευχάς, παρακλήσεις, ευχαριστίας, υπέρ πάντων ανθρώπων.
02 υπέρ βασιλέων, και πάντων των όντων εν αξιώμασι, δια να διάγωμεν βίον ατάραχον και ησύχιον εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι.
08 Θέλω λοιπόν να προσεύχωνται οι άνδρες εν παντί τόπω, υψόνοντες καθαράς χείρας χωρίς οργής και δισταγμού.
09 Ωσαύτως και αι γυναίκες με στολήν σεμνήν, με αιδώ και σωφροσύνην να στολίζωσιν εαυτάς, ουχί με πλέγματα, ή χρυσόν, ή μαργαρίτας, ή ενδυμασίαν πολυτελή
10 αλλά (το οποίον πρέπει εις γυναίκας επαγγελλομένας θεοσέβειαν), με έργα αγαθά.
11 Η γυνή ας μανθάνη εν ησυχία μετά πάσης υποταγής
12 εις γυναίκα όμως δεν συγχωρώ να διδάσκη, μηδέ να αυθεντεύη επί του ανδρός, αλλά να ησυχάζη.
1 Τιμ. κεφ. γ' (03) 02Πρέπει λοιπόν ο επίσκοπος να ήναι άμεμπτος, μιας γυναικός ανήρ, άγρυπνος, σώφρων, κόσμιος, φιλόξενος, διδακτικός
03 ουχί μέθυσος, ουχί πλήκτης, ουχί αισχροκερδής αλλ' επιεικής, άμαχος, αφιλάργυρος
04 κυβερνών καλώς τον εαυτού οίκον, έχων τα τέκνα αυτού εις υποταγήν μετά πάσης σεμνότητος
05 (διότι εαν τις δεν εξεύρη να κυβερνά τον εαυτού οίκον, πως θέλει επιμεληθή την εκκλησίαν του Θεού;)
06 να μη ήναι νεοκατήχητος, δια να μη υπερηφανευθή και πέση εις την καταδίκην του διαβόλου.
07 Πρέπει δε αυτός να έχη και παρά των έξωθεν μαρτυρίαν καλήν, δια να μη πέση εις ονειδισμόν και παγίδα του διαβόλου.
08 Οι διάκονοι ωσαύτως πρέπει να ήναι σεμνοί, ουχί δίγλωσσοι, ουχί δεδομένοι εις οίνον πολύν, ουχί αισχροκερδείς,
09 έχοντες το μυστήριον της πίστεως μετά καθαράς συνειδήσεως
10 και ούτοι δε ας δοκιμάζωνται πρώτον, έπειτα ας γίνωντα διάκονοι, εαν ήναι άμεμπτοι.
11 Αι γυναίκες ωσαύτως, σεμναί, ουχί κατάλαλαι, εγκρατείς, πισταί κατά πάντα
12 οι διάκονοι ας ήναι μιας γυναικός άνδρες, κυβερνώντες καλώς τα τέκνα αυτών και τους οίκους αυτών.
13 Διότι οι καλώς διακονήσαντες, αποκτώσιν εις εαυτούς βαθμόν καλόν, και πολλήν παρρησίαν εις την πίστιν την εις τον Ιησούν Χριστόν.
1 Τιμ. κεφ. δ'(04) 01 ΤΟ δε Πνεύμα ρητώς λέγει, ότι εν υστέροις καιροίς θέλουσιν αποστατήσει τινές από της πίστεως, προσέχοντες εις πνεύματα πλάνης, και εις διδασκαλίας δαιμονίων,
02 δια της υποκρίσεως ψευδολόγων, εχόντων την εαυτών συνείδησιν κεκαυτηριασμένην,
03 εμποδιζόντων τον γάμον, προσταζόντων αποχήν βρωμάτων, τα οποία ο Θεός έκτισε δια να μεταλαμβάνωσι μετά ευχαριστίας οι πιστοί και οι γνωρίσαντες την αλήθειαν.
04 Διότι παν κτίσμα Θεού είναι καλόν, και ουδέν απορρίψιμον, όταν λαμβάνηται μετά ευχαριστίας
05 διότι αγιάζεται δια του λόγου του Θεού και δια της προσευχής.
06 Ταύτα συμβουλεύων εις τους αδελφούς, θέλεις είσθαι καλός διάκονος του Ιησού Χριστού, εντρεφόμενος εν τοις λόγοις της πίστεως, και της καλής διδασκαλίας την οποίαν παρηκολούθησας
07 τους δε βεβήλους και γραώδεις μύθους παραιτού και γύμναζε σεαυτόν εις την ευσέβειαν.
12 Μηδείς ας μη καταφρονή την νεότητα σου, αλλά γίνου τύπος των πιστών εις λόγον, εις συναναστροφήν, εις αγάπην, εις πνεύμα, εις πίστιν, εις καθαρότητα.
13 Εως να έλθω, καταγίνου εις την ανάγνωσιν, εις την προτροπήν, εις την διδασκαλίαν.
14 Μη αμέλει το χάρισμα το οποίον είναι εν σοι, το οποίον εδόθη εις σε δια προφητείας, μετά επιθέσεως των χειρών του πρεσβυτερίου.
15 Ταύτα μελέτα, εις ταύτα μένε, δια να ήναι φανερά εις πάντας η προκοπή σου.
16 Πρόσεχε εις σεαυτόν και εις την διδασκαλίαν επίμενε εις αυτά. Διότι τούτο πράττων, και σεαυτόν θέλεις σώσει και τους ακούοντάς σε.
1 Τιμ. κεφ. ε' (05) 9 Ας καταγράφηται χήρα ουχί ολιγώτερον των εξήκοντα ετών, ήτις υπήρξεν ενός ανδρός γυνή,
10 ήτις μαρτυρείται δια τα καλά αυτής έργα εαν ανέθρεψε τέκνα, εαν περιέθαλψε ξένους, εαν ποδας αγίων ένιψεν, εαν θλιβομένους εβοήθησεν, εαν επηκολούθησεν εις παν έργον αγαθόν.
11 Τας δε νεωτέρας χήρας απόβαλλε διότι αφού εντρυφήσωσι κατά του Χριστού, θέλουσι να υπανδρεύωνται
12 έχουσαι την καταδίκην, διότι ηθέτησαν την πρώτην πίστιν.
13 Και ενταυτώ μανθάνουσι να ήναι αργαί, περιερχόμεναι τας οικίας και ουχί μόνον αργαί, αλλά και φλύαροι και περίεργοι, λαλούσαι τα μη πρέποντα.
14 Θέλω λοιπόν αι νεώτεραι να υπανδρεύωνται, να τεκνοποιώσι, να κυβερνώσιν οίκον, να μη δίδωσι μηδεμίαν αφορμήν εις τον εναντίον να λοιδορή.
15 Διότι εξετράπησαν ήδη τινές οπίσω του Σατανά.
16 Εαν τις πιστός ή πιστή έχη χήρας, ας προμηθεύη εις αυτάς τα αναγκαία, και ας μη επιβαρύνηται η εκκλησία δια να δύναται να βοηθή τας αληθώς χήρας.
17 Οι καλώς προϊστάμενοι πρεσβύτεροι ας αξιόνωνται διπλής τιμής μάλιστα όσοι κοπιάζουσιν εις λόγον και διδασκαλίαν.
18 Διότι λέγει η γραφή, "Δεν θέλεις εμφράξει το στόμα βοός αλωνίζοντος " και, " Άξιος είναι ο εργάτης του μισθού αυτού."
19 Κατηγορίαν εναντίον πρεσβυτέρου μη παραδέχου, εκτός δια στόματος δύο ή τριών μαρτύρων.
20 Τους αμαρτάνοντας έλεγχε ενώπιον πάντων, δια να έχωσι φόβον και οι λοιποί.
21 Διαμαρτύρομαι ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού, και των εκλεκτών αγγέλων, να φυλάξης ταύτα χωρίς προτιμήσεως, μηδέν πράττων κατά χάριν.
1 Τιμ. κεφ. ς' (06) 11 Συ όμως, ω άνθρωπε του Θεού, ταύτα φεύγε ζήτει δε δικαιοσύνην, ευσέβειαν, πίστιν, αγάπην, υπομονήν, πραότητα.
12 Αγωνίζου τον καλόν αγώνα της πίστεως, κράτει την αιώνιον ζωήν, εις την οποίαν και προσεκλήθης, και ωμολόγησας την καλήν ομολογίαν ενώπιον πολλών μαρτύρων.
13 Σε παραγγέλλω ενώπιον του Θεού του ζωοποιούντος τα πάντα, και του Ιησού Χριστού του μαρτυρήσαντος ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν,
14 να φυλάξης την εντολήν αμόλυντον, άμεμπτον, μέχρι της επιφανείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
15 την οποίαν εν τοις ωρισμένοις καιροίς θέλει δείξει ο μακάριος και μόνος Δεσπότης, ο βασιλεύς των βασιλευόντων, και Κύριος των κυριευόντων,
16 όστις μόνος έχει την αθανασίαν, κατοικών φως απρόσιτον, τον οποίον ουδείς των ανθρώπων είδεν, ουδέ δύναται να ίδη εις τον οποίον έστω τιμή και κράτος αιώνιον. Αμήν.
17 Εις τους πλουσίους του κόσμου τούτου παράγγελλε να μη υψηλοφρονώσι, μηδέ να ελπίζωσιν επί την αδηλότητα του πλούτου, αλλ' επί τον Θεόν τον ζώντα, όστις δίδει εις ημάς πλουσίως πάντα εις απόλαυσιν
18 να αγαθοεργώσι, να πλουτώσιν εις έργα καλά, να ήνα ευμετάδοτοι, κοινωνικοί,
19 θησαυρίζοντες εις εαυτούς θεμέλιον καλόν εις το μέλλον, δια να απολαύσωσι την αιώνιον ζωήν.
20 Ω Τιμόθεε, την παρακαταθήκην φύλαξον, αποστρεφόμενος τας βεβήλους ματαιολογίας, και τας αντιλογίας της ψευδωνύμου γνώσεως
21 την οποίαν τινές επαγγελλόμενοι, επλανήθησαν κατά την πίστιν. Η χάρις είη μετά σου. Αμήν.
2 Τιμ. κεφ. α' (01) 13 Κράτει το υπόδειγμα των υγιαινόντων λόγων, τους οποίους ήκουσας παρ' εμού, μετά πίστεως και αγάπης της εν Χριστώ Ιησού.
14 Την καλήν παρακαταθήκην φύλαξον δια του Πνεύματος του Αγίου του ενοικούντος εν ημίν.
2 Τιμ. κεφ. β' (02) 19 Το στερεόν όμως θεμέλιον του Θεού μένει, έχον την σφραγίδα ταύτην Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού και, Ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Χριστού.
22 Τας δε νεανικάς επιθυμίας φεύγε και ζήτει την δικαιοσύνην, την πίστιν, την αγάπην, την ειρήνην μετά των επικαλουμένων τον Κύριον εκ καθαράς καρδίας.
23 Τας δε μωράς και απαιδεύτους φιλονεικίας παραιτού, εξεύρων ότι γεννώσι μάχας.
24 Ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, αναξίκακος,
25 διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας μήποτε δώση εις αυτούς ο Θεός μετάνοιαν, ώστε να γνωρίσωσι την αλήθειαν,
26 και να ανανήψωσιν από της παγίδος του διαβόλου, υπό του οποίου είναι πεπαγιδευμένοι εις το θέλημα εκείνου.
2 Τιμ. κεφ. γ' (03) 02 διότι θέλουσιν είσθαι οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι,
03 άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, συκοφάνται, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι,
04 προδόται, προπετείς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μάλλον παρά φιλόθεοι,
05 Έχοντες μεν μορφήν ευσεβείας, ηρνημένοι δε την δύναμιν αυτής και τούτους φεύγε.
Τιτο. κεφ. α' (01) 05 Δια τούτο σε αφήκα εν Κρήτη, δια να διορθώσης τα ελλείποντα, και να καταστήσης εν πάση πόλει πρεσβυτέρους, καθώς εγώ σε διέταξα
06 όστις ήναι ανέγκλητος, μιάς γυναικός ανήρ, έχων τέκνα πιστά, μη κατηγορούμενα ως άσωτα, ή ανυπότακτα.
07 Διότι πρέπει ο επίσκοπος να ήναι ανέγκλητος, ως οικονόμος Θεού μη αυθάδης, μη οργίλος, μη μέθυσος, μη πλήκτης, μη αισχροκερδής
08 αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρων, δίκαιος, όσιος, εγκρατής
09 προσκεκολλημένος εις τον πιστόν λόγον της διδασκαλίας, δια να ήναι δυνατός και να προτρέπη δια της υγιαινούσης διδασκαλίας, και να εξελέγχη τους αντιλέγοντας.
10 Διότι υπάρχουσι πολλοί και ανυπότακτοι ματαιολόγοι και φρενοπλάνοι, μάλιστα οι εκ της περιτομής
11 τους οποίους πρέπει να αποστομόνωμεν οίτινες ανατρέπουσιν ολοκλήρους οίκους, διδάσκοντες όσα δεν πρέπει, χάριν αισχρού κέρδους.
12 Είπε τις εξ αυτών, προφήτης ίδιος αυτών, "Οι Κρήτες είναι πάντοτε ψεύσται, κακά θηρία, γαστέρες αργαί."
13 Η μαρτυρία αύτη είναι αληθινή δια την οποίαν αιτίαν έλεγχε αυτούς αποτόμως, δια να υγιαίνωσιν εν τη πίστει
14 και να μη προσέχωσιν εις Ιουδαϊκούς μύθους, και εντολάς ανθρώπων αποστρεφομένων την αλήθειαν.
Τιτο. κεφ. β' (02) 04 δια να νουθετώσι τας νέας, να ήναι φίλανδροι, φιλότεκνοι,
05 σώφρονες, καθαραί, οικοφύλακες, αγαθαί, ευπειθείς εις τους ιδίους αυτών άνδρας, δια να μη βλασφημήται ο λόγος του Θεού.
09 τους δούλους να υποτάσσωνται εις τους εαυτών δεσπότας, να ευαρεστώσιν εις αυτούς κατά πάντα, να μη αντιλέγωσι
10 να μη σφετερίζωνται τα αλλότρια, αλλά να δεικνύωσι πάσαν πίστιν αγαθήν δια να στολίζωσι κατά πάντα την διδασκαλίαν του Σωτήρος ημών Θεού.
11 Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους,
12 διδάσκουσα ημάς να αρνηθώμεν την ασέβειαν και τας κοσμικάς επιθυμίας, και να ζήσωμεν σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι αιώνι,
13 προσμένοντες την μακαρίαν ελπίδα, και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού
14 όστις έδωκεν εαυτόν υπέρ ημών, δια να μας λυτρώση από πάσης ανομίας, και να μας καθαρίση εις εαυτόν λαόν εκλεκτόν, ζηλωτήν καλών έργων.
Τιτο. κεφ. γ' (03) 02 να μη βλασφημώσι μηδένα, να ήναι άμαχοι, συμβιβαστικοί, να δεικνύωσι προς πάντας ανθρώπους πάσαν πραότητα.
08 Πιστός ο λόγος και θέλω ταύτα να διαβεβαιοίς, δια να φροντίζωσιν οι πιστεύσαντες εις τον Θεόν να προΐστανται καλών έργων. Ταύτα είναι τα καλά και ωφέλιμα εις τους ανθρώπους.
Εβραι. κεφ. ς' (06) 02 της διδαχής των βαπτισμών, και της επιθέσεως των χειρών, και της αναστάσεως των νεκρών, και της κρίσεως της αιωνίου.
11 Επιθυμούμεν δε να δεικνύη έκαστος υμών την αυτήν σπουδήν προς την πληροφορίαν της ελπίδος μέχρι τέλους
12 δια να μη γείνητε νωθροί, αλλά μιμηταί των δια πίστεως και μακροθυμίας κληρονομούντων τας επαγγελίας.
Εβραι. κεφ. ι' (10) 22 ας πλησιάζωμεν μετά αληθινής καρδίας εν πληροφορία πίστεως, έχοντες τας καρδίας ημών κεκαθαρμένας από συνειδήσεως πονηράς,
23 και λελουμένοι το σώμα με ύδωρ καθαρόν, ας κρατώμεν την ομολογίαν της ελπίδος ασάλευτον διότι πιστός ο υποσχεθείς
24 και ας φροντίζωμεν περί αλλήλων, παρακινούντες εις αγάπην και καλά έργα
25 μη αφίνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινας, αλλά προτρέποντες αλλήλους και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν.
Εβραι. κεφ. ιβ' (12) 01 Λοιπόν και ημείς, περικυκλωμένοι όντες υπό τοσούτου νέφους μαρτύρων, ας απορρίψωμεν παν βάρος και την ευκόλως εμπεριπλέκουσαν ημάς αμαρτίαν, και ας τρέχωμεν μεθ' υπομονής τον προκείμενον εις ημάς αγώνα
02 αποβλέποντες εις τον Ιησούν τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως, όστις υπέρ της χαράς της προκειμένης εις αυτόν, υπέφερε σταυρόν, καταφρονήσας την αισχύνην, και εκάθισεν εν δεξιά του θρόνου του Θεού.
03 Διότι συλλογίσθητε τον υπομείνοντα υπό των αμαρτωλών τοιαύτην αντιλογίαν εις εαυτόν, δια να μη αποκάμητε χαυνούμενοι κατά τας ψυχάς σας.
04 Δεν αντεστάθητε έτι μέχρις αίματος, αγωνιζόμενοι κατά της αμαρτίας
05 και ελησμονήσατε την νουθεσίαν ήτις λαλεί προς εσάς ως προς υιούς, λέγουσα, «Υιέ μου, μη καταφρονής την παιδείαν του Κυρίου μηδέ αθυμής ελεγχόμενος υπ' αυτού.
06 Διότι όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται.»
12 «Δια τούτο ανορθώσατε τας κεχαυνωμένας χείρας και τα παραλελυμένα γόνατα.»
13 Και «κάμετε εις τους πόδας σας ευθείας οδούς» δια να μη εκτραπή το χωλόν, αλλά μάλλον να θεραπευθή.
14 Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον
15 παρατηρούντες μήπως υστερήται τις από της χάριτος του Θεού «μήπως ρίζα τις πικρίας αναφύουσα φέρη ενόχλησιν» και δια ταύτης μιανθώσι πολλοί
16 μήπως ήναι τις πόρνος ή βέβηλος καθώς ο Ησαύ, όστις δια μίαν βρώσιν επώλησε τα πρωτοτόκια αυτού
Εβραι. κεφ. ιγ' (13) 01 Η φιλαδελφία ας μένη
02 την φιλοξενίαν μη λησμονείτε επειδή δια ταύτης τινές εφιλοξένησαν αγγέλους μη γνωρίζοντες.
03 Ενθυμείσθε τους δεσμίους, ως συνδέσμιοι τους ταλαιπωρουμένους, ως όντες και σεις εν σώματι.
05 Ο τρόπος σας έστω αφιλάργυρος αρκείσθε εις τα παρόντα διότι αυτός είπε, «Δεν θέλω σε αφήσει, ουδέ σε εγκαταλείψει»
07 Ενθυμείσθε τους προεστώτας σας, οίτινες ελάλησαν προς εσάς τον λόγον του Θεού των οποίων μιμείσθε την πίστιν, έχοντες προ οφθαλμών το αποτέλεσμα του πολιτεύματος αυτών.
09 Μη πλανάσθε με διδαχάς ποικίλας και ξένας διότι καλόν είναι με την χάριν να στερεόνηται η καρδία, ουχί με βρώματα, εις τα οποία όσοι περιεπάτησαν δεν ωφελήθησαν.
15 Δι' αυτού λοιπόν ας αναφέρωμεν πάντοτε εις τον Θεόν θυσίαν αινέσεως, τουτέστι, καρπόν χειλέων ομολογούντων το όνομα αυτού.
16 Την δε αγαθοποιϊαν και το μεταδοτικόν μη λησμονείτε διότι εις τοιαύτας θυσίας ευαρεστείται ο Θεός.
17 Πείθεσθε εις τους προεστώτας σας, και υπακούετε διότι αυτοί αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών σας, ως μέλλοντες να αποδώσωσι λόγον δια να κάμνωσι τούτο μετά χαράς, και μη στενάζοντες διότι τούτο δεν σας ωφελεί.